L'Intérêt d'Adam (2025)

Net als de eerste film Un Monde (2021) van Wandel is deze tweede film sociaal-realistisch in de stijl van de Dardenne-broeders waarbij ditmaal we meelopen met verpleegster Lucy op de kinderafdeling van een ziekenhuis. Het blijkt dat achter elk geval problemen schuilen waarvoor je maatschappelijk werk en soms ook de politie of een psycholoog nodig hebt zodat het ziekenhuis letterlijk slechts een pleister op de wonde kan verstrekken. De film richt zich met name op een gestoorde moeder die haar zoontje uithongert waar Lucy iets te veel emotioneel bij betrokken raakt en ze heel wat protocollen breekt in een poging het jongetje te redden met het bekende dilemma: is het in het belang van het zoontje om hem te scheiden van haar ‘slechte’ (overbezorgde) moeder of juist niet? De film doet zijn best om ook de kijker emotioneel betrokken te maken maar dat lukt veel minder dan in Un Monde in welke film we letterlijk op de hoogte van het kind meekijken en het pesten op school invoelbaar wordt gemaakt. Bij L'Intérêt d'Adam speelt in wezen hetzelfde probleem – protocollen staan soms in de weg van een goede oplossing – maar wellicht omdat in Lucy’s geval juist geen goede oplossing mogelijk is maakte het me eerder apathisch voor de keuze die gemaakt zou worden.

De vierjarige Adam [Jules Delsart] is opgenomen in het ziekenhuis wegens ernstige ondervoeding. Adams moeder [Anamaria Vartolomei] is verantwoordelijk voor die verwaarlozing en mag Adam daarom slechts onder strikte voorwaarden zien. Maar hoofdverpleegkundige Lucy [Léa Drucker] houdt haar keer op de hand boven het hoofd, omdat zij van mening is dat dat in het belang is van Adam. Het is al vreemd genoeg dat een ervaren leidinggevende afspraken en protocollen overboord gooit, maar Wandel doet niet eens een serieuze poging om duidelijk te maken waarom Lucy zo persoonlijk betrokken is bij dit toch niet zo heel unieke geval. Qua inhoud, maar vooral qua filmstijl heeft dit erg veel weg van het superieure Night Shift / Heldin dat eerder dat jaar verscheen.

De film heeft wel iets weg van Heldin qua thematiek en vooral qua locatie. Alleen zijn er wel verschillen die alle in het nadeel uitvallen van deze film. Visueel erg grijs en vooral saai (Heldin zag er juist erg fijn uit) en op momenten wat ongeloofwaardig. Ik vond in dit geval de zuster wel dingen doen doe ik als onprofessioneel bestempel en dat doet de film als geheel geen goed en had de film ook niet nodig. De film kijkt best redelijk weg het acteren is prima maar de irritatiefactor is te hoog. 2,5*.

Dit was de openingsfilm van Cannes in 2025, en kreeg wat mij betreft terecht een staande ovatie.

Het leven zoals het is in een afdeling van een ziekenhuis, met te weinig personeel, en iemand die nog met hart en ziel mensen probeert te helpen.

Het acteren is gewoon zeer sterk, ook van de kleine Adam.

Wel één kanttekening, ik heb al teveel in ziekenhuizen vebleven en de meeste doen het met hart en ziel, maar er zijn er ook voldoende die er zwaar de kantjes aflopen....