Wuthering Heights (2026)

Emily Brontës literaire meesterwerk over ongebreidelde passie is door Fennell (die ook verantwoordelijk is voor het erbarmelijke scenario) gereduceerd tot een hijgerig seksdrama met een dosis SM door Fennell. De sets, make-up en kostuums zijn uitstekend en de prachtige plaatjes roepen iets van de beklemmende sfeer uit het boek op, maar de dialogen zijn banaal (tel eens hoe vaak de woorden “I love you” voorbijkomen). Robbie is te vulgair als Cathy, Elordi als Heathcliff is ronduit banaal met zijn lange manen en borsthaar die doen denken aan softcoreporno uit de late jaren 70. Alison Olivers rol als Isabella Linton is in elk opzicht vernederend.

Een film met zeer gemengde reacties en dat mag wel eens. Het toont bovendien aan dat veel mensen nog lezen en dit boek uit de 19e eeuw ook nog altijd kennen. Want de meeste kritieken gaan dan ook over het vergelijk met het boek. Op Letterboxd vind je een lijst met zo'n 37 verfilmingen doorheen de jaren, om nog maar te zwijgen over de vele vrije interpretaties of invloeden op series, videoclips en meer.

De film wijkt ook van het boek af. Zowel qua verhaal en invulling van de personages. Wie minder vertrouwd is met het boek of het boek niet goed vond, komt hier misschien beter aan zijn of haar trekken. Het is sowieso een moeilijk te verfilmen boek. Want geef toe dat het boek nog altijd bekender en beter lijkt te zijn dan die 37 verfilmingen. Bij mij is ook enkel die uit 1939 bijgebleven. En trouw blijven aan het boek garandeert ook niet dat je een goeie film hebt natuurlijk.

Visueel is de film adembenemend en doet me dat denken aan de (welisbaar betere) film Hamnet. Passende muziek ook. Qua film is dit alvast genieten, zeker op een groot scherm (waar films thuis horen). Margot Robbie en Jacob Elordi zijn dan misschien niet de beste acteurs voor de twee hoofdrollen, ze doen het niet slecht in de versie die Emerald Fennell voor ogen had. De kritiek dat de klassieker veranderde in een erotisch verhaal is van de pot gerukt. Of mensen zijn een heel pak preutser geworden.

Deze verfilming van Wuthering Heights is dan misschien niet de beste boekverfilming geworden, het is als film meer dan de zoveelste verfilming in het rijtje dat denkelijk volgende maand al vergeten is. Dat de kritieken zo verdeeld zijn, toont volgens mij net aan dat de film meer opvalt dan de vele voorgangers en nog beter: dat het boek nog steeds zo populair is. Dit mag dan wel afwijken van het verhaal van Emily Brönte, naar mijn gevoel is de essentie wel behouden. En is dit eerder een hele mooi interpretatie geworden ipv een correcte boekverfilming.

Uitstekende film over de de destructieve liefdesrelatie van een man en vrouw die bij elkaar opgroeien. Geen standaard kostuumdrama zoals je misschien zou verwachten (afgaande op het bronmateriaal). Ietwat grotesk van toon en ook de aankleding en muziek zijn wat afwijkend. Het ziet er allemaal mooi uit en de tweede helft is het sterkst. Een kleine 4.0 sterren.

Te lang en op dramatisch vlak werkt dit zeker niet altijd, zowel Robbie als Elordi overtuigen niet. Die laatste is sowieso altijd wat kleurloos, meestal figurlijk maar nu letterlijk want volgens mij is Heathcliff en personage met een donkerdere tint. Dan had je ook een andere acteur moeten kiezen hoewel de roman ook wel wat ambigu is op dit punt. Al wordt de roman op een aantal grote punten sowieso helemaal losgelaten.

Maar de film is wel een van de mooiste om te zien dit jaar. Prachtig overgestilleerde shots als schilderijen met een mystieke lichtinval en veel mist en rook. Heerlijk ook hoe de kleuren eruit springen. Verre van realistisch maar wel iets om naar te kijken. Ook de score is meer dan prima. Jammer alleen dat de film me niets deed verder. 3,0*.

Over the top, soms zelfs weerzinwekkend. Ik hou het maar bij het boek na deze zoveelste mislukte versie.

Ik had het boek niet gelezen en vond het een prima film met prachtige opnames op nog mooiere locaties. Ik weet inmiddels dat de film enorm afwijkt van het boek en ik denk dat als je het boek hebt gelezen deze film beter kunt overslaan...

Redelijk sterk drama. De boekverfilming wijkt aardig af van het oorspronkelijk verhaal, maar is zeker geslaagd. De opbouw is wat aan de trage kant, maar verveelt niet. Maar eenmaal op gang wordt de kijker getrakteerd op een fraai meeslepend kostuumdrama vol visueel spektakel. Het gebruik van krachtige kleuren, het spelen met lichtinval en sterke camerashots zorgen voor heerlijk kijkvoer. De bijzondere soundtrack is daarbij zeer passend. Het acteerwerk is voldoende en de chemie tussen de diverse hoofdrolspelers is prima. De emotie komt op het einde wel naar voren maar hakt er niet helemaal in bij de kijker. 3.5