Truly Naked (2026)

Een overdreven verlegen jongen, die tevens de cameraman is voor z’n vader die pornoacteur is, en een feministisch meisje worden verliefd op elkaar – in zekere zin zijn hun werelden natuurlijk niet eens zo heel anders want hij legt letterlijk het patriarchaat bloot terwijl zij ertegen protesteert waardoor ze beiden onmaatschappelijk zijn – en ontdekken samen dat tederheid en ‘echte’ intimiteit veel fijner is dan porno-seks. De titel slaat op het idee dat porno de werkelijkheid juist verhult (en de vader zoekt wel heel bizarre seks om clicks te genereren) en dat de man die door porno gevoede machismo moet afleggen – zich werkelijk bloot moet geven – om een fijne en gelijkwaardige relatie met een vrouw te kunnen hebben. Al met al ligt de feministische boodschap er zo dik op dat de film zelf een bijzaak lijkt: je zou de film daarom eerder op de middelbare school – bij seksuele voorlichting – dan in de bioscoop verwachten.

Tiener Jamie [Cameron James-Kong] is de zoon van pornoacteurs. Sinds de dood van zijn moeder is hij camerapersoon voor de amateurfilms van zijn vader [Andrew Howard]. Voor een schoolproject over pornoverslaving wordt Jamie gekoppeld aan de vrijgevochten Nina [Safiya Benaddi]. Waarom klasgenoten die elkaar niet kennen afspreken in een grot aan zee is onduidelijk. Waarom ze zo snel over menen te moeten gaan op de geslachtsdaad (waarmee voorspelbare relatieproblemen ontstaan), is dat ook. Realisme en diepgang zijn ver te zoeken, maar die scène met de octopus zal je niet snel vergeten!

volledig

De film is gecentreerd rondom de tiener Alec die behalve gewoon een schoolgaande tiener ook de cameraman is van de pornofilms waarmee zijn acterende vader zijn geld verdient. De film toont de uitgangssituatie voor het verhaal behoorlijk expliciet en zal in het verloop nog meer expliciete scènes laten zien. De film stelt met deze scènes de kijker bloot aan een perverse en disfunctionele gezinssituatie die door de kijker als schokkend maar door de vader en zoon Alec niet als zodanig wordt ervaren.

De vader-zoonrelatie is tamelijk bizar. Het is een relatie waarin de vader gebruik maakt van zijn patriarchale overmacht die hij slim verhult met joviaal gedrag. Je zou het misbruik kunnen noemen. Wat de vader Alec daarmee ontneemt is een evenwichtige kijk op relaties, intimiteit en lichamelijke liefde. Door de kennismaking met klasgenote Nina komt Alec in aanraking met een andere perceptie die blijk geeft van respect voor de vrouw in een relatie. Een perceptie die hem leert wat de term ‘intimiteit’ daadwerkelijk betekent.

De film van Muriel d’Ansembourg vertelt aan de oppervlakte van een tienerromance maar wil duidelijk meer vertellen dan enkel het verhaal van Nina en Alec. Truly Naked vraagt aandacht voor de onzorgvuldige manier waarop de huidige mannelijke tiener iets wordt bijgebracht over rolmodellen, gelijkheid der seksen en respect voor het andere geslacht. Hem wordt niets nobels bijgebracht. Muriel d’Ansebourg weet hoe deze bekrompen zienswijze te doorbreken. En dus komt Alec met behulp van vrouwelijke wijsheid, vrouwvriendelijke provocatie en mindfulness-oefeningen tot bewustwording.

“Hier ben ik, kijk eens naar me”, zegt het personage Nina tegen Alec en trekt de verwarde Alec uit zijn verwrongen wereldbeeld. Opdat Alec zijn blik van het lichaam van de vrouw zal afwenden en zijn blik zal richten op de persoon die de vrouw is. Alec leert dat intimiteit iets is dat te maken heeft met het leren kennen van de ander. Als persoon, niet als lichaam. En om dat te kunnen doen moet je je openstellen, je kwetsbaar opstellen en je lustgevoelens terzijde schuiven. En als de mooie, fascinerende en lustopwekkende Safiya Benaddi die prachtige boodschap overbrengt, ben ik meteen bereid daarin helemaal mee te gaan.

Hondsbrutale octopus trouwens. Die heeft er dus niets van begrepen.

Redelijke film over een tienerjongen die als cameraman werkt voor zijn vader die pornoacteur is. Het ligt er in deze film wel wat dik bovenop allemaal. Een aantal goeie scenes, maar het coming-of-age gedeelte zit de rest van de film een beetje in de weg. Goed gecast en geacteerd en ook een mooi eindshot. Een kleine 3.0 sterren.

Er is iets enorm belerends aan de manier waarop deze film zich ontrolt - iets wat sterk doet denken aan de producties van de VARA in de jaren-80. Het is iets over de manier waarop je de wereld zou moeten beleven, de normalisatie van, eeh, wat 'normaal' zou moeten zijn. In dit geval wellicht ongerijmder en vergezochter dan ooit, maar toch is die Hilversumse spruitjesmeur onmiskenbaar. In de eindscene bijvoorbeeld, die is daar een erg sterk voorbeeld van.

Jammer, want voor de rest is het een alleraardigste film, en de hoofdrollen van O'Gorman en Benaddi zijn zo ongeveer perfect - en wat een super mooie en leuke meid is Benaddi. Verder is Howard een gepast ongepaste hork, is Savage grappig en onbevangen, en is Aubrey een mooie moeder die ook nog eens op haar filmdochter lijkt.

Het verhaal laat nogal wat deuren open, en niet alleen die in je gezicht dichtgeslagen wordt - ik bleef ook nogal wat op mijn honger zitten wat ze nou van hun werkstuk gingen maken. Maar ok, doe me dan maar een tweede deel om dat uit de doeken te doen. Want met alle spruitjesmeur is het toch wel een erg fijn filmpje.

Gedurfde film, die ik aandachtig heb bekeken. Wilde er eerst niet aan, want hij leek me 'moeilijk'. Dat is hij bij vlagen ook. Niet alles wat je te zien krijgt is even duidelijk. Hier en daar schuurt het en is wat je ziet ongemakkelijk. Maar dat is prima zo. Wat hebben we aan gemakkelijke risicoloze films? Mooie rol van Safiya Benaddi als de scholiere Nina die zelf ook een weg probeert te zoeken tussen intimiteit, en anderzijds de rol van de vrouw binnen relaties. Mooie plaatjes ook van Devon en de Engelse noordkust. Dat gedoe met die octopus had voor mij niet gehoeven.