The Leech (2022)

"I snorted Mama!"

De ergste nachtmerrie komt tot uiting in dit kersthorrorverhaal; de simpele daad van vriendelijkheid en kerstliefde, wordt voor de zachtaardige priester David de ultieme geloofstest. Wat volgt is een soort psychologisch en theologisch kat-en-muisspel tussen de vrome David en de hedonistische Terry. Beide mannen proberen de ander in hun manier van leven te betrekken.

Die zachtmoedigheid van Graham Skipper (Almost Human en Beyond the Gates) in combinatie met de ongegeneerde directheid van Jeremy Gardner (regisseur van The Battery en coregisseur van After Midnight) zorgt voor ongemakkelijke situaties. Want alle drie de centrale personages zijn op hun eigen manier onaangenaam, Terry en Lexi met hun aanmatigende grofheid, David met zijn pompeuze vroomheid. Wat uiteindelijk leidt tot een confrontatie!

Tja deze film is een hele vreemde aangelegenheid, de spanning is meer psychologisch, schuwt ongemakkelijke, schrijnende situaties niet maar het zijn alleen horror-aangrenzende -elementen van religieuze hypocrisie en manie en niet pure horror. Hm, ja het is lastig om aan dit duistere amusante kerstverhaal een waardering te hangen!

Hmm, deze valt toch wel echt tegen hoor. Ik had gehoopt op een leuke en sfeervolle kersthorror maar, dan kom je echt met de koude kleding thuis. Want de film is een uur lang eigenlijk maar vrij saai, en dan heb je in de laatste twintig minuten de kerstsfeer en ook de horrorelementen die eindelijk tot leven komen. Daarvoor zit je eigenlijk veertig minuten naar te veel katholiek geneuzel te kijken en voornamelijk een film die misschien iets te interessant wil overkomen.

De film neemt ons overigens prima mee in de kerstgedachten, waar een liefdadigheidsactie eigenlijk uitloopt in psychologisch spelletje. Zoals ik al zei zijn de eerste veertig minuten echt slaapverwekkend saai, wat eigenlijk best leuk begon hoor maar, na een gegeven moment ben ik er wel klaar mee. De laatste twintig minuten zijn dus het interessants waar eigenlijk beide personages aardig doorslaan, er eindelijk eens wat bloed in voor kwam én de kerstsfeer terug is.

Qua acteerwerk is het overigens prima. De priester David vond ik prima spelen, en de tegenspeler Terry deed het ook prima. Dat was overigens ook wel de hele cast die de film kent, en echt veel meer valt er ook niet over te vertellen als ik eerlijk ben. Vrij zwakke film die zichzelf nauwelijks “horror” mag noemen.