Wuthering Heights (2026)

Emily Brontës literaire meesterwerk over ongebreidelde passie is door Fennell (die ook verantwoordelijk is voor het erbarmelijke scenario) gereduceerd tot een hijgerig seksdrama met een dosis SM door Fennell. De sets, make-up en kostuums zijn uitstekend en de prachtige plaatjes roepen iets van de beklemmende sfeer uit het boek op, maar de dialogen zijn banaal (tel eens hoe vaak de woorden “I love you” voorbijkomen). Robbie is te vulgair als Cathy, Elordi als Heathcliff is ronduit banaal met zijn lange manen en borsthaar die doen denken aan softcoreporno uit de late jaren 70. Alison Olivers rol als Isabella Linton is in elk opzicht vernederend.

Een film met zeer gemengde reacties en dat mag wel eens. Het toont bovendien aan dat veel mensen nog lezen en dit boek uit de 19e eeuw ook nog altijd kennen. Want de meeste kritieken gaan dan ook over het vergelijk met het boek. Op Letterboxd vind je een lijst met zo'n 37 verfilmingen doorheen de jaren, om nog maar te zwijgen over de vele vrije interpretaties of invloeden op series, videoclips en meer.

De film wijkt ook van het boek af. Zowel qua verhaal en invulling van de personages. Wie minder vertrouwd is met het boek of het boek niet goed vond, komt hier misschien beter aan zijn of haar trekken. Het is sowieso een moeilijk te verfilmen boek. Want geef toe dat het boek nog altijd bekender en beter lijkt te zijn dan die 37 verfilmingen. Bij mij is ook enkel die uit 1939 bijgebleven. En trouw blijven aan het boek garandeert ook niet dat je een goeie film hebt natuurlijk.

Visueel is de film adembenemend en doet me dat denken aan de (welisbaar betere) film Hamnet. Passende muziek ook. Qua film is dit alvast genieten, zeker op een groot scherm (waar films thuis horen). Margot Robbie en Jacob Elordi zijn dan misschien niet de beste acteurs voor de twee hoofdrollen, ze doen het niet slecht in de versie die Emerald Fennell voor ogen had. De kritiek dat de klassieker veranderde in een erotisch verhaal is van de pot gerukt. Of mensen zijn een heel pak preutser geworden.

Deze verfilming van Wuthering Heights is dan misschien niet de beste boekverfilming geworden, het is als film meer dan de zoveelste verfilming in het rijtje dat denkelijk volgende maand al vergeten is. Dat de kritieken zo verdeeld zijn, toont volgens mij net aan dat de film meer opvalt dan de vele voorgangers en nog beter: dat het boek nog steeds zo populair is. Dit mag dan wel afwijken van het verhaal van Emily Brönte, naar mijn gevoel is de essentie wel behouden. En is dit eerder een hele mooi interpretatie geworden ipv een correcte boekverfilming.

Uitstekende film over de de destructieve liefdesrelatie van een man en vrouw die bij elkaar opgroeien. Geen standaard kostuumdrama zoals je misschien zou verwachten (afgaande op het bronmateriaal). Ietwat grotesk van toon en ook de aankleding en muziek zijn wat afwijkend. Het ziet er allemaal mooi uit en de tweede helft is het sterkst. Een kleine 4.0 sterren.

Te lang en op dramatisch vlak werkt dit zeker niet altijd, zowel Robbie als Elordi overtuigen niet. Die laatste is sowieso altijd wat kleurloos, meestal figurlijk maar nu letterlijk want volgens mij is Heathcliff en personage met een donkerdere tint. Dan had je ook een andere acteur moeten kiezen hoewel de roman ook wel wat ambigu is op dit punt. Al wordt de roman op een aantal grote punten sowieso helemaal losgelaten.

Maar de film is wel een van de mooiste om te zien dit jaar. Prachtig overgestilleerde shots als schilderijen met een mystieke lichtinval en veel mist en rook. Heerlijk ook hoe de kleuren eruit springen. Verre van realistisch maar wel iets om naar te kijken. Ook de score is meer dan prima. Jammer alleen dat de film me niets deed verder. 3,0*.

Over the top, soms zelfs weerzinwekkend. Ik hou het maar bij het boek na deze zoveelste mislukte versie.

Ik had het boek niet gelezen en vond het een prima film met prachtige opnames op nog mooiere locaties. Ik weet inmiddels dat de film enorm afwijkt van het boek en ik denk dat als je het boek hebt gelezen deze film beter kunt overslaan...

