Elle S'Appelait Grace Kelly (2020)

Een documentaire die nog geen uur duurt over het leven van Grace Kelly. De makers gaan relatief snel over haar filmcarrière en besteden meer tijd aan de tijd in Monaco. De basis van het materiaal is dan ook vooral persoonlijke opnames die in Monaco bewaard worden. Met getuigenissen van oa haar zoon Albert Renier en andere familieleden en vrienden.

De beelden zijn al gefilterd tegen dat ze bij de kijker zijn. In die zin dat het vooral sfeerbeelden zijn van Grace Kelly, geselecteerd door haar zoon, met wat toelichting van familie en vrienden en dan vertelt door de verteller van de documentaire. Dat geeft een mooi overzicht, maar de intentie om te zien wie Grace Kelly echt was, lukt hiermee toch niet.

Leuk voor de fans, al zijn er andere documentaires die haar Hollywoodjaren beter in beeld brengen. En echt creatief is het niet gemaakt met de klassieke getuigenissen. Gelukkig zijn er nog de beelden die Grace zelf gefilmd heeft.

Niets nieuws onder de Monegaske zon

Grace Kelly, ongetwijfeld één van de mooiste vrouwen die ooit het grote scherm heeft gesierd en door haar onverwachte levensloop ook wel iemand waar al talloze documentaires over zijn gemaakt, om over biografieën nog maar te zwijgen. Ik heb er ondertussen een stuk of 3 gelezen (en heb ook het fotoboek The Grace Kelly Years: Princess of Monaco door Frédéric Mitterrand liggen) maar beelden zeggen toch altijd net iets meer en daardoor maar eens gaan zitten voor deze documentaire. De Fransen hebben me al eerder aangenaam verrast met onder andere documentaires over Marilyn Monroe dus ik was benieuwd wat Serge de Sampigny er van ging maken.

Niet zo heel veel bijzonders als ik eerlijk ben. Als je wat bekend bent met de levenswandel van Grace Kelly, dan zal hier niet veel nieuws te ontdekken zijn. Regisseur de Sampigny (in hoeverre je van een regisseur kunt spreken) gebruikt het vertrouwde pad van jeugd/sterrendom/dood en doet dat aan de hand van veel archiefmateriaal dat door Albert II - de zoon van Kelly - beschikbaar is gemaakt en flink wat floating heads. Albert II zelf doet ook nog hier en daar eens zijn zegje en verder is er nog een actrice die nog mee heeft gespeeld To Catch a Thief als ik me niet vergis, wat vriendinnen en verre (en niet zo verre) familieleden. Het is in die laatste categorie dat er nog wel wat interessantere dingen worden gezegd maar de voornaamste reden waarom dit de moeite is om te zien, is toch vooral het materiaal dat Kelly zelf heeft geschoten. Je kunt je afvragen of ze indertijd zelf wel heeft stilgestaan bij het feit dat dit materiaal is dat op een dag zomaar eens openbaar gemaakt zou kunnen worden maar ergens ben ik toch wel blij dat dat gebeurd. Het geeft een mooie inkijk in haar leven na Hollywood, zelfs al komt er verder niemand van die periode aan te pas.

Ik vind het sowieso wel vreemd dat enkel Albert aan het woord komt en dat Caroline en Stéphanie gewoon niet te bespeuren zijn of het met een sporadisch interview uit het archief moeten doen. Misschien toch wat onenigheid over het feit dat Albert zomaar weer een deeltje persoonlijke geschiedenis ten grabbel gooit? Ik zou het in ieder geval niet weten maar het is juist dat aspect dus dat deze documentaire nog interessant maakt.

2.5*

"She was princess by birth...". Dit gezegde, bij haar overlijden, tekent de waarde, het talent en de charme die uitging van deze topactrice.

Helaas, deze documentaire bracht niet wat ik er van had verwacht. Ondanks enkele inside getuigenissen en paleisweetjes mist de film in de eerste plaats "minuten" en ook een veel diepere ingang over alles wat deze vrouw in het leven aanging, ook voor het huwelijk.

Grace had beter verdiend.