Släpp Taget (2024)

Gezin met allerlei problemen zoals meerdere gezinnen. Let ook op de soundtrack. Die is meer dan goed.

Het begin is aardig: gedoe met kinderen en ouders die daardoor uit elkaar gegroeid zijn. Herkenbaar en voorstelbaar. Zodra het gezinnetje echter in de auto stapt, is het meer van hetzelfde en begint de zaak te schuren. De scherpe kantjes worden eraf gehaald en de voorspelbare afloop dient zich aan. Wanneer er dan ook nog terloops pillen en een voorlichtingsfolder in beeld komen, weet je het al: dit wordt een sentimentele draak. En dat werd het ook: een sentimentele draak.

De minnares is een dame van kleur. Tuurlijk.

Een film voor jonge mensen tussen 20 en 40 jaar - want die zitten er midden in, dus herkenbaar , en zullen er om kunnen lachen , ben je ouder dan 40 dan is het lachen je wel vergaan, en heb je je buik vol van relatiegedoe en wil er niets ( meer) van weten . horen , zien, laat staan een kaartje kopen om naar zo'n film te gaan.

Prachtige film. Het enige mindere was de ziekte van de moeder, dat had niet gehoeven was zonder prima geweest het maakte het een beetje Amerikaans.

Een heerlijke lach en een traan met de fantastische Pal Sverre Hagen van o.a de superserie Exit. Het is geen slap familiefilmpje, maar voor vele gezinnen waarschijnlijk zeer herkenbaar. De moeder steekt al haar energie in de kinderen en het huishouden, en de vader doet zijn ding, en voelt zich dan eenzaam door niet genoeg aandacht!

Meestal ligt, als men van fout kan spreken de schuld een beetje bij beiden. De man doet niet genoeg om ook mee de kinderen op te voeden, en de vrouw heeft alleen aandacht voor de kinderen. Hier komen zeer veel scheidingen door, omdat men totaal van elkaar vervreemd. Hier gaat deze mooie film over...het leven zoals het is.

Ik geef een 0.5 punt minder door de super irritante kinderen, maar dat is blijkbaar tegenwoordig zo, dat de kinderen meer baas zijn dan de ouders en nooit tevreden zijn...ik heb het anders meegemaakt!

Tot zover psycholoog lang pee...