À Pied d'Oeuvre (2025)

Verrassend goede film over een man die als fotograaf is gestopt en... ach, ik hoef hier de synopsis ook niet te herhalen, die staat gewoon hierboven ergens.

Blijft over dat ik het een verrassend goede film vond, vooral wat beeld betreft. Lekker afwisselend.

Jammer dat ik het eerste boek van de man niet gelezen heb, want daarin beschrijft hij dus waarom hij gestopt is met fotografie. Maar echt veel tijd voor schrijven heb je met al die slecht betaalde baantjes ook niet. Nou ja, misschien lees ik het nog wel eens. Het schijnt immers een in de basis waargebeurd verhaal te zijn.

In het begin snapte ik niets van de man, maar gaandeweg begon ik wel zijn enorme innerlijke drang te begrijpen. Hij kon niet anders. Dat met dat hert maakte ook wel dat hij een beetje krankzinnig leek te worden, of wanhopig.

Moest af en toe denken aan Sult (Honger) van Knut Hamsun.

Paul Marquet [Bastien Bouillon] staat al jaren bekend als een veelbelovend schrijver. Wanneer uitgever [Virginie Ledoyen] het manuscript voor zijn vierde roman afwijst, moet Paul op zijn 42-jarige alsnog betaald werk zien te vinden. Hij schrijft zich in bij Jobber, een website waar klussers hun diensten kunnen veilen voor de laagst geboden prijs. Het harde werk, het leven op de rand van armoede en de mensen die hij ontmoet, hebben een grote impact op zijn leven. Bouillons ingetogen spel laat het aan kijkers om te bepalen hoe zij zich zouden voelen in Pauls situatie. Donzelli bewaakt de authenticiteit door te filmen op locatie en met een schijnbaar moeiteloos natuurlijk acteerwerk van de vele personen die Paul ontmoet. De ontknoping doet wat geforceerd aan, maar Bouillons prachtige spel biedt voldoende compensatie.