Champagne (2026)

Nadat Maarten [Leo Alkemade] hoort dat vader Hans [Huub Stapel] kanker heeft, volgt hij het advies van een vriend [Guus Meeuwis] op. Over twee weken staat een uitgebreid onderzoek gepland; Maarten haalt Hans over om die periode te gebruiken voor een reis door Frankrijk, waarbij Hans’ liefde voor champagne centraal staat. Rik van de Bos schreef het scenario met Alkemade, die zich liet inspireren door de ervaringen met zijn eigen vader. Als humoristisch portret van een vader/zoon-relatie is dit zeer geslaagd. Zodra sentiment op de loer ligt, beroept Kamps zich op elk cliché (slow motion, droevige blikken, treurige pianoriedeltjes, stemmige popmuziek) om de zakdoeken tevoorschijn te laten toveren.

Goeie film over een man die nog een laatste vakantie met zijn vader maakt naar de Champagnestreek. Een gemakkelijk wegkijkende roadmovie met een behoorlijke lach en een beetje een traan. De vader-zoon relatie wordt hier geloofwaardig neergezet en Leo Alkemade en Huub Stapel hebben een prima chemie. De film gaat zeker niet te lang door. Een kleine 3.5 sterren.

Nu al de verrassing van het jaar. De Telefilm van Tim Kamps heb ik nogal afgekraakt en Leo Alkemade is nu ook niet bepaald een geweldige acteur. Maar goed, de trailer beloofde best een oké film en uiteindelijk is dit een uitstekende film die ook een snaar raakt. Wel bij mij in ieder geval. Ik ben iets jonger dan Alkemade maar heb ook een vader die door de 70 is en ik herkende best wel wat in de relatie (mijn vader is ook een moeilijke prater) maar vooral in het samen reizen: vorig jaar ben ik drie weken samen naar de V.S. geweest en dat was prachtig.

Wat de film vooral goed doet is de toon, die heel ingetogen en serieus is zonder zwaar te worden. De film is door Alkemade geschreven als eerbetoon en dat merk je in alles. Alkemade die met zijn maat (Guus Meeuwis) een drankje doet en dat voelt gewoon aan zoals vrienden omgaan met elkaar, maar ook Alkemade met zijn ouders. En als Stapel een lach eruit gooit dan is dat oprecht, sowiesi is de chemie tussen Stapel en Alkemade uitstekend. Af en toe mist de film even de juiste snaar zoals de slapstick bij de kathedraal van Reims of bij de tolpoort, maar vaak genoeg blijft dit klein en daarmee leuk, bijvoorbeeld bij het koffiemoment langs de snelweg. En af toe filmisch een leuk moment zoals de jump cut van Alkemade aan de eettafel van nacht naar dag. Het einde maakt het af. 4,0*.

Meer dramady dan drama. De film komt wat onbeholpen op gang maar verbetert zich gaandeweg. Van Alkemade acteert alsof hij acteert en dat is jammer. Zijn humoristische kant is goed gedoseerd, Stapel is een vakman, die behalve deze rolprent de afgelopen maanden ook al te zien was bij Boomers en Amsterdamned 2. By far beste cast is Ton Kas als oom Theo, echt geweldig tesamen met zijn vrouw, Krijgsman. De humor is simpel doch doeltreffend, waarbij het uiteindelijk gaat om intermenselijke relaties en de diepte ervan. Kijkt goed weg met een glimlach. 3,4*

Feest voorbij

Mooi en oprecht drama over de relatie tussen een vader en zoon, die op scherp wordt gezet wanneer duidelijk wordt dat de vader ernstig ziek is. De roadtrip die zich vervolgens afspeelt, vond ik heel natuurlijk en intiem overkomen, waarbij de meer dramatische scènes klein en ingetogen blijven. Ook meer humorvolle en tedere momenten komen regelmatig voorbij, maar ook deze worden klein gehouden, wat bijdraagt aan het realisme en de geloofwaardigheid van het verhaal. Niet in de laatste plaats dankzij de natuurlijke chemie tussen Alkemade en Stapel.

Het einde kwam voor mij vrij abrupt, maar dit onderstreept naar mijn idee ook goed de boodschap die de regisseur, in mijn ogen, mee lijkt te willen geven: voor je het weet is het feest voorbij. Door het ontbreken van een verder narratief zag ik deze film als een klein en intiem portret van de laatste momenten tussen vader en zoon. Er wordt bewust niet te veel aandacht besteed aan de dood van de vader of zijn ziekte, maar juist aan de momenten daarvoor: de kostbare laatste momenten waarin je niet weet wanneer het feest écht voorbij is, en waarin je daarom moet genieten van alle momenten die je samen hebt.

De ziekte van de vader is enkel een aanleiding om de trip te starten. Ik denk dat hiervoor is gekozen omdat het voor veel mensen herkenbaar zal voelen als reden om een band aan te halen. Tegelijkertijd had er net zo goed geen ziekte aan de reis ten grondslag hoeven liggen, omdat voor ieder levend mens het leven van de ene op de andere dag voorbij kan zijn. Of dit nu komt door ziekte, een ongeval, ouderdom, of doordat het lichaam op een willekeurig moment simpelweg besluit ermee op te houden.

3,5★

Godfried Bomans , mooi verhaal!

Genoten van deze film. Goeie chemie tussen de spelers, leuke momenten en een prachtige achtergrond. Wetende dat de film is geschreven door Leo van Alkemade, die deze reis graag had gemaakt met zijn eigen vader maar door diens ziekte de kans niet meer kreeg, legt er voor mij een mooie diepte in.

Heb me overigens totaal niet gestoord aan Guus Meeuwis, die een kleine scène had en prima speelde.

4*

Ik kijk bijna nooit een Nederlandse film, maar eerlijk dit vond ik een echt pareltje. En dan vooral door de heerlijke Leo Alkemade, die ik o,a ken door de komische serie, er komt een man bij de dokter. Was een beetje een guilty pleasure van mij, ook Stapel doet het zeer goed.

Echt een aanrader, en het is zoals filmtotaal zegt, we hebben dat al wel vaker gezien, maar dit is toch echt wel zeer goed...

vond 'm niet onaardig geen hoogvlieger.

gewoon een sympathieke film, over de laatste dagen samen van vader en zoon