Shelby Oaks (2024)

Vier Youtubers, zich specialiserend in het onderzoeken van spookhuizen, onverklaarbare gebeurtenissen en paranormale fenomenen, verdwijnen spoorloos na een geplande episode in het verlaten stadje Shelby Oaks. Herstel, drie worden er bruut vermoord teruggevonden, maar Riley blijft spoorloos verdwenen en haar zus Mia gaat op onderzoek uit. Ja goed, niet het meest originele verhaal misschien, maar het kan prima voldoen.

Maar toch wist Shelby Oaks me nooit in het verhaal te trekken. Er is bijzonder veel in het verhaal wat me niet zo overtuigt. Dat een demon een soort van verliefd wordt op Riley en haar à la Rosemary's Baby of The Omen wil bezwangeren, oke, maar ik vond het allemaal niet logisch in elkaar steken. Je zus is spoorloos verdwenen, haar vrienden zijn gruwelijk vermoord, dus dan ga je 's nachts in je eentje lekker puzzelen op precies diezelfde plek. En in de verlaten gevangenis waar hun moordenaar vast heeft gezeten. En als je dan een hellehond ziet, wat doe je dan? Natuurlijk, dan volg je die. En hoewel je lamp in de gevangenis, uiteraard net op een cruciaal moment, op blijkt te zijn, heb je alsnog weer een nieuwe lamp beschikbaar als je daarna het bos in rijdt. Op sfeer is het niet allemaal onaardig, al soms ook wat goedkoop, zie al die scheurende ramen maar qua plot kon ik hier echt niet inkomen - het zit gewoon niet zo sterk in elkaar. Nou ja, je kan niet altijd zes gooien, ik hou het op een krappe onvoldoende.

Twaalf jaar geleden werden de verminkte lichamen van drie leden van de podcast Paranormal Paranoids aangetroffen in het spookstadje Shelby Oaks. Van hoofdpresentator Riley [Sarah Duran] is sindsdien niets vernomen, maar uit gevonden videobeelden blijkt dat ook haar leven in gevaar was. Nu gaat haar zus [Camille Sullivan] op onderzoek uit. Begint met een matig geacteerde mix van pseudo-documentaire en reacties en speculaties van bloggers, maar weet halverwege toch enige sfeer op te roepen. Die wordt verpest vanaf de verschijning van een paar onaangename – doch volstrekt ongeloofwaardige – lokale beestjes.

Prima debut van YouTube film critic Chris Stuckman. Helemaal met het budget, twee miljoen.

Opening leek een Blair Witch te gaan worden maar toen opening credits kwamen was ik erg onder de indruk.

Uit een oogpunt van een beginnende filmmaker is het erg goed, low budget. Negeer je dat, dan is de film enorm voorspelbaar met heel veel dingen die we eerder hebben gezien. Maar dat stoorde mij nauwelijks.

Benieuwd wat hij hierna gaat doen.

Vergezocht, weinig bijzonder horrorwerkje over de zoektocht naar een onder mysterieuze omstandigheden verdwenen presentatrice van een online programma over paranormale verschijnselen. Wie hoopt op enge Blair Witch-achtige toestanden komt al snel bedrogen uit. Na een intrigerend en best creepy begin komt de klad er al snel in. Debuterend regisseur Chris Stuckmann, tevens een bekend online filmrecensent, bakt er weinig van en stapt in alle valkuilen van het uitgekauwde genre.

Regisseur Chris Stuckmann toont genoeg liefde en passie voor zijn vak, iets dat met een redelijk volle inhoud en een aantal sfeervolle beelden goed tot uiting komt. Shelby Oaks oogt echter na een halfuur vooral wat stuurloos, met nadrukkelijke pogingen om een kort gegeven zoveel mogelijk uit te rekken. Zeker de finale daarbinnen is nogal dwaas, waarin wordt uitgepakt met allerlei onzinnige verklaringen om een goed opgebouwd mysterie vorm te geven. Het loopt bovendien over van bijzonder domme keuzes die eigenlijk zelfs voor de weinig eisende kijker niet te verklaren zijn, waardoor het geheel toch wat teleurstellend aanvoelt. Genoeg talent te bekennen binnen de kwaliteiten van Stuckmann, maar de balans staat dus nog niet helemaal stabiel. Een volgend project is daarom zeker welkom.