Der Held vom Bahnhof Friedrichstraße (2025)

De filmografie van regisseur en schrijver Wolfgang Becker is niet heel omvangrijk. Nadat hij met Good Bye Lenin! (2003) een van de succesvolste Duitse films aller tijden afleverde, was het creatieve vat aardig leeg. Zijn voorlaatste film Ich und Kaminski (2015) dateert van 2015. Der Held vom Bahnhof Friedrichstrasse kwam in 2025 uit. Het zou zijn laatste film zijn. Becker overleed enkele maanden na het draaien. De postproductie maakte hij niet meer mee.

In Der Held vom Bahnhof Friedrichstrasse houdt Becker zich opnieuw bezig met de DDR en haar nalatenschap. In de film draait het om een leugen. De protagonist Micha Hartung die tevens de titulaire held is, liegt omdat het hem geld oplevert. Dat gedrag is niet erg heldhaftig, maar dat is ook de bedoeling want in deze komedie gaat het om de kloof tussen uiterlijke schijn en wat daar werkelijk achter schuilgaat. In die zin is de film meer dan een simpele komedie over een leugen die steeds groter wordt en op een bepaald moment niet meer houdbaar is.

Bij Micha speelt niet alleen geldzucht maar ook de bewuste verdringing van details van zijn heldendaad een rol. De film grijpt Micha’s geschiedenis aan om te laten zien hoe de mens (en Micha dus ook) de neiging heeft voortdurend de geschiedenis te herschrijven omdat dat beter uitkomt. Omdat het niet fijn is om oude wonden opnieuw open te rijten. Een serieus thema dat met een humoristisch sausje wordt overgoten opdat het niet al te deprimerend wordt. Er kan worden gelachen om Micha die verstrikt raakt in zijn leugens, steeds verder van de waarheid verwijderd raakt maar zich ook steeds beter weet te profileren en er steeds beter in slaagt om iets te verzinnen om er weer uit te geraken.

Uiteindelijk is de film een film van verzoening. Een film waarin mensen elkaar weer vinden en beginnen hun verleden onder ogen te zien. Dat klinkt wat zoet en dat is misschien ook wel zo. Een beetje meer bite had ik de film wel gegund. Desondanks heb ik mij goed vermaakt.