Drama Girl (2020)

Gaat in première op IFFR.

Vanaf 5 maart in de bioscoop (Periscoop Film)

Regisseur Vincent Boy Kars en hoofdrolspeler Leyla de Muynck over de verwarrende wereld in Drama Girl | De Volkskrant

Boeiend experiment, deze combinatie van documentaire en fictie, maar niet geheel geslaagd. Fictie is het naspelen van de relatie van Leyla met haar vader, met haar vriend en met haar moeder, en wel - let op - op bevel van de regisseur. En hier begint de irritatie die groeit naarmate de film vordert. Regisseur Vincent Boy Kars dringt zich zo op de voorgrond, dat je haast medelijden krijgt met Leyla. 'Man, laat haar toch zichzelf naspelen!' schoot voortdurend door mijn hoofd, als de betweter weer eens ingreep en Leyla zich dit weer liet aanleunen - op een keer na, maar dan zijn we aan het slot van de film.

Jammer, want Leyla de Muynck lijkt geschapen voor deze rol en het concept is uitdagend, maar niet 90 minuten lang op deze wijze vol te houden. Op een gegeven moment verlang je naar een 'twist', naar een ommekeer die bijvoorbeeld een ander licht werpt op wat we hebben gezien of die de verhouding tussen de regisseur en zijn hoofdpersonage op scherp zet.

Helaas, zo'n ommekeer missen we.

Ik heb ook zeer gemengde gevoelens bij de film. Het idee en de ambitie, zowel inhoudelijk als visueel, bevallen me zeer. Maar helaas pakt het veel minder geslaagd uit.

De film krijgt niet de diepgang die het had kunnen (moeten) hebben. Ik weet niet of dat komt doordat Leyla zich niet echt in de ziel wil laten kijken, of doordat de regisseur niet de juiste vragen stelt, niet genoeg doorprikt. Visueel is het allemaal heel fraai, maar is het mij uiteindelijk wat te geconstrueerd.

Ik kom uit op 3*, maar dat is dus bepaald niet omdat het een middelmatige film is

De slotscene is overigens wel zowel heel geestig, als inhoudelijk verademend, zoals hvdriel hierboven ook schrijft.

Het concept van de film is interessant vanwege z’n gelaagdheid en het spel met spelen: het is een documentaire-achtige ‘The Making of’ (echt) van de verfilming (fictie) van gebeurtenissen uit het leven (echt) van de actrice zoals geconstrueerd in haar herinnering (fictie) waarbij de actrice zichzelf speelt. Maar boeiend is de uitwerking nergens: veel van de film gaat over het praten over de scenes qua acteren (hoe het gespeeld moet worden) en qua psychologie (wat Leyla toen voelde en wat ze nu voelt), hetgeen saai is, en uiteindelijk gaat het over het leven van Leyla dat echter ook ronduit oninteressant is. Het is een hoop geworstel met gevoelens en relaties waar jonge vrouwen een gave voor hebben, maar er gebeurt niets interessants. Wat dat betreft is ook de titel dubbelzinnig: de dramatisering van het levensverhaal is weinig dramatisch, anders dan dat Leyla – zoals waarschijnlijk elke jonge vrouw – haar leven zelf enorm dramatiseert. Wellicht is ook de volgende dubbelzinnigheid er bewust ingestopt: het relationele probleem van Leyla blijkt te zijn dat ze te weinig voor zichzelf opkomt maar als actrice laat ze zich ook weer commanderen, ditmaal door de regisseur.

Dat de scenes als een soort tableaux zijn opgezet maakt ze wel fraai maar benadrukt nog eens dat er niets gebeurt. Deze film mist echt een goede scenarioschrijver en voelt als een probeersel van een beginnende filmstudent. Voor de kijker is het tijdverspilling.

Ik vind het erg mooi in beeld gebracht. Helder en kleurrijk, prachtige plaatjes. Qua idee deed het mij een beetje denken aan dramatherapie. Ik had het gevoel dat Leyla er enthousiast aan begon, maar er na verloop van tijd minder zin in had, en dat gevoel werd naar mijn idee bevestigt op het eind. Ik vind het wel knap dat zij zich zo kwetsbaar op durft te stellen en misschien niet alles, maar wel een deel van haar persoonlijke leven/verleden toont. Ik vind echter dat de regisseur de scènes te vaak anders wil hebben voor de film. Als Leyla gebeurtenissen uit haar leven naspeelt, hoeft ze het niet heel anders en veel mooier, heftiger of emotioneler te maken dan het in de werkelijkheid ging. Dat is jammer. Ik vind Leyla overkomen als een leuk en interessant meisje en haar verhaal deed mij niet niks, maar het moet wel Haar Verhaal blijven. Leuk dat er bekende acteurs in meedoen (o.a. Elsie de Brauw). Een kleine voldoende. (6). 3*

Verschrikkelijk langdradig!! Daar komt bij dat de film over het leven van Leyla zou moeten gaan en ik hoorde eigenlijk alleen maar een geobsedeerde regisseur. Ook de vraag sessies op zo'n Ikea bankje deden mij erg denken aan een goedkope pornofilm.

Nee makkelijk scoren met een actrice die bereid is haar haar voor de film wil afscheren en ook wat bloot durft te laten zien.