Los Colonos (2023)

De film is aangenaam sfeervol en rauw maar het verhaal stelt niet zo veel voor en wordt vooral gebruikt om aandacht te geven aan het racisme en een moordlustige cowboy-mentaliteit van de kolonisten die leidde tot de genocide op de inheemse indianen rond 1900 in het onherbergzame zuiden van Chili/Argentinië. Het laatste deel is het beste: een intellectueel uit de hoofdstad zoekt uit naam van het nationalisme eenheid dus verzoening tussen de Chilenen, kolonisten en de indianen maar de wonden zijn nog diep bij de indianen en de gezochte eenheid is vooral esthetisch.

Chileense western met effectief gebruikte, prachtige beelden van het landschap op Tierra Del Fuego en een goed geregisseerde schermutseling in dichte mist. Verder is dit prekerig en buitengewoon traag. Het betreft een Schotse kapitein in het Engelse leger [Mark Stanley], zijn inheemse gids Francisco [Mariano Llinás] en een Amerikaanse huurling [Benjamin Westfall] die voor landeigenaar José Menéndez [Alfred Castro] een veilige weg naar de kust moeten vinden en het land dat aan Menéndez is toegekend claimen.

- Wij gaan voor de esthetiek.

- Welke esthetiek?

- Wanneer wol is besmeurd met bloed, is ze waardeloos geworden.

De dialoog zou de boodschap kunnen zijn van deze opmerkelijke debuutfilm over het bloederige, koloniale verleden van Chili waarin indianen de landeigenaren hinderlijk in de weg staan. Rauw gefilmd wat kleur en belichting betreft, en geen beeld teveel. Toch wordt alles duidelijk met muziek die eerder ironiseert dan onderstreept.

De film gaat over Chili, maar vul gerust andere landen met een koloniaal verleden in.

Ook overzees was het koloniale verleden bloederig en meedogenloos. Steeds moeten de inboorlingen het ontgelden. Vrij rauwe film met een openingsscène die meteen de toon zet. Een leven is duidelijk niet veel waard voor landeigenaren. Elkeen claimt zijn stukje land.

Al bij al gebeurt er niet zo heel veel. In de plaats krijg je een bijzonder sfeervol gegeven. Erg mooi geschoten beelden van de pampa en de Andes op de achtergrond, maar eveneens de nachtelijke kampvuren waren de moeite.

Het laatste gedeelte geeft een terugblik op de gebeurtenissen, maar ik had de indruk dat de inheemse koppel gewoon met rust gelaten wilde worden en eigenlijk geen moer gaven om de verzuchtingen uit het politieke Santiago.

Af en to erg mooie cinematografie, inclusief listig gebruik van oude lenzen (of effecten die dat nabootsen) om de zeitgeist over het beeld te leggen. De ongebruikelijke color grading gaat ietwat in dezelfde richting, al is dat anachronistisch.

Over het narratief ben ik dan weer wat minder enthousiast. Dat het niet allemaal fijntjes toeging komt er wel uit, maar er waren wellicht effectievere manieren om dat over te brengen - om maar even een deur in te trappen, een boeiend verhaal wellicht.

Een prachtige harde film over een vreselijk stukje Chileense geschiedenis. Zeer mooie beelden van een rauw, prachtig landschap, met bloed doordrenkt.

Wat is er veranderd trouwens, mensen met macht en geld denken dat ze zich alles kunnen veroorloven en gaan over lijken...