Merckx (2025)

Een terugblik op de gloriejaren van Eddy Merckx, de Brusselse wielrenner die van Walen en Vlamingen gedurende zijn gloriejaren trotse Belgen maakte. Zijn eerste wegwedstrijd, zijn wereldtitels en zijn legendarische (en soms controversiële) 5 eindzeges in de Tour de France komen voorbij met hulp van wedstrijdbeelden en televisie-interviews. Een brave chronologie waarin Hermans het dopingschandaal tijdens de Giro met de mantel der liefde wordt bedekt in een documentaire waarin grootheden als Jacques Anquetil, Jan Janssen en Joop Zoetemelk een paar oneliners leveren. Gezien het gebrek aan nieuwe onthullingen is dit zeker niet “ultieme biografie” die het beweert te zijn, hooguit een wielrengeschiedenisles voor beginners.

Een mens vraagt zich soms af wat er überhaupt nog over Eddy Merckx moet verteld worden. Er zijn al zoveel reportages en documentaires over De Kannibaal. De aanpak is gelukkig wat anders met niet zomaar een blinde opsomming van al zijn verwezenlijkingen. Het is geen startersdocumentaire over de beste wielrenner ooit. De vele beelden waar uiteraard zijn overwinningen prominent worden getoond bevatten zelfs geen info over het waar en wanneer.

De insteek van de docu ligt eerder bij het individu zelf. In het waarom en het hoe van zijn prestaties. In de wil van het willen en moeten winnen. In zijn verbetenheid om de beste te willen zijn, altijd en overal. Wanneer die drang er niet meer is, dan is ook het rijk uit. En dat voelde hij in 1978. Het komt niet altijd uit de verf in de docu, maar al bij al zeker geen straf om dit te bekijken.