Agarrame Fuerte (2024)

Vanaf 24 juli 2025 in de bioscoop (EYE)

Eigenzinnig, luchtig Uruguyaans drama in drie episodes begint met de wake voor Elena [Victoria Jorge] waarbij Adela [Chiara Houracde] zich zwijgende groot blijft houden ondanks een zichtbaar, diepgeworteld verdriet. In de episodes die volgen ontdekken we de voorgeschiedenis van deze twee beste vriendin vanuit Adela’s perspectief waarbij een belangrijke rol is weggelegd voor Luci [Eva Dans], een wederzijdse vriendin die hen bezoekt met haar zoontje. Het scenario is wat stuurloos en ontbeert diepgang, maar de charismatische cast en visuele grappen (waaronder een amusante verwijzing naar Babe en de ontknoping) houden je bij de les.

Deze film is een echte saaie bedoening. Er gebeurt niets interessants; zelfs het toegevoegde magisch realisme is saai en wist me niet uit m’n verveling te wekken. De film gaat over vriendschap waarbij de vriendinnen heel goed lesbisch kunnen zijn. Alleen de paar leuke popliedjes – Lady Stardust van David Bowie en Let’s Dance van Chris Montez – maken je even wakker maar dat is natuurlijk niet de verdienste van de film.

Hoe lang 74 minuten kunnen duren - jammer want ik had me hier gezien de aanwezigheid van magisch realisme en rouwverwerking heel erg op verheugd. Er gebeurt niks, ook niet onderhuids of tussen de regels door. Ik vond het hele saaie personages in een verhaal dat ook niet zo heel veel om het lijf had en daarbij ook niet mooi gefilmd was. Een krappe 2,0*.

Een film die me op zich moet liggen maar dit was inderdaad een vrij saai gebeuren. Meeste spanning komt nog uit een moment dat een kind zoek is, maar dat duurt ook maar even en past ook helemaal niet bij de toon van de film verder, echt een gemaakt en gezocht plotelement. Af en toe wel fijne sfeerbeelden (die dansende vrouwen als ze een klein feestje maken) en gelukkig niet te lang waardoor de film niet al te saai werd maar veel langer had het ook niet moeten duren. 2,5*.