Shamshera (2022)

De film wordt alles en iedereen afgemaakt in India, maar de film wordt afgerekend op punten - slechte vrouwenrollen, repetitief verhaal, gebrek aan logica / realisme, slechte CGI, schmierende schurkenrollen - die ook in films als KGF Chapter 2 en RRR zaten. En waar ik dan weer helemaal niks mee kon. Alsof de Indiërs en ik een totaal andere film hebben gezien.

Groots en meeslepend zullen wij leven en met Shamshera is dat niet anders. Realisme verwacht en wil ik niet bij een film als deze, ik wil voor de forse speelduur die het ding heeft vermaakt worden en Shamshera vermaakte me voor toch 170 minuten. Ik vond dit tof. Rijk gedetailleerde sets, met een liedje - Ji Huzoor - dat ruimte biedt voor een camera choreografie die alle kanten op kan en me meer deed denken aan Aladdin dan de live action re-make van Guy Ritchie dat deed.

Prachtige achtergrondmuziek, de hele film lang. Heerlijk bombastisch en mán... rillingen, echt. Grappig ook dat mannenkoor dat om de zoveel tijd de heldendaden van de hoofdpersoon bezingt, dat hoor je nou nooit in een Westerse film ("hij is groot, hij is machtig, wees bang!" enz) en dat zou ik eigenlijk best grappig vinden.

Vaani Kapoor is niet de meest interessante - en eigenlijk ook niet de meest sympathiek ogende - actrice om naar te kijken, dan zie ik toch liever dat pruillipje van Alia Bhatt af en toe. Maar, Vaani heeft dan dat aardige nummer met Ranbir Kapoor onder water en dat is mooi genoeg. Ranbir Kapoor had ik één keer eerder gezien, ik ben even de titel vergeten maar hij speelde in die monsterflop destijds tegenover Om Shanti Om, waar hij een wat sullig hoofdfiguur was. Ik was daarom wat huiverig om 'm hierin als grootse held te zien, maar ik vond 'm alleraardigst.

Nogmaals: het vermaakte me voor bijna 3 uur. Logica interesseert me niet zo (dat met die diefstal op die trein, heerlijk!) en voor mij is dit topvermaak uit de Oosterse regionen.

Een 3,5* met een half bonuspuntje want hartje Bollywood.