Pignorant (2024)

Ik ben nu vier jaar vegetariër. Waarom blijf ik mezelf traumatiseren door naar deze documentaires te kijken?

Pignorant wil je absoluut choqueren en ik denk dat dat de juiste manier is om een onderwerp als dit te benaderen. Het is verschrikkelijk om de onmenselijke praktijken te moeten zien en ik moest meerdere keren wegkijken. De gigantische preek voor veganisme aan het einde was een beetje te veel voor mij, maar over het algemeen was dit echt een fatsoenlijke belichting van de vleesindustrie.

4*

In de proloog van deze sensationele documentaire vertelt de Australische Joey Carbstrong over zijn criminele verleden en welke rol dieren speelden bij zijn hervorming. Hij legt de stuitende hypocrisie bloot van gerespecteerde instituten als de RSPCA (de koninklijke dierenbescherming), The Department For Environment, Food & Rural Affairs (DEFAR) en het Red Tractor Logo, die – zo bevestigen straatinterviews – in het publieke bewustzijn staan voor strenge controle op de behandeling van dieren en het tegengaan van dierenleed. De term “humane slaughter” is even belachelijk als misleidend. Om dat aan te tonen startte Joey Carbstrong met steun van zijn levenspartner Tarion Partridge en mede-activist Dan Shepard aan de infiltratie van een varkensslachterij in Manchester. Met behulp van in het geheim geplaatste camera’s wil hij vastleggen hoe “humane slaughter” er in de praktijk uitziet. Het lijkt erop dat Carbstrong de meest schokkende beelden toch heeft weggelaten en qua vorm is er niets nieuws onder de zon, maar onthullend – en schokkend – is dit zeker.