Happy Gilmore 2 (2025)

Redelijke film over een oud-golfer die de golfclubs weer oppakt om geld te verdienen voor zijn dochter. Een laat en onverwacht vervolg. Hier en daar best wel grappig en ook een aantal leuke cameo's. Uiteindelijk wel meer van hetzelfde en de film had best wat korter mogen zijn.

"We're Gilmores and we don't know how to stop!"

Ik betrap me er op dat ik mij hier toch wel erg mee heb vermaakt. Hoewel het nogal kinderlijk kan zijn, was het toch best leuk. Het eerste deel viel me ook al behoorlijk in de smaak, en wellicht was dat meer omdat ik het toch een aardig eigenaardig verhaaltje vond. Ook dit tweede deel is een type ansich en behoorlijk vermakelijk. Het melodramatische aspect van de film had voor mij niet zo snel gehoeven, het maakt wel het verhaal wat er dan weer op neerkomt dat het aardig vermakelijk werd.

De film vult zich aardig leuk aan door toch wel een berg aan hele vermakelijke cameo's. Met misschien wel voor mij de meest opvallende: Eminem. Hoewel het maar een paar zinnen waren, en het dus allemaal niet zo spannend werd, was het wel heel vermakelijk. Het verhaal was overigens ook best lachen, de vrouw van Gilmore overlijdt nadat hij haar raakt met een powershot, waarna hij dus verslaafd raakt aan de alcohol omdat hij zo verdrietig is, en als zijn dochter naar een balletschool kan wat best veel geld kost wil hij weer gaan golven, en na wat oefening lukt het aardig als er een groep van gemanipuleerde supergolfers tegenover hem staan en hij die moet zien te verslaan. Allemaal best leuk dus, en vooral aardig origineel.

Het is met vlagen best komisch, al is het allemaal wel erg cliché en zie je het ook wel aankomen. Je kunt het bijna wel makkelijk scoren noemen. Maar zoals ik al zei, ik heb me er toch iets te erg mee vermaakt. Wat uiteraard niet erg is, al had ik het niet helemaal verwacht. Qua acteerprestaties allemaal niet zo bijzonder verder, het is Sandler en je krijgt precies wat je verwacht, al lijkt hij er nu wel echt plezier in te hebben gehad om dit tweede deel te maken. Het zal toch aanvoelen als zijn kindje, het deel uit de jaren negentig dan wel niet te verstaan.

Het eerste deel gekeken voor dit vervolg en dan was dit vervolg wel iets te veel van het goede. Sowieso zijn de grappen enorm overdreven en daarmee simpelweg niet leuk en vaak zelfs irritant. Sandler heeft bij mij altijd wel een zekere sympathie en hij doet dit prima ondanks dat hij nul komische timing heeft en het script alle clichés afvinkt en maar weinig boeit. Superslecht is dit allemaal niet maar daar is dan alles mee gezegd. Geinig rolletje van Ben Stiller. 2,0*.

Mijn 2000e stem gaat naar een heel toepasselijke titel. Adam Sandler heeft immers een belangrijk aandeel in mijn huidige filmliefde. Hij was een van mijn favoriete acteurs in mijn (late) kindertijd en de eerste Happy Gilmore behoort tot de top van zijn oeuvre. Billy Madison was een leuk opstapje en films als The Wedding Singer en Punch-Drunk Love zouden zijn status later verzegelen, maar ik zie Happy Gilmore toch wel als dé film die zijn doorbraak betekende. De schoonheid van die film zit in de eenvoud, en de grapdichtheid is door de vele leuke typetjes en oneliners vrij hoog.

Hoe zit het met dit vervolg? Ontstijgt het de verwachtingen en is het gewoon een leuke opvolger of is het een tegenvaller van jewelste? Beide eigenlijk. Ik heb best wel een 'op en neer gevoel' ervaren tijdens Happy Gilmore 2 en daarmee is eigenlijk gelijk de vraag beantwoord of dit aan het origineel kan tippen: nee, absoluut niet. Daar waar die film consequent leuk is, is dit veel wisselvalliger. De film begint al met een valse start. Ik begrijp dat de dood van Virginia nodig is om Happy in de shit te doen belanden en zijn golfclubs aan de wilgen te doen hangen, maar moet dit nou per se doordat Happy haar per ongeluk vermoordt? Het is mijns inzien een smakeloze grap, waardoor de film gelijk met een achterstand begint.

Toch weet de film zich daarna redelijk goed te herpakken. De lachsalvo's blijven helaas achterwege en de film moet het doen met enkele leuke vondsten (bijvoorbeeld de nieuwe Happy Place en de grapjes over de verstopte drank), maar het is fijn om te zien hoe Happy zichzelf langzaam weer weet terug te vinden en weer meedoet aan de klassieke golfwedstrijden. Adam Sandler speelt leuk: soms wat vermoeid, maar dit past ook wel bij de huidige staat van zijn personage. Christopher McDonald is ook een hole in one, want die weet zijn personage moeiteloos nieuw leven in te blazen. Slim ook dat er niet gekozen wordt voor een simpele herhalingsoefening, waarin Gilmore en McGavin weer een tweestrijd met elkaar aangaan. Leuk dat er wat betreft die twee personages voor een andere insteek gekozen wordt. Het is genieten van de goed vertegenwoordigde oude castleden en Sandlers vriendengroep van weleer, maar tegelijkertijd jammer dat de meeste nieuwe personages naar mijn mening niet werken. Zo zijn de zoons van Gilmore compleet overbodig en is de rol van Benny Safdie vervelend en pijnlijk niet-grappig.