Redelijk sterk drama. De boekverfilming wijkt aardig af van het oorspronkelijk verhaal, maar is zeker geslaagd. De opbouw is wat aan de trage kant, maar verveelt niet. Maar eenmaal op gang wordt de kijker getrakteerd op een fraai meeslepend kostuumdrama vol visueel spektakel. Het gebruik van krachtige kleuren, het spelen met lichtinval en sterke camerashots zorgen voor heerlijk kijkvoer. De bijzondere soundtrack is daarbij zeer passend. Het acteerwerk is voldoende en de chemie tussen de diverse hoofdrolspelers is prima. De emotie komt op het einde wel naar voren maar hakt er niet helemaal in bij de kijker. 3.5

Met name door het geweldige Promising Young Woman (Saltburn wat minder) ben ik wel een fan van Emerald Fennell, dus ik was benieuwd wat ze met dit verhaal zou doen. Dat het niet echt een getrouwe verfilming zou worden wist ik wel van tevoren. Ik heb het boek niet gelezen, maar me wel ingelezen, en een oudere versie van Wuthering Heights gekeken uit 1992 om in ieder geval een frame of reference te hebben.

Er zat best een groot verschil tussen de eerste en de tweede helft, voor mij. De eerste helft vond ik erg goed, plezierig wegkijken maar eigenlijk vanaf het moment dat Heathcliff terugkeert vond ik het wat saai worden en lang gaan duren, en ik zag dat meer mensen dat vonden. Kan er niet helemaal de vinger op leggen waar dat precies aan lag. De pacing wordt wat zwak en dingen duren gewoon te lang. De film had denk ik wel baat gehad bij een wat kortere speelduur.

Verder vind ik de kritiek (niet per se hier, maar ook elders) zich teveel focussen op het feit dat het niet trouw is aan het oorspronkelijke boek. Dat vind ik zelf nog wel de minst belangrijke factor. Dit verhaal is inmiddels al zó vaak verfilmd, dat een wat lossere interpretatie ook wel kan.

Emerald Fennell focust zich duidelijk op de seksuele ondertoon die ze tijdens het lezen van het boek naar eigen zeggen oppikte (die bij haar in deze film meer een boventoon wordt) met soms wat flauwe, maar soms ook wel vermakelijke visuele innuendo’s. Want dat is vooral wat deze film is; erg leuk en mooi om te zien, creatief gedaan, vooral audiovisueel, net als eigenlijk haar vorige twee films, waardoor het toch nog wel vermakelijk blijft om te kijken.

Vond het erg leuk trouwens toen ik zag dat Owen Cooper was gecast. Ik dacht dat dat was naar aanleiding van zijn geweldige rol in de serie Adolescence, wat ik helemaal tof had gevonden als een soort subtiele ‘nod’ naar zijn personage daarin, maar hij schijnt al gecast te zijn vóór dat dat uitkwam. Vond zijn kleine rol in het geheel beter dan die van Jacob Elordi, die deed echt helemaal niets voor mij (vond ‘m ook totaal niet hot ofzo). Ook Margot Robbie, hoewel ze op zich best goed (en natuurlijk mooi) is vond ik niet per se de meest geschikte actrice, had daar iemand willen zien die wellicht de rol wat rauwer had kunnen neerzetten (en ze is inderdaad wel wat aan de oudere kant).

Niet geweldig, maar ook zeker niet zo slecht als het gemiddelde hier doet vermoeden.

3,5*

Kitscherige, dik aangezette zoveelste verfilming van het beroemde boek van Emily Brontë. In deze versie vooral meer seksuele toespelingen en hitsig gedrag, overigens zonder noemenswaardig erotisch effect. Het is vooral langdradig en eentonig. De cast trok ik ook met moeite. Eigenlijk springt alleen Martin Clunes, als de maffe vader van Margot Robbie, er in positieve zin uit.

Heb 'm in stukjes gezien. Dat is meestal geen goed teken. Geheel eens met wat james_cameron hier schrijft. Vond het allemaal nogal weerbarstig, theatraal, rommelig en langdradig. Vraag me ook af wat onze huidige generatie nog moet met deze 'eternal love story' uit lang vervlogen tijden. Voor mij had het niet gehoeven.

Geen slechte en geen goede film. Ik had de verwachting een knetterende verfilming van het bekende boek van Emily Bronte te zien. Helaas werd dat een teleurstelling, met name omdat een en ander nogal onsamenhangend is. De film varieert met prachtige cinematografie tot aan regelrechte filmkitsch. De muziek is divers en is nadrukkelijk aanwezig en is een belangrijke factor. Hier moet je wel voor zijn. De erotiek is uiterst braaf, stel je daar maar niks van voor.

Het is natuurlijk een fantastisch hartverscheurend verhaal. Maar hier raakt het je niet. Dat komt door de hoofdpersonages Cathy en Heathcliff wat een paar vervelende mensen zijn in het tweede deel. Dat tweede deel dat maar duurde en duurde.

Regisseur Emerald Fennell ken ik van het werkelijk fantastische Promising Young Woman. Hier schiet ze helaas niet zo in de roos. Een kleine voldoende wegens het goede eerste deel, en dat het, het oude bekende verhaal iets anders aanvliegt. Drie sterren.