The United States of Horror: Chapter 1 (2021)

Korte films met als thema Horror uit verschillende staten van Amerika met begeleidend commentaar van niemand minder dan Doug Bradley (Hellraiser).

Korte filmpjes doen een beetje denken aan verschillende Horror YouTube kanalen die enorm aan populariteit aan het winnen zijn met name in de VS.

Voor imponerende acteerprestaties hoef je deze filmpjes niet te kijken maar voor Horror vermaak is het zeker wel een aanrader, het ene filmpje is beter als het andere maar dat mag de pret niet drukken.

Al met al goed vermaak voor de Horror liefhebbers onder ons

Meh.

Amazonproductie waarin de staten van Amerika de primaire bron vormen voor diverse korte hoofdstukjes. Het concept zal wel losjes hebben gediend als een soort van idee, want meerdere kortfilms bestonden al voordat The United States of Horror bestond. Een echte invloed was naar mijn optiek ook vaak niet op te merken, waardoor punten voor creativiteit er niet in gaan zitten.

Nevada: Dark Lights (2,0*). Tja, van dit soort openingen kan je niet veel zeggen, behalve dat het niet zo heel veel met horror te maken heeft. Een vrouwelijke protagonist ondergaat een soort bad trip en dat gaat in combinatie met veel kleuren en vreemde geluiden. Een verhaal zit er niet echt in, een kritische (?) boodschap gaat vooral verloren aan de opmaak.

North Carolina: Don't Drink the Water (1,5*). Een stuk meer rechttoe rechtaan dan de voorganger, maar helaas komt dat dit korte geheel niet echt ten goede. Een dorre omgeving vormt het podium voor een korte gebeurtenis en dat moet dan de volledige basis vormen voor dit hoofdstuk. Het getuigt van een maker die niet echt wist wat hij met zijn film aanmoest en er daardoor snel maar een idee tegenaan heeft gekwakt.

Florida: The Succubus (2,0*). Een uitgesmeerde escalatie waarin vooral veel seks en naakte lichaamsdelen zitten. Niettemin gaat dat wel in combinatie met uitstekend camerawerk en redelijk unieke kleuren. In dat opzicht wordt er het meeste uitgehaald, want de make-up oogt daartegenover goedkoop en het acteerwerk is barslecht. Wat de ultieme boodschap is? Your guess is as good as mine.

California: Vexed (2,5*). Zonder twijfel één van de betere hoofdstukken van de film. Echter was dit dus een voorbeeld van een kort verhaaltje dat al jarenlang bestond en dus niet is opgenomen voor deze film. De spanningsopbouw zit gelukkig wel goed en ook de effecten zijn experimenteel. Helaas is het einde redelijk afgeraffeld en eindigt het allemaal ook te abrupt en onenerverend om te beklijven.

Connecticut: The Locket (1,5*). Tja. Erg kort. Erg stuurloos. Wat moet je hier nou eigenlijk mee? Het voelde aan als een kortfilm die eigenlijk meer dan 45 minuten had moeten duren, maar waar 90% noodgedwongen uit moest worden geknipt. Het einde oogt ambitieus, maar zonder basis om op te staan ben je het zo weer kwijt.

New Hampshire: Teddy #Scarebear (2,5*). Een stuk humoristischer dan de directe concurrentie en daarmee ook een stuk genietbaarder. Een beetje lachen met diverse clichés en bekende horrortrekjes, maar uiteindelijk valt vooral de goedkope opmaak op. Het is allemaal niet gedurfd of origineel genoeg en het eindigt ook wat flauw. Niettemin een entertainend gebeuren.

Utah: Billy: Ungodly Hour (2,5*). Ook een beter hoofdstuk in de film, al moest ik mezelf even een geheugensteuntje geven waar dit ook alweer allemaal over ging. Sfeervoller dan de meeste stukken, ondanks de duidelijk goedkope opmaak en gebrekkige middelen. Primair is het acteerwerk nogal sterk en onoprecht aangezet en ook de ultieme dreiging is wat kaal, niettemin is de potentie van regisseur Joe Lujan te merken.

Maine: Dirigo (1,5*). Zeer goedkoop opgemaakt. Ook erg direct aangepakt, waarin het verhaal eigenlijk al na twee minuten van start gaat en vanaf daar verzandt in diverse, vreemdzinnige taferelen die nooit bij elkaar komen. Wederom moest ik mezelf er even aan herinneren waar dit allemaal over ging, dus erg memorabel is het niet geweest spijtig genoeg.

Arkansas: Claw Hollow (1,5*). Een erg lange opbouw voor wat uiteindelijk een redelijk ordinair, slecht uitgevoerd schrikmoment is. Redelijk opgemaakt en met rust en controle geschoten, maar het komt binnen dit geheel niet echt samen. De jonge koter acteert alsof hij er geen zin in heeft en er is te weinig context om überhaupt enige vorm van bestaansrecht te hebben.

Michigan: Red Abyss (2,5*). Ondanks de goedkope inhoud komt dit net wat sfeervoller voor de dag. Er wordt leuk gespeeld met de omgeving en diverse felle kleuren. Toch wordt er te veel aan de verbeelding overgelaten, waardoor de kijker vooral achterblijft met een wazige wolk die niet echt op een bevredigende manier blijft hangen.

Arizona: Entropic (1,5*). Een kort hoofdstuk dat opvalt omdat het de enige is die actief gebruikmaakt van claymotion. Als de rest van de filmpjes uit live-action bestaan, spring je er natuurlijk meteen tussenuit. Het is in de inhoud ook wat creatiever en absurder, maar de animatie is spijtig genoeg nogal gebrekkig en onafgemaakt. Regisseur Brad Uyeda doet er goed aan een voorbeeld te nemen aan bijvoorbeeld collega Lee Hardcastle.

Washington: Needlework (2,0*). Wederom een kort filmpje met een lange opbouw naar een conclusie die weinig kijkers tevreden zal stellen. De algemene, onophoudelijke vreemdzinnigheid die aanhoudt, doet bovendien denken aan voorganger Red Abyss. Leuk gespeeld met kleuren en beelden, maar je zal toch echt met een strakker, minder losbandig geheel moeten komen om op te vallen. Dit was me te eenvoudig.

Pennsylvania: Elysia (2,0*). Een wat klassieker verhaaltje met een duidelijke lijn. Elysia valt op omdat het acteerwerk voor de verandering erg goed is. Helaas zijn de atmosfeer en de bijbehorende effecten dat niet. Het is allemaal te bekend en onopvallend om te charmeren. Nadeel is dat een boel overige segmenten nadrukkelijk voor originaliteit proberen te gaan, waardoor dit toch al snel gedoemd is te verwateren.

Missouri: Crockpot (2,5*). Toch best vermakelijk dankzij het absurde karakter van de film. De plotwending mag er best zijn en de opbouw is mysterieus genoeg. Helaas laat het acteerwerk te wensen over en zijn ook de effecten erg goedkoop. Het is niet de knaller waarmee een anthologiefilm als deze zich moet afsluiten, maar doet zeker niet onder voor de rest.

Toch jammer dat ik nergens een voldoende aan kon geven. The United States of Horror voelt doelloos en ongecontroleerd aan. Alsof de makers geen duidelijk concept meekregen en maar wat mochten aanmodderen op budget. Normaal zit er altijd een positieve en negatieve uitschieter tussen. Dat is hier niet het geval en helaas maakt dit alles er een heel stuk minder interessant op. Gemiddelde cijfer is precies een 2*.