Venus (2024)

Helemaal niet zo best.

Statisch filmje met een bekaaid script en (daardoor) een magere plotuitwerking. Dat heeft weinig te maken met de beknopte speelduur, de film mist simpelweg schwung. De acteurs doen hun best en de regisseur heeft stijl en is vindingrijk, maar dat maakt het nog geen goede film. 5/10*

Filmisch een stuk sterker dan NL Alert (die ik eerder had gezien dan deze Venus). Goed gefilmd met vooral prachtig kleuren gebruik. Fijn donker, post apocalyptisch sfeertje ook in de sporadische exterior shots. Gonzalo Fernandez Carmona (heerlijke naam voor een regisseur trouwens) heeft dat allemaal wel in de vingers.

Maar toch vond ik het qua uiteindelijk verhaal een stuk minder boeiend. Begint best wel interessant, maar het verloor me gaandeweg en kon m'n aandacht ondanks de korte speelduur ook niet constant vasthouden. Iets teveel style over substance naar mijn smaak, al is daar ook een markt voor.

Presentator Martin Koolhoven benoemde regisseur Panos Cosmatos om dit werkje van Gonzalo Fernandez Carmona mee te omschrijven en die naam kwam tijdens het kijken ook in me op. Venus kent een erg gefocuste visuele stijl die de inhoud min of meer compleet overschreeuwt. Zeker voor een Nederlandse productie is het een vreemde eend, juist daarom zijn dit soort programma's fijn voor makers met een eigen visie. Carmona raffelt de boel op inhoudelijk vlak af door te veel te willen binnen een beperkte duur en het acteerwerk van Sinem Kavus is zwaar ondermaats, maar het geheel oogt verzorgd en creatief. Ondanks dat een speeltijd van 43 minuten eigenlijk te weinig is om een concept als deze naar behoren uit te werken, begon mijn persoonlijke aandacht wel al snel te verslappen. Ik sluit ook niet uit dat het cijfer was gedaald mocht Carmona het naar een volledige speelfilm hebben getrokken.

"Mannen gebruikten het woord dood voor alles wat onbeschrijfelijk is"

De eerste middellange film uit de VPRO-reeks Koolhoven presenteert waarin televisie- en filmmaker Martin Koolhoven zes nieuwe regisseurs de kans geef om een genrefilm te maken. Nobel streven want genrefilms zijn er in Nederland maar weinig...

Degene die het spits afbijt is Gonzalo Fernandez Carmona met een dystopische Sciencefictionfilm met een klein vleugje horror. In nabije toekomst hebben alle mannen zelfmoord gepleegd. Om de herinnering aan haar geliefde levend te houden, neemt Joyce bij het bedrijf Nostalgyl regelmatig een technologische sperma bad. Ja dit was best een goed idee...Vrouwen "Verslaafd aan mannelijkheid"...Het is visueel ook goed gemaakt film, met zelfs een fantastische body-horror scene maar het verhaal...is weer typische Nederlands en er moet dus een sociale boodschap (of moraal) in zitten. Dit gaat ten kosten van veel spanning. Het was ook een beetje rommelig maar nu begreep ik, dat het eerst "Witte schuld" heette en ging over een gemixt stelletje waarbij het wit zijn een soort horror/schuld ding werd in hun relatie. Gelukkig is het roer compleet omgegooid want dit was beter! Nu nog wat meer fantasierijker, eigengereidheid en breken met schuren tegen drama maar het is wel GEWELDIG om te zien dat er (weer) pogingen worden gedaan om Nederlandse genrefilms te maken.

Ik ben niet de eerste met het idee om de "Koolhoven presenteert" films te gaan kijken voor de lopende Nederlandse filmchallenge, maar ik bedacht me dat ik als genreliefhebber gek zou zijn als ik het niet zou doen. Dus ik ga ze gewoon inpassen, desnoods ten kostte van enkele andere titels.

Venus (2024) is een Black Mirror achtige Sci-Fi horror waarin een massa extinctie plaatsvindt waarbij alle mannen om onbekende reden zelfmoord plegen. Joyce verliest haar vriend en zoekt troost bij Nostalgyl, een bedrijf dat vrouwen ervaringen uit het verleden laat herbeleven. Gonzalo Fernandez Carmona weet hoe hij moet belichten en ook de cast met Kavus, Zweerman en Smulders doet het goed. Venus lijkt meer een sfeer dan een primair plotgedreven film, al komt dat misschien ook omdat de film daar meer in uitblinkt.

Cosmatos wordt genoemd, maar hoewel ik dat wel snap, vond ik dat nog wel een tandje sterker en nog iets gestileerder. Desalniettemin een fijn genrewerkje van Nederlandse bodem, jammer dat we niet meer van deze kwaliteit hebben. Mooi body horror moment ook. Goed initiatief van Koolhoven!

3,6*

De idee zat wederom goed in deze dystopische feministische wereld waarvan mannen geen sprake meer is. Niet ondergeschikt ofzo, neen, gewoon, ze zijn er niet meer. Dat heeft ook zo zijn nadelen, niet zozeer voor de voortplanting, eerder voor de lust.

Wat volgt zijn wat scifi-toestanden die weinig indruk nalaten. Visueel zeker niet slecht en qua sfeer zeker intrigerend. Gebruik ook van opvallende kleuren en donker, perfect om een doordringende sfeer te creëren.