Girl Climber (2025)

Na Free Solo (2018), The Alpinist (2021), The Dawn Wall (2017), misschien zelfs The Devil's Climb (2024), is er nu Girl Climber (2025).

Het plot kleurt wel heel erg braaf binnen de lijntjes - Emily Harrington, ooit de beste klimster van de wereld (nouja, als je alleen aan Amerikanen denkt misschien) wil tegen El Cap op klimmen, en dan ook nog binnen de 24 uur van een dag. Het doet me onstuitbaar op dat de noodzaak om relevant te blijven voor de sponsors (i.c. Red Bull en TNF) daar toch nogal een grote rol in speelt. In dit geval niet beslist op een gevaarlijke manier, want Harrington weet echt wel waar ze mee bezig is en onberedeneerde risico's horen daar niet bij - behalve dat valletje dan vanzelf. Eerzucht is best prima, maar het mag van mij wel wat vrijblijvender, het roept toch wat vergelijking op met de voor mij nogal nare film Cerro Torre: A Snowball's Chance in Hell (2013).

De usual suspects komen even langs om een woordje te zeggen, van Cedar Wright tot Lina Colina. Zelfs de foto van Jim Bridwell en zijn makkers komt weer langs. Ok, Alex Honnold komt wel even leuk uit de hoek, maar dat is dan ook wel zo'n beetje alles, en de rest van zijn aanwezigheid versterkt de wrange smaak van beinvloeding nog eens wat extra. En net als in Cerro Torre blijft er een ding open staan, en dat is dat het maar niet duidelijk wil worden waarom Harrington dit nou zo graag wil; als vierde vrouw binnen een dag klinkt toch niet als het meest aansprekende of logische levensdoel ooit. En of ze er eigenlijk wel een beetje lol in heeft, al is het dan maar achteraf. Erger, met alle andere gedoe wat er bijgesleept wordt lijkt de film al gauw nauwelijks meer om Harrington te gaan.

Van de Glassbergjes had ik dat alles toch echt wel beter en inventiever verwacht, en ook dat er net iets meer uit komt dan de gewone brood-en-boter beelden van een klimmertje op El Cap. Ze kunnen zo veel beter dan dit, dit, dit vooral gemakzuchtige Red Bull filmpje. Wellicht is het ook wel een teken dat ze onder een zelfde soort druk staan om relevant te blijven als de klimmers.

Het grote publiek zal er wel iets anders in zien dan ik, maar voor mij is deze film een enorme teleurstelling. Na maandenlange hype op de socials valt het gewoon enorm tegen, zowel inhoudelijk en narratief als qua beelden en filmbeleving. Vooral misschien omdat het zoveel meer had kunnen zijn maar zo laf geworden is, niks nieuws brengt, zelfs nauwelijks iets van het klimmen of over klimmende vrouwen laat zien.

Geïnspireerd door Lynn Hill groeide Emily Harrington uit tot de absolute top in de professionele klimsport. Ze wil opnieuw geschiedenis schrijven door de beruchte rotswand van El Capitan (ook bekend als El Capo) in Yosemite Park te beklimmen en Hills tijdrecord te breken. Roept sowieso onvermijdelijk vergelijkingen op met Free Solo, dus het helpt deze documentaire niet dat ze een relatie heeft met Alex Honnold en dat hij haar vergezeld tijdens de klim. Gelukkig geen voorspelbaar sprookjesverhaal, maar zelfs de titel herinnert je er steeds aan dat vrouwen vooralsnog een achterstand hebben tegenover hun mannelijke collega’s. En dus kan dit niet tippen aan Free Solo.