The Blot (1921)

Lois Weber is een wat in de vergetelheid geraakte regisseur, die ooit op gelijke voet stond met Griffith als we de bronnen mogen geloven, wiens werk voor het grootste deel verloren is gegaan. The Blot wordt als een van haar beste werken beschouwd, maar gold decennia als een verloren film, tot zij in de jaren 70 werd teruggevonden. Als zelfverklaard liefhebber van de zwijgende film was ik benieuwd. Nu is de vroege periode van de zwijgende film de pionierstijd, waarin volop werd geëxperimenteerd, maar de beste zwijgende films komen wat mij betreft toch voor het leeuwendeel uit de periode 1924-1929.

The Blot is een film met een boodschap, die bijna letterlijk wordt uitgesproken: de salarissen van de leraren in het hoger onderwijs moeten omhoog (en ook de arme dominees mogen er wat bij). Om deze boodschap kracht bij te zetten wordt de verarmde, maar intellectuele familie Grigg geplaatst tegenover dat van de nouveau riches Olsen, de familie van een schoenmaker. Schoenen worden de hele film ook getoond als iets waarmee onderscheid kan worden gemaakt: het elegante, goedgepoetste schoeisel van de haves versus de afgetrapte, kapotte schoenen van de have-nots. Een metafoor dei Weber al eerder gebruikte in Shoes (1916)

The Blot verraadt zijn ouderdom uiteraard door de wat statische beelden en nogal stichtelijke toon, toch heeft de film wel wat en onderscheidt de film zich van zijn tijdgenoten door een iets spannender montage dan gebruikelijk, inclusief close-ups, en naturel, bijna ingetogen spel van de cast.