Presidentin Kyyditys (2026)

Een komedie die nooit leuk wordt, dan houdt het op. Qua idee zit deze film in het verlengde van Fargo en soortgelijke films waar alles niet helemaal soepel loopt. Alleen de humor die daaruit moet otnstaan komt maar niet op gang, timing van acteurs is ook niet goed. Visueel ook wat saai. Op zich verder wel redelijk geacteerd en men blijft ook behoorlijk serieus overkomen en dat is ook wel nodig bij een goede komedie. De pacing is ook meer dan oké, de toch al weinige 80 minuten voelen zelfs nog relatief snel aan. Ik heb me dus niet echt verveeld maar dat is ook alles. Ik heb me ook verre van vermaakt. 2,0*.

Vrij melige komedie over de waargebeurde, zeer knullige fascistische couppoging en ontvoering van de president (Pertti Sveholm) en zijn vrouw (Riitta Havukainen) in 1930 in Finland. Doet nogal denken aan The Death of Stalin qua stijl van humor of een mindere aflevering van het Eerste Wereldoorlog deel van Blackadder, zeker omdat coupleider Kurt Wallenius (Aku Sipola) een soort fascistische, alcoholistische versie van generaal Melchett is.

De film heeft zijn sterke momenten, maar vaker is het het zowel qua tempo van de film als komische timing van de acteurs net niet. Het wordt nooit echt vervelend, maar het is allemaal een beetje stroperig. Hoofdrolspeler Jussi Vatanen (Fallen Leaves) en Havukainen vallen in positieve zin op.

Ik denk dat deze toch zeer voor de lokale markt gemaakt lijkende film alleen in Nederland is uitgebracht omdat er ook wat Nederlands geld in zit.

(Gezien in De Balie)

Sinds Finland zich eind 1917 onafhankelijk verklaarde van Rusland, heerste er politieke en maatschappelijke chaos. In 1930 is oud-president Kaarl Ståhlberg [Pertti Sveholm] een van de prominentste tegenstanders van de opkomende nationalistische Lapua-Beweging. Generaal Wallenius [Aku Sipola] heeft een complot gesmeed om Ståhlberg te intimideren door middel van ontvoering. In een dronken bui stelt een jaloerse officier [Jussi Vatanen] het plan in werking. Valkama geeft nauwelijks context of duidelijkheid over Wallenius’ motieven. Sveholm en Riitta Havukainen (als de stoïcijnse vrouw van de president) stelen de film met hun onderkoelde spel, mede omdat Valkama de rest van de cast verleidt tot overacteren. Het scenario is amusant, maar onder Valkama’s regie slaat iedere poging tot een lach snel dood.