No Hay Camino (2021)

Vanaf 30 september 2021 in de bioscoop (Cinema Delicatessen)

Honigmann kijkt om - VPRO Gids

(interview)

De ervaren filmmaker Heddy Honigmann specialiseerde zich in films over andere mensen en beschouwde dit naar eigen zeggen als ‘een cadeautje aan mezelf’.’ Het feit dat haar zoon Adrie hier fungeert als cameraman geeft een extra persoonlijke dimensie aan deze voortkabbelende terugblik op het leven dat de 70-jarige Honigmann achter zich heeft gelaten. Zij leefde al jaren met MS en was op het moment van filmen gediagnosticeerd met kanker. Daar spreekt ze overigens heel nuchter over met haar goede vriendin Kristien Hemmerechts en met de familieleden die ze ontmoet in Peru. Haar bezoeken aan plaatsen uit het verleden roepen weinig interessante ontboezemingen op waardoor dit, ondanks de opvallende ontspannenheid van de naar eigen zeggen onzekere Honigmann, bepaald niet opzienbarend is. Aardig voor de familie, dat geloof ik wel.

Ik ken het werk van Heddy Honigmann niet, anders dan 100UP dat ik gisteren heb gezien. Deze autobiografie – een afscheid maar ook een ophalen van herinneringen met vrienden – heeft dezelfde charme als 100UP: haar werk blijkt gekenmerkt door een warme menselijkheid, openheid naar de ander en een melancholische insteek waarbij ze zoekt naar het simpele dat ook het mooie is van het leven en de mens (al zijn de omstandigheden zwaar: “het leven is hard maar mooi”). Het neigt naar het saaie maar is tegelijk spannend omdat het als het ware geduldig wacht op een openbaring van het authentieke welke mystiek wat doet denken aan het werk van Malick. Ik hou er wel van.