Are You There God? It's Me, Margaret. (2023)

”We must, we must, we must increase our bust”

Geestige, hartverwarmende film over een jonge tiener, die haar puberteit inrolt overstelpt door mentale en fysieke twijfels en hogerop op zoek gaat naar zekerheden. Een openhartige coming-of-age film met een schitterende hoofdrol van Abby Ryder Fortson. Rachel McAdams als haar moeder en Kathy Bates als haar grootmoeder doen niet voor haar onder. Je houdt er vanzelf een goed gevoel aan over. Heerlijk.

Leuke, sympathieke coming-of-age film over de elfjarige Margaret (Abby Ryder Fortson), die in de jaren '70 vanuit New York verhuist naar New Jersey, waar ze erg moet wennen aan haar nieuwe leefomgeving. Vlot verteld, vaak erg komisch en leuk in beeld gebracht, al is het geheel sporadisch iets te luchtig om echt indruk te maken. Aan de prima cast ligt het in ieder geval niet. Fortson is uitzonderlijk goed gecast in de hoofdrol en Rachel McAdams is erg grappig als haar moeder.

Het is 1969. De 11-jarige Margaret [Abby Ryder Fortson] is geschokt wanneer haar vader [Benny Safdie] en moeder [Rachel McAdams] besluiten te verhuizen van New York naar New Jersey. Gelukkig raakt ze snel bevriend met buurmeisje en klasgenoot Nancy [Elle Graham], die haar zelfs uitnodigt om plaats te nemen in een geheim genootschap met Janie [Amari Alexis Price] en Gretchen [Katherine Mallen Kupferer]. Ze kletsen over jongens en wachten op de eerste tekenen van hun vrouwelijkheid: groeiende borsten en menstruatie. Wanneer Margaret het idee krijgt dat ze achterloopt op de rest, vraagt ze God om hulp. Hoewel religie wel een thema is, staat dat zeker niet centraal in deze heerlijke coming-of-age film met een overtuigende jonge cast, geleid door de fenomenale Fortson. Een luchtig, maar authentiek portret van meisjes op de drempel van puberteit, met een perfecte ontknoping en een aangename soundtrack vol 60s-klassiekers.

Knoddig Een feelgood coming-of-age van een bijna twaalfjarig meisje. Dat de hoofdpersoon Margaret geen barbie-pop maar een redelijk onopvallend meisje is maakt de film er alleen maar beter op. Prima rol en ik leefde echt met haar mee. Haar vader is een Jood en haar moeder een katholieke, en dat zorgde al voor de nodige commotie in de familie, leert men. Zonder dat er echt wereldschokkende dingen gebeuren staat de film stil bij herkenbare (en zeg maar de mooiste) momenten uit het opgroeien. Het is misschien veel meer een meisjesfilm maar terzelfdertijd is 'm toegankelijk voor heel de familie. Heel die heisa rond de eerste menstruatie voelde vertederend aan.

Het enige wat ik de film wat verwijt, is dat het een erg geïdealiseerde schets is. Niet iedereen die rondloopt heeft zo'n mooie jeugd gehad. Er zijn ook mensen die in onprettiger omstandigheden opgegroeid zijn, en als die zo'n film bekijken, denk ik dat ze zich heel ongelukkig voelen. Maar een begripvolle lieve mama als Rachel McAdams' Barbara-personage zou me zeker gelukkig gemaakt hebben. De vader komt wat minder uitgesproken naar voor in de film; ziet er een echte pantoffelheld uit. Een hartverwarmende film, heb hier echt van genoten.

Goeie film over een meisje die met haar ouders verhuist van New York naar New Jersey. Een fijne coming-of-age film met de juiste (licht nostalgische) toon. De film speelt zich af in 1970 en de aankleding is prima. Misschien wat voorspelbaar, maar onderhoudend van begin tot eind. De jonge cast weet te overtuigen.

