Znachor (2023)

Wat irritant dat Netflix dit automatisch in het Engels afspeeld in plaats van in de originele taal.

Ik kijk niet vaak weg bij films maar de scene dat Wilczur zijn hamer en beitel op het been van de ongelukkige patiënt zet...

Innemend Pools plattelandsdrama. origineel van opzet. Verder wel vrij voorspelbaar, maar het werkt wel. Mooie muziek ook.

Kleine 4*

Het boek is vertaald in het Nederlands onder de titel: De Kwakzalver. Uitgever: Spaarnestad.

Dank, Ik ga het boek plaatsen op Boekmeter.nl en dan vragen om een link.

Het is een vertaling uit 1939 en volgens mij een eenmalige druk en dus zeldzaam. In de Koninklijke Bibliotheek ligt een exemplaar ter inzage.

Enorm geslaagde verfilming van een Poolse literatuurklassieker. Ik vind het hoge gemiddelde volledig terecht. Het bekijkt als een sprookje. Het mag misschien van flink wat toevalligheden aan elkaar hangen (waargebeurd? really??), zeker in de laatste 15 minuten, maar in sprookjes mag dat wel. Dit is het soort drama's waar ik wel van hou, in de beste traditie van het genre. Bovendien was dit prachtig en stemmig gefilmd, met dat hartverwarmende plattelandssfeertje en bijhorende aanhankelijke personages.

Znachor is ook een film die echt voor iedereen bestemd is want gevoelens van behulpzaamheid, menselijkheid, liefde overheersen op het melodramatische en op meer duistere accenten (zoals klassenstrijd). Ik geef toe, je moet van dit soort drama's houden, want sentimentele/emotionele momenten worden zwaar met strijkersmuziek ondersteund, en het is erg klassiek (sommigen zullen zeggen oudbollig) uitgewerkt, maar wat mij betreft een onderbekeken aanrader.

Als cultuutbarbaar kan mij dit niet boeien . Klein uurtje gezien...Swiebertje Arthouse, zoet melig, oubollig...Weg ermee.

De muziek vind ik boeiender dan het verhaal.

Zouden mijn woorden kunen zijn; Swiebertje Arthouse. Enorm overgewaardeerde film. Zoet, melig. die er bewust op uit is om een snaar bij de lezer / kijker te raken. Kitsch heet dat.

Maar vanwaar het idee dat dit arthouse zou zijn? Het is inderdaad een tearjerker. Gericht op grote emotie om mensen aan het huilen te krijgen. Je mag best een pleurishekel hebben aan dat genre, maar dat maakt 'Znachor' (2023) niet pretentieus ofzo.

Allesbehalve arthouse zelfs. Sterker nog: was het maar waar.

Okeeee farthouse dan..

Kinderachtig, maar je kreeg me wel aan 't grinniken.

Niet kinderachtig, maar een scherpe filerende analyse en definitie van vaak overgewaardeerde films.

Dare to differ. Maar je punt over deze film is inmiddels kraakhelder.

mooie film, fijne sfeer en mooie muziek

Je kan deze film alsnog legaal op "Stremio", met de Poolse taal en ondertiteling in het Nederlands gaan bekijken.

Hoewel "Forgotten Love" (oorspronkelijke titel "Znachor", wat "kwakzalver" betekent) twee jaar geleden uitkwam, is het een ouderwetse popcornfilm, net zo gekunsteld en overdreven als alles wat je tegenwoordig op TCM tegenkomt. Ondanks de krakkemikkige plot (het is een verfilming van een Poolse roman uit 1937), is de film buitengewoon vermakelijk, met een sterke, aantrekkelijke cast, prachtige cinematografie en veel weelderige folkloristische details in de decors – ik kan me geen enkel bestaand Pools dorp voorstellen dat zo charmant pittoresk is als dit. (en ik ben in het grootste deel van Polen geweest)

De kitsch van het plot dwingt alleen maar respect af: een gerespecteerd chirurg uit Warschau, Dr. Wilczur, waagt zich in een ruig stadsdeel op zoek naar zijn vrouw, die met hun dochtertje is gevlucht om zich bij haar geliefde te voegen. Hij wordt in elkaar geslagen door hooligans en verliest zijn geheugen; het lijkt erop dat een ambitieuze jongere collega van de kliniek hier iets mee te maken heeft, hoewel dat niet helemaal duidelijk is. Vijftien jaar later, nog steeds lijdend aan geheugenverlies en reizend met valse papieren, belandt hij in hetzelfde afgelegen dorp waar zijn dochter, die zelf denkt dat ze een wees is, als barvrouw werkt. Zijn medische vaardigheden hebben hem echter niet in de steek gelaten, en nadat hij tussenbeide komt om twee zwaargewonde dorpelingen te redden, van wie één zijn dochter is, wordt hij gearresteerd en aangeklaagd voor znachorstwo (het uitoefenen van de geneeskunde zonder vergunning, wat een straf van vijf jaar gevangenisstraf met zich meebrengt). Er is een rechtszaak en een dramatische herkenningsscène, als iets uit een opera en het doek valt...

De acteurs die de dokter en zijn dochter spelen, hebben allebei een enorme uitstraling; je kunt je Paul Muni of Spencer Tracy gemakkelijk voorstellen als de dokter in de Hollywood-versie (Barton Fink?), met misschien Miriam Hopkins of Bette Davis als de dochter. Er zijn een paar personages – een Joodse herbergier die vooral voor de komische noot speelde en een telg uit de lokale adel wiens dochter Marysia de liefdespartner was – die het in het echte leven waarschijnlijk niet zo goed zouden hebben gedaan, maar een Pools publiek is volgens mij wel gewend aan dergelijke ironieën. De auteur van de roman sneuvelde in een schermutseling met Sovjettroepen in 1939; zijn andere claim to fame in het Westen is dat de plot van een eerdere roman sterk lijkt op Jerzy Kosinski's "Being There" (in Nederland uitgebracht onder de titel "Aanwezig", wat volgens sommige critici onwaarschijnlijk toeval was.

Van ons krijgt deze film een waardering van een 8+!