Necrophobia (1995)

Hoe *niet* een voice over te gebruiken. Als je het verhaal krampachtig gaat vertellen via een stem in je hoofd begin je al verkeerd. En áls je het dan toch doet (er zijn voldoende goede voorbeelden) zorg er dan voor dat de acteur(s) het kunnen dragen. Dit was duidelijk een filmpje onder vrienden, waar het vriendinnetje ook een rol mocht spelen. Prima... geen verkeerd woord over het initiatief. Verrek 5 ***** voor zoiets, maar als "serieuze" film van een bedenkelijk niveau. Is ze niet aan te rekenen want het zijn slechts amateurs, maar objectief gezien verdient de film al een punt teveel eigenlijk...

Mwah, vond het over het algemeen nog best aardig geprobeerd, dit kleine horrorfilmpje van Nederlandse bodem. Zoals hier al eerder gemeld, de special effects zien er prima uit. Helaas is dit echter wel één van de weinige positieve elementen van Necrophobia, op andere vlakken valt het nogal tegen.

Het acteerwerk is erg matig en de film is, ondanks zijn speelduur van maar een uurtje, soms te langdradig en veel te saai. Script was in ieder geval te mager om er echt een goede film in te zien. Verder wel leuk geprobeerd enzo, maar over het algemeen was Necrophobia maar matig. Wacht met smart op de eerste écht sterke Nederlandse horror.

Necrophobia is vergeten Nederlandse horrorfilm. Nu hebben we al veel te weinig genrefilms in ons kleine landje en als er al eentje is dan wordt die vaak snel vergeten of zwaar ondergewaardeerd. Dat is ook hier het geval. Na het zien van de heerlijke gotische opening was ik echter al meten helemaal verkocht.

Mark's vrouw is overleden door een ongeluk en hij heeft grote moeite om het te verwerken. Op het kerkhof ontmoet hij een vrouw waarmee hij een afspraakje maakt. Deze vrouw blijkt echter een compleet geschifte necrofiel te zijn.

Gezien het feit dat de cast alles behalve ervaren is vond ik het acteerniveau toch wel best goed. Martijn Oversteegen zet een prima hoofdrol neer. Grietje Besteman zou overigens later in het Verenigd Koninkrijk zelf Horrorfilms gaan maken.

Waar SL8N8 duidelijk was geïnspireerd door moderne horrorfilms is Necrophobia duidelijk geïnspireerd door de horrorfilms van de jaren '80 en '90. Het verhaal is goed gevonden en behoorlijk freaky, heeft zelfs wat weg van een Giallo. We hebben weinig horrorfilms in Nederland en het lijkt erop alsof Frank van Geloven en Edwin Visser dat qua goorheid even wilde compenseren met hun film. Uiteraard zijn er veel clichés, maar door de luchtige en vakkundige manier waarop die worden toegepast stoort dat helemaal niet. De overdreven jaren '90 schrikeffecten waren ook wel grappig.

De film is bijzonder fraai opgenomen met sterke 4:3-composities en bijzonder sfeervol kleurgebruik. Je kunt ook duidelijk zien dat de film zeer goed is gestoryboard. Prima muziek ook van Habbo Beem. Maar toch echt de grootste verdienste van de film zijn de meesterlijke gore en special-effects. Zeker gezien het budget vind ik het een hele prestatie. Ik kan modernere, duurdere producties noemen die er minder goed uitzagen. Zonde dat Maurice van Draanen en Twan Mickers hierna niets meer gedaan hebben, want het lijkt haast alsof Tom Savini de effecten heeft verzorgd.

Een meesterwerk is het natuurlijk niet, maar wel een echt pareltje van Nederlandse bodem. Zwaar ondergewaardeerd.

Charmant genre-werkje. Een film zoals er maar weinig afkomstig zijn uit Nederland. Opent al sterk met dikke mistbanken, een begraafplaats en een gory on-screen kill met een schep. Doet sterk denken aan de grauwe Euro-horror van de 70's. Wat volgt is een iet wat loom middenstuk met flauwe voice-overs, maar het wordt regelmatig nieuw leven ingeblazen met een flinke scheut bloed. Met slechts 60 minuten op de teller komt het sfeervol aan zijn eind. Beter dan wat de beide heren later zouden neerzetten met Sl8n8.