The Creeps (2025)

In heel veel dingen eigenlijk gewoon een Amerikaanse film. Niet alleen door de hoofdrolspeler maar ook in de stijl en komedie. Een film vol verwijzingen naar genrefilms van de jaren '80 en '90 Of eigenlijk meer een parodie daarop die over het algemeen nogal flauw was. Vanaf het moment dat hoofdpersonage Zach (Chris Cavalier), aan het begin de vierde muur doorbrak door rechtstreeks tegen het publiek te praten, wist ik het ….dit gaat niet de leuke Finse horror/komedie worden waar ik op hoopte...

Misschien dat de verwijzingen naar films zoals "Gremlins (1984)", "Ghoulies (1985)", "Critters (1986)" en "Munchies (1987)" me over de streep hadden kunnen trekken? Helaas! Het is het eeuwige verhaal van nerds, oftewel losers die in de problemen raken maar uiteindelijk toch de wereld redden en (te) vaak goedbedoeld… niet grappig proberen te zijn. Met een gastoptreden van Christopher Lambert die zijn Highlander-zwaard grijpt en citeert zichzelf en een cameo van Joe Dante, via een videogesprek.

De kleine "moordende sneeuwpoppen" die dus "The Creeps" worden genoemd zijn in sommige scènes poppen, maar in andere CGI. Eenmaal werden ze afgebeeld alsof het computerspel-monsters waren. Er is wat bloedvergieten, en de monsters spreken hun eigen taal, zoals "Critters". Echter komt de "actie" bijna tot stilstand zodra de overlevenden in een supermarkt landen en de boel barricaderen. De wezens keren nog eens terug, maar er was niets wat echt impactvol was. Het is enigszins oké maar meer ook niet!

Matige komedie met een vleugje horror. Het verhaal is pure kolder en kent geen diepgang of iets, maar dat is te verwachten als je aan deze film begint. De uitwerking is niet heel slecht. Voor om komedie bevat de film voldoende grappen en grollen, hoewel er maar weinig doeltreffend zijn. Het is allemaal wel erg makkelijk en flauw. Op wat enkele bloedige fragmentjes na, is er niet echt sprake van horror. Het acteerwerk is gemiddeld. Visueel valt de film best mee, met een leuke mix van poppen en CGI. 2.5