Ema a Smrtihlav (2024)

De film weet wel een prima sfeer van Slowakije in de tweede wereldoorlog te treffen maar is met 129 minuten schoon-filmerij teveel van het goede! Een somber historisch drama over een Hongaarse naaister die een Joodse jongen onderdak biedt rond de grens tussen Hongarije en Slowakije tijdens de Tweede Wereldoorlog.

De film streeft ernaar om een vrouw die gevangen zit tussen haar afkomst en het denken in de tijd waarin ze leefde te portretteren, echter dat had voor mij wel wat beter gekund. Helaas bezit deze film maar bar weinig emoties (tenminste voor mij) en is de maker veel meer bezig met het visuele aspect van de film. De personages zijn daardoor te afstandelijk om mee te leven en de poging tot metaforische verbeelding (insekten) halen je uit de film en het is in een ander formaat Misschien zou het plot pakkender zijn geweest, als de film korter en minder volgens Filmische regels was geweest?

Het verhaal zelf lijkt niet eens te weten wat het probeerde te zeggen. Kwam dit omdat de film een boekverfilming was, door enthousiasme of onkunde? Letterlijk vertaald is de Slowaakse titel Emma en Doodskop maar Emma leek soms te gast in haar eigen film en de Doodskop; (Duitsers en Slowaakse nationalisten) komen af en toe op de koffie. Het geluid, camerawerk en de visuele kant zijn echter prachtig en denk ik ook dat het met de goede bedoelingen is gemaakt, maar dat is dan ook helaas alles.(Gekeken op 31 mei)

joolstein vat het goed samen. Daar heb ik niet meer zoveel aan toe te voegen. Gezien de geschiedenis is het wel een interessante film omdat de focus ligt op het semi-zelfstandige Slowakije tijdens de Tweede Wereldoorlog, waar de Duitsers de dienst uitmaakten. Ik vond de zorgen van de jonge vrouw, die dat kind probeert te redden en ook nog eens door een SS'er en een Slowaakse fascist wordt belaagd, wel bij vlagen aangrijpend. De zorgen en angsten van die vrouw en die jongen kon ik wel meevoelen, maar het wordt allemaal erg afstandelijk weergegeven en ook nog eens in grijstinten, kennelijk om het verleden te symboliseren. Dat zie je wel vaker. Nou, ook toen scheen de zon en waren de kleuren dezelfde die we thans zien. Moeilijk te beoordelen film.

Niet mijn ding het sleept zich voort en heeft net te weinig spannende momenten bv jongetje in de schuur. En inderdaad te afstandelijk.

Marieka houdt van de zon....