The Shrouds (2024)

Ik kon er wat minder mee. Het thema van de film is enerzijds typisch Cronenberg. Hij blijft dichtbij de kern van veel van zijn films. Tegelijk is het duidelijk dat het heel persoonlijk is. Deze film is er ook door de dood van Cronenbergs echtgenote en de man zelf is ook al de 80 voorbij (en speelt zelf een lijk)

Waar ik toch een beetje mee worstel is dat de film uiteindelijk niet ergens heen gaat. Ik had na afloop een onvoldaan gevoel. Ik denk dat Cronenberg eerder een unheimisch gevoel had bedoeld want een catharsis of oplossing is er niet, maar er is zelfs eigenlijk nauwelijks een punt. Ik had ook een issue met Cassel in de film die ik helemaal niet vond werken. Maar het is wel een film die ik nog eens wil zien als ik veel meer Cronenberg heb gezien. Dit is mijn negende en dat is nog steeds wat beperkt. Mijn ervaringen met hem zijn wisselend.

Het is fijn voor David Cronenberg dat hij voor het verwerken van zijn verdriet een uitlaatklep heeft gevonden in een film maar iets interessant leverde het niet op! Eerder was de film heel conventioneel Het is zo'n beetje als het gemijmer van een oude man en zijn angst voor de dood. Het uitgangspunt belooft wel een tijdje een Cronenbergiaanse film maar rommelt uiteindelijk maar wat aan met naakte mensen op bed, een complot rond Hongaarse investeerders, en Eco-terroristen Ook visueel is er maar weinig aantrekkelijks te beleven. Vincent Cassel tegen zijn telefoon/AI-avatar te zien praten of rond te zien lopen in steriele restaurants, in Feng shui interieurs of bij neonverlichte graven te zien staan deed het niet echt voor mij. Te vaak is er ook alleen het hoofd van één van de acteurs in beeld, die dan netjes zijn dialoog voordraagt Dat is vooral erg eentonig Oh en dialoog ja dat is er voldoende!. Vraag me wel af of dat bij deze film ook kwam door een budgettaire reden..? Deze film zal voor David Cronenberg waarschijnlijk heel persoonlijk zijn geweest maar voor mij als kijker duurde deze praterige collage van overpeinzingen een eeuwigheid...

Cronenberg of niet wat een slap oervervelend gelul. Ik moet toegeven dat ik een kwartiertje in slaap gevallen ben.

Dit kom mij niet boeien, en Cassel was niet echt overtuigend...vreselijk.....

Op en top Cronenberg, zowel inhoudelijk als stilistisch, maar dit behoort zeker niet tot zijn beste werk. Daar is het script te doelloos en vooral te doorzichtig voor. Het onderwerp, mensen in staat stellen hun overleden geliefde te zien ontbinden, is absoluut bizar en Cronenberg-waardig, maar plot en personages worden gaandeweg steeds minder interessant. Het ligt er allemaal te dik op. Jammer, want de film begint vrij sterk en Vincent Kassel is aangenaam in de hoofdrol, ondanks de vele dialogen en vooral monologen, waar hij zichtbaar moeite mee heeft. Er wordt sowieso heel veel gepraat in deze film. Te veel.

Bijna ongelooflijk dat regisseur David Cronenberg na zoveel klassiekers te hebben gemaakt nu met dit soort ondingen aan komt zetten. The Shrouds moet toch echt tot zijn saaiste, minst memorabele werk toebehoren. Eindeloos geratel over oninteressante onderwerpen zoals hoe Vincent Cassel (in één van zijn slechtste rollen tot nu toe, lijkt echt in elke scène te moeten vechten tegen zijn eigen accent) het verlies van zijn vrouw moet zien te verwerken. In de verste verte zitten er nog originele vondsten tussen, maar de oersaaie visuele opmaak en het infantiele, belabberde niveau van de dialogen (maar dan ook echt het niveau van "I just drank some wine, let's have sex") geven weer dat Cronenberg misschien zijn beste tijden heeft gehad. Een totale ontgoocheling, hopelijk is dit niet de voetnoot waar hij zijn loopbaan mee beëindigt.