Blanco en Blanco (2019)

Meesterwerk! Een a-typische western geschoten op analoog in Vuurland.

Vond het centrale karakter een beetje moeilijk te plaatsen figuur, in feite toch gewoon een creep, maar wel één die een lot moet ondergaan wat hij ook weer niet verdient. Wel geweldig geacteerd, en prachtig camerawerk. Sterke film die lang blijft hangen.

dat laatste shot:o. Ronduit bizar en een commentaar uit duizenden.

Fenomenaal gefilmd natuurlijk. Maar inhoudelijk had ik er weinig mee op en het had in het geheel niet de betovering van de vorige die ik van Court zag (Ocaso).

Dat eindshot was mooi, maar voor mij symptomatisch voor het tekort van de film. Ik bedoel, het gegeven van het ensceneren van documentaire fotografie (en film) is al zo veel besproken en becommentarieert in zowel de kunstkritiek als in de kunstwereld zelf. De film geeft me daarover eigenlijk weinig nieuwe inzichten of begrip. Ook werpt de film eigenlijk geen interessant licht meer op de al zo vaak verfilmde problematiek van het koloniale verleden.

Een waardige maar voor mij weinig geslaagde poging.

Vanaf 6 augustus in de bioscoop (EYE Filmmuseum)

Weer gezien, bijzonder en eigenzinnig. Net een beetje te leeg qua inhoud en wat te makkelijk gezocht/gevonden qua cinematografie. Mooi is het uiteindelijk wel en een aparte sfeer, vaker zo uit Chili en Argentinië.

De film heeft een sterke Zama-feel wegens dezelfde sfeer en min of meer hetzelfde verhaal en thematiek (man treft zichzelf aan in een barbaarse koloniale uithoek, verveelt zich, wil weg, kan niet weg, wordt toch enigszins meegezogen in de barbarij dan wel wordt krankzinnig), maar deze film is nog een stuk langzamer en saaier. Hij is waarschijnlijk zo ontieglijk langzaam omdat hij bewust gestileerd is: zoals de fotograaf in de film de aangetroffen barbarij esthetisch stileert en zo verheerlijkt door er plaatjes van te schieten waarvoor hij moet ensceneren, zo is de film zelf ook weer een esthetische stilering en zo (ironische) verheerlijking van het voorgaande. De film is zo langzaam dat je onwillekeurig het werk van de regisseur – hoe de regisseur de poppetjes neerzet in de scenes – in plaats van het verhaal gaat volgen hetgeen dan ook misschien wel de bedoeling is. De geschoten plaatjes zijn dan ook mooi en sfeervol, maar het totale gebrek aan actie, spanning of drama maakt de film geen boeiende kijkervaring.

Ik ga altijd "blanco" naar de film. Zonder voorkennis en zonder te weten waar een film over gaat. Ik wil me laten verrassen. De titel van deze film deed me vermoeden dat dit hier ook wel kon:-) Maar dit is nu typisch zo'n film waarbij je eigenlijk wél wat voorkennis nodig hebt. Traag gaat alles maar aan je voorbij en sommige scenes zijn toch wel onverklaarbaar. Een film die artistiek wil zijn om artistiek te zijn. Neemt niet weg dat de beelden prachtig zijn en alle acteerprestatie indrukwekkend. Het veelgeprezen laatste shot duurt wat mij betreft veel te lang. En wordt al snel clownesk.

Arty farty, er uitgelopen, zonde van alle energie. Kabouter Plop is nog spannender

Kan me de voorgaande commentaren wel voorstellen, maar ik kan me er niet geheel in vinden. Aan de opmerking van HK Senator over de voorkennis, wil ik toevoegen dat “nakennis” mij altijd wel boeit bij dit soort films. De historie van Chili wordt m.i. dan ook geslaagd verbeeld.

Als ik bv de artikelen over de film in de Volkskrant en de Filmkrant lees, wordt het oordeel “traag en artyfarty” wat mij betreft te makkelijk. Natuurlijk komen de filmmaker zijn kunstgrepen bij de één wat fijner over dan bij de ander. Bij deze film moest ik me er ook toe zetten om er “bij” te blijven. Dat loont al met al wel, mede gelet op de nakennis.

Alfredo Castro speelt weer een tamelijk verknipte hoofdpersoon in een historische film. Voor meer van zijn werk verwijs ik kortweg naar de films van Larrain die ook vaak een historische teint hebben.

Court is van oorsprong fotograaf en belicht op kritische, trage wijze een vrij gruwelijk hoofdstuk van de geschiedenis van Chili. Mede door de beestachtige moraal die je te zien krijgt, is het geen gemakkelijke film. Een surrealistisch element schrikt mij niet af nu hiermee een link wordt gelegd met de indianen. Maar goed, vaag, traag en sferisch is het soms wel. Geen makkelijke film. Het verhaal is vanwege de inhoud en de vaagheid en traagheid niet prettig om te volgen maar is erg mooi verbeeld.