Dampyr (2023)

Saai actiehorrorvehikel waar regisseur Riccardo Chemello een boel energie insteekt, maar niet veel verder komt dan dwaasheid. Specifiek de opening, waarin van alles ontploft en een ware kleurenexplosie tegen de camera aan gekwakt wordt, is eerder vermoeiend dan esthetisch. Uiteindelijk wordt er het een en ander geëxperimenteerd met locatiekeuze, computereffecten en relatieontwikkeling, maar dit heeft weinig effect. De enige die zijn rol wat kleur weet te geven is Stuart Martin, de overige leden zijn vooral vervelend en verzuipen in karikaturale handelingen. Wade Briggs transformeert veel te snel van oplichter naar held en Frida Gustavsson vormt een oersaaie verschijning als zijn tegenspeelster. De actiescenes tussendoor zijn verder door een stortlading aan gebrekkige fantasie-elementen vooral erg saai en de finale zit er helaas vol mee. Ik heb eigenlijk zelden zo'n clichématige inhoud op zo'n bezopen manier uitgevoerd zien worden en dat is zeker geen compliment. Punten voor een hoop bombarie en het personage van Martin, verder is dit een aanslag op je uithoudingsvermogen.

Balkan Blade

Ik hoopte nog wat op een doorsnee horrorfilm vol clichés, maar toch met genoeg entertainment om even tussendoor te genieten van een film op Netflix. Dampyr - Vampyr door iemand die niet goed kan schrijven - is een enorm slechte film geworden. Zonder charme, talent en met ongelofelijk slechte effecten. Te bedenken dat de film nog genomineerd werd bij de David di Donatello Awards, de Italiaanse versie van de Oscars. De lijst met alternatieve kandidaten zal op geweest zijn.

Tenslotte zaterdag nog even griezelen met deze verder nogal onbekende Dampyr op Netflix die in iedere geval indruk maakt met een mooie filmposter.

En het moet gezegd dat na de vage opening met de nodige Hocus Pocus de film toch redelijk van start gaat met een aardige setting zo midden in de burgeroorlog, grimmige beelden in die zin, een interessant karakter in de vorm van Kurjak en al vrij snel de dreiging van iets vreemds in het dorp. Daarnaast kunnen we rekenen op een paar aantrekkelijke vampiertjes en zien we The Guv'nour als de grotere slechterik in een verhaal die het nodige heeft van Brothers Grimm en is het geheel op de juiste wijze grauw, duister en stemmig en mag de actie op bepaalde momenten genoemd worden.

Maar daarmee is het toch wel een beetje gezegd binnen een film die nooit heel spannend wordt, een beetje voortkeutelt, er een aantal dialogen en flashback's zijn om het geheel diepte te geven, iets dat verder niet lukt, is het allemaal behoorlijk cliché en leidt Dampyr toch wel de meeste pijn aan de Dampyr zelf. Want Wade Briggs is teveel lichtgewicht om iets toe te voegen aan het karakter Harlan Drake. Hij is gewoon niet interessant binnen een film die zelf ook nergens noemenswaardig is of wordt. Daarom is deze Dampyr redelijk voor een keer maar ook echt niet meer dan dat en zit er geen voldoende in want het is te mager terwijl hier voor mijn gevoel heel wat meer in zat.