Rosebush Pruning (2026)

De film vertelt van de decadente erfgenamen van een steenrijke familie die in een luxe villa in Spanje resideren. Drie broers, een zus en hun blinde vader. Allen bezitten sterke psychopathologische neigingen. Allen figureren in een vervelende saga over luxe, verval, moordneigingen en manipulatie. Broer Edward is de verteller die op een nonchalante toon en met een narcistische inborst de verhoudingen en kenmerken van zijn familie schetst. Aan hem had ik meteen een hekel.

De film van Karim Aïnouz is een lege huls. Een film die een verveeld stel mensen laat zien dat zich vermaakt met oninteressante zaken die veelal zijn gelinkt aan ontaarding. Seksueel, psychologisch en moreel. Een film over mensen met een onverschillige houding ten opzichte van alles. Een film over mensen die zich heel obsceen op materiële zaken en decadente bezigheden storten om maar niet bezig te hoeven zijn met betekenisvolle inspanningen zoals het vullen van hun innerlijke leegte bijvoorbeeld.

Visueel niet oninteressant. De felle en levendige kleurstelling en de overbelichte achtergronden staan in contrast met de mentale afstomping van de personages. Visueel is die leegte eveneens zichtbaar in de zielloze presentatie van de setting die is gevuld met luxegoederen waaraan niemand plezier lijkt te ontlenen. Geen inspirerende aanblik maar in het kader van het overbrengen van de boodschap zeker geslaagd.

Verder biedt de film een rits aan bekende acteurs die nogal futloos veelal karikaturale personages verbeelden die zich in een toestand van bevoorrecht verval bevinden. Het interesseerde me allemaal maar matig.