De Forbandede År (2020)

Doorwrocht epos over collaboratie en verzet in Denemarken tijdens de Tweede Wereldoorlog, waarbij de scheidslijnen dwars door een rijke familie heenlopen. Een deel is fel antinazi, een deel schuift steeds meer op richting actieve hulp aan de Duitsers.

De houding van Denemarken tijdens de Tweede Wereldoorlog is controversieel. Nog altijd kijken de Denen terug met gemengde gevoelens over deze periode van hun geschiedenis, die je misschien wel een beetje zou moeten kennen om deze film te kunnen plaatsen. Al neemt de film geen standpunt in. De door de regering gestimuleerde samenwerking met de Duitsers wordt niet veroordeeld.

Er gebeurt veel in deze dik tweeënhalf uur durende film, waar misschien beter een miniserie van gemaakt had kunnen worden. Het einde is ook een beetje abrupt, zodat de film schreeuwt om een vervolg.

Ik vond ook dat het meer aanvoelde als een miniserie en in feite vind ik het ook onafgerond. Je ziet hoe een familie verdeeld geraakt omtrent het hele gebeuren. Iedereen heeft er zo zijn eigen mening over. Je ziet dit ook duidelijk evolueren. Sommigen willen absoluut niet meewerken met de Duitsers maar zijn genoodzaakt vanwege de financiën. Anders gaan de Duitsers militair steunen. Weer anderen protesteren en brengen de familie in gevaar op die manier. Zo zie je maar dat hoewel je van hetzelfde bloed kan zijn toch een totaal andere ideologie najaagt. Die zou niet sterker mogen zijn dan vriendschappen/familiebanden maar voor sommigen is dat blijkbaar niet zo gemakkelijk. Daar gaat de film in feite over, een film over naaste relaties die gebroken worden en onmogelijke relaties die geboren worden. Een meesterwerk is het niet maar wel een degelijk werk.