Animale (2024)

Vanaf 16 januari 2025 in de bioscoop (Gusto Entertainment)

Nejma [Oulaya Amamra] viert haar debuut als (de eerste vrouwelijke) stierenrenner met een uitgebreid met bevriende collega’s. Om tot in de kleine uurtjes door te kunnen gaan, neemt ze een “magisch middel” in. Vanaf dat moment maakt Nejma een transformatie door. Eerst alleen in haar hoofd, later ook fysiek. Wat is er aan de hand en wat veroorzaakt deze transformatie? Benestan laat je in het ongewisse tot aan de laatste akte. Ze creëert weliswaar een onheilspellende sfeer, maar de ontknoping is banaal en behoorlijk ongeloofwaardig.

Begint allemaal best sfeervol, met authenthiek lijkende beelden over stieren'vechten' in de Camarque. En dat er dan voor het eerst een vrouw meedoet, en dan zelfs nog zonder allerlei gedoe, maar ze wordt gewoon vol geaccepteerd.

Ook de natuurbeelden geven vol sfeer.

Dan gaat het een andere kant op, en ergens voel je wel wat er speelt, maar je denkt dat het psychologisch is, maar de uitwerking uiteindelijk, die ook erg afgeraffeld is, is gewoon duf.

Maar zonder die uitwerking blijft er nog best wel te genieten.

Een film waarbij de testosteron centraal staat. Is het niet van de opgefokte stieren, dan wel van de Camargue-cowboys die van de stierenwedstrijden hun passie maken. De vrouwelijke hoofdprotagonist Nejma weet er alles van en tracht zich staande te houden in deze machowereld.

Visueel best een aardige film met mooie longshots van de stierengevechten, de broeierige sfeer achteraf tijdens de feestjes, het mooie decor en de sfeer in zijn geheel. Toch miste ik wat schwung en kracht in het verhaal. Van de dialogen moet de film het ook al niet hebben.

Een incident drijft Nejma letterlijk naar de stieren. Ze wordt er één mee en je krijgt een weerwolfgevoel. Een beetje mysterieus en wat thrillerniveau, maar echt van de grond komen doet het niet echt. Niet geheel overtuigd alvast. Het voelt wat onafgewerkt aan. Jammer.