Naar mijn mening is het Maxi Golf toernooi waar de film toch echt regelmatig uit de bocht vliegt. De klassieke valkuil voor een vervolg als dit is natuurlijk dat alles groter en epischer moet en dat is wat men hier probeert: het is bijna een soort videogame-achtige omgeving waar de personages zich bevinden. Natuurlijk was het origineel ook niet heel realistisch, maar dit slaat alles: door de hoeveelheid hysterie en cameo's sneeuwt het titelpersonage op den duur zelfs een beetje onder. Prima om een groot toernooi met misschien enkele zeer moeilijke banen te creëren, maar het is onnodig om er een computerspel van te maken. Opvallend daarbij is dat men moeite lijkt te hebben om het golfen in beeld te brengen. Het kan aan mij liggen, maar ik vond de shots waarbij het balletje in de hole belandt soms erg stroef uitzien. Daarnaast vond ik de uitgebreide flashbacks na ieder ''ik ben de zoon van...''-moment overbodig en zelfs wat goedkoop ogen.

Happy Gilmore 2 is, ondanks mijn laatst genoemde kritiekpunt, overduidelijk bedoeld voor de fans van de eerste film en is eigenlijk simpelweg een hommage. Het origineel wordt namelijk op alle mogelijke manieren verheerlijkt. Van subtiliteit is daarbij nauwelijks sprake (zie bijvoorbeeld dat heerlijke gevecht op het kerkhof) en dat is natuurlijk ook wat de kijkers willen en wanneer de film op haar best is, want pogingen om nieuwe personages en concepten te introduceren vallen tegen. Als losstaande film zou ik dit dan ook zeker niet aanbevelen en ook niet als je niks met Sandler hebt. Het is vrij eenvoudig: vond je de eerste Happy Gilmore al matig, dan is deze opvolger waarschijnlijk een film waar je meer irritatie dan plezier uit zal halen. Ik reken mezelf wel tot de fans van het origineel en kon hier, ondanks de overduidelijke tekortkomingen, best van genieten.

3*

Sandler maakt geen film voor critici en voor dit vervolg op Happy Gilmore (1996) beperkt hij zich dan ook tot recyclen en een grote hoeveelheid cameo’s om zijn fans tevreden te houden. Happy [Adam Sandler] heeft zijn golfclubs aan de wilgen gehangen na de dood van Virginia [Julie Bowen], kampt met een alcoholverslaving en heeft zoveel geld verbrast dat hij zijn vijf jongvolwassen kinderen amper kan onderhouden. Het vooruitzicht dat hij voor $ 300.000 zijn dochter Charlotte [Sadie Sandler] een balletopleiding in Parijs kan laten doorlopen, inspireert hem tot een ommekeer. Ben Stiller is grappig als de dubieuze verslaafdenbegeleider Hal L., maar de beste momenten komen van de vele topgolfers (jong en oud) die op geslaagde wijze de draak steken met het stoffige imago van de sport. Verder is dit volstrekt routinematig voer voor de fans.

Overbodig.

Althans, voor mij als kijker. Netflix vaart er kennelijk wel bij en Adam Sandler dus ook. Ik heb pas onlangs de eerste gekeken en die heeft wel wat, maar zo'n sequel na 30 jaar... Het is toch vaak geen al te best idee en hoewel het qua humor nog redelijk vergelijkbaar is - wat in deze tijden niet altijd gemakkelijk is -, voelt het voor mij niettemin overbodig aan. De verplichte fan service om zowat alle personages uit het origineel te laten terugkeren mist zijn doel als je met godbetert Eminem op de proppen komt om een zoon van te spelen, want ja, soms zijn de originele acteurs allang overleden. Dan wordt het gênant, maar het is niet de enige gratuite cameo die uitgedeeld wordt.

2

Eigenlijk had ik na deel 1 al wel genoeg van Happy Gilmore. Maar toch deel 2 bekeken.

Deze is beter te pruimen dan deel 1. Met name omdat vele topspelers zich hebben geleend voor een bijrolletje. Wel aardig dat soms pijnlijke sitiuaties van deze spelers aan bod kwamen. Maar ook dat ik verband leek te zien met LIV golf (lees oliedollars) versus PGA en het probeersel om stadiongolf (TGL) te introduceren . En natuurlijk worden golfregels en etiquettes aan hun laars gelapt. Zal wel grappig zijn.

Het acteerniveau overtreft wederom niet dat van een gemiddeld schooltoneel. De grappen zijn soms aardig maar ook niet meer dan dat. Je ligt niet te rollebollen van het lachen.

Hopelijk is Happy Gilmore (Sandler) zo bejaard bij deel 3 dat hij geen golfbal meer raakt.

Het vervolg op de grappige en driftige golfer Happy Gilmore.

En veel bekende spelers uit de eerste film,passeren weer de revue.

Ook met verschillende cameo's van bekende sterren.

Ook voor de oplettende kijkers, zullen de wereld beroemde rapper Eminem die bijna onherkenbaar was, voorbij hebben zien komen.

Er zitten weer veel grappige en enkele hilarische momenten in deze film.

Deze film heeft het niveau van de eerste film.

Met een prima spelende cast en ook hele goede film muziek met verschillende bekende hit songs.

Een grappige en leuke film.

Het eerste deel is voor mij een van de leukste komedies, dus een vervolg met een deel van de originele cast zag ik wel zitten. Helaas is dit ook weer zo'n inspiratieloos vervolg waarmee men nog even wil teren op het succes van het eerste deel. Slecht verhaal, nog slechtere acteurs onder de nieuwe cast. Veel materiaal uit het eerste deel gerecycled. Teleurstellend. Hier had Adam Sandler zoveel meer mee kunnen doen.