Cesária Évora (2022)

Vanaf 4 mei 2023 in de bioscoop (Cinema Delicatessen)

EDIT: vanaf 1 juni 2023 in de bioscoop.

Césaria Évora was een vreemde eend in de muzikale bijt. Deze Kaapverdische zangeres zonder formele training leefde en werkte lange tijd in armoede en obscuriteit voor ze op haar vijftigste doorbrak met het alom geprezen album ‘Mar Azul’ (1991). Archiefbeelden met optredens van en gesprekken met deze eigenzinnige zangeres worden voorzien van aanvullend commentaar door manager en goede vriend José Da Silva, en door kleindochter Janaye. Zij maken duidelijk wie er precies schuilde achter deze opmerkelijke, altijd blootvoets optredende vrouw. Nodigt zeker uit om de muziek eens te (her)ontdekken, maar in de tweede helft kom je nauwelijks nog iets nieuws te weten en de conventionele vorm doet de aandacht mogelijk verslappen.

Uiterst dunne documentaire die zichzelf blijft herhalen. De oorzaak is evident: Cesária Évora kan best aardig zingen, maar heeft weinig tot niets te vertellen. En waarschijnlijk lagen de rechten van haar optredens niet bij de docu-makers... Tja, dan houd je te weinig over om te boeien.

Ik neem aan dat deze morgenavond (en dan waarschijnlijk een stuk ingekort) op de NPO te zien zal zijn; NTR - NTR Documentaires - Het Uur van de Wolf... met een vraagteken vooralsnog.

Ik ben niet thuis in de wereldmuziek en ook Cesária Évora kende ik niet: toen ik deze documentaire ging kijken werd ik aangenaam verrast door de muziek en haar warme stem zodat ik meteen open stond om meer te horen over dit genre in het algemeen en de kunst van Cesária Évora in het bijzonder maar helaas gaat de documentaire eigenlijk alleen over haar persoon en niet over haar kunst. We leren dat ze oud en lelijk is, zodat platenmaatschappijen lang geen belangstelling in haar hadden, dat ze van zeer arme komaf is en altijd heel eenvoudig is gebleven (haar enige ambitie in het leven is een bord eten en een dak boven haar hoofd maar zelfs dat is bijna onbereikbaar omdat ze alles wat ze heeft aan anderen geeft) en dat ze neigt naar depressie (ze zou manisch-depressief zijn). En dat ze een sterke vrouw is maar dat lijkt obligaat in deze gekke tijden (een soort seksisme van de lage verwachtingen): ze hield in ieder geval van jonge mannen en bleef ongehuwd. Al met al is de documentaire weinig bijzonder maar als kennismaking met deze wereldberoemde ster waar je nog nooit van hebt gehoord wel uitnodigend om haar muziek eens op te zoeken.

Kent er werkelijk niemand hier dan Sodade?