Na het heerlijke The Edge of Seventeen (2016) is ook deze weer volkomen raak. Abby Ryder Fortson spat van het scherm en ik verwacht dat we daar nog meer van gaan horen. McAdams, Bates en Safdie zijn eveneens zoals je mag verwachten, zo niet meer. Are You There God? It's Me, Margaret is grappig, treffend en ontroerend. Ik ben zelf nooit een meisje van 11 geweest, maar Fremon maakt het op de meest aanstekelijke manier invoelbaar.

Met een big smile gekeken.

4,1*

Leuke coming-of-age feelgood film. Een soort Todd Solondz light.

De film heeft een sfeervolle jaren 70 look met veel oog voor detail. De cast is erg overtuigend.

Opmerkelijk dat het boek van Judy Blume nog niet eerder was verfilmd.

Opvallend veelvuldig gebruik van medium shots.

Erg fijne coming of age van een 12-jarig meisje zittend in haar laatste jaar in de basisschool. Ik heb er thuis ook zo eentje rondlopen. Zou die daar ook zo mee bezig zijn met haar meidengroep? Ik heb alvast geen flauw benul...

Wat een geweldige en innemelijke acteerprestatie van de kleine Abby Ryder Fortson! Zeer naturel en schattig ook. Je zit in zo´n periode dat je lichaam verandert en jongens zijn tegelijkertijd vies en stom, maar ook mysterieus en aantrekkelijk. In groep sta je dan sterker, maar om jezelf te wapenen ontwikkel je eigen regels, heerlijk.

Komt daarbij het subplot rond religie en de geloofsovertuiging van de ouders. Een film ook over familiebanden en vertrouwen. Leuk ook om Kathy Bates steeds te mogen zien. Mooi verweven in het plot en de onzekere houding van Margaret. Fijn!

Regisseuse Kelly Fremon Craig maakt toch wel erg fijne coming-of-age films. Na 'The Edge of Seventeen' (2016) opnieuw een komische vertelling die geloofwaardig existentiële twijfels neerzet van kwetsbare tieners. Een flinke dot nostalgie naar de jaren zeventig en een heerlijke Kathy Bates als Joodse grootmoeder doen de rest.

Wat een ongelooflijk aangename verrassing was dit en vooral een lieve fijne warme film die ook oprecht overkomt en echt aanvoelt. Coming of age maar enorm geplaatst in de realiteit. De puberverliefdheden, de wens voor groei van borsten, de menstruatie: dit is was speelt bij kinderen van die leeftijd en dat alles brengt de film fantastisch. Zelden een film gezien over 12-jarigen die hun belevingswereld zo overtuigend en levensecht brengt. Ik was zelf geen meisje (nog steeds niet trouwens) maar zelfs voor mij was er wel enige herkenning. De jonge Fortson doet het ook uitstekend al is het McAdams die de beste rol heeft. Een rol die enorm melodramatisch kan worden maar zij houdt hem naturel en luchtig en werkt daardoor des te meer. Iemand als Bates mag dan een beetje humor en theater toevoegen maar in zo'n bijrol is dat prima zolang de hoofdrollen maar wat serieuzer zijn. Visueel ook fijn geschoten. 4,5*.

Boeiende coming-of-age met uitstekend acteerwerk van de jonge Abby Ryder Fortson, die helaas naar het einde toe een iets te makkelijke weg kiest voor de conflictoplossing. Regisseuse Kelly Fremon Craig maakt gebruik van boekmateriaal om haar film mee in te kleuren en weet de algemene sfeer van het desbetreffende tijdperk goed neer te zetten. Het camerawerk is klassiek en er wordt weinig ondernomen door Craig om haarzelf met haar kwaliteiten opvallender op de kaart te zetten, maar de basis staat hoe dan ook als een huis. Het resultaat is een interessant verhaal met genoeg gebeurtenissen en humor om niet te vervelen, maar tegen de tijd dat de zwaardere klanken hoorbaar zijn wordt er gekozen voor een beduidend eenvoudige uitweg. Voor een film die zo nadrukkelijk voor een realistische inslag gaat, had het allemaal wat minder braaf mogen zijn. Een voldoende is op zijn plaats, maar echt indruk maken doet de film niet.