Chop Shop (2018)

Een soort plezierige terugkeer naar de jaren '80, de tijd dat je nog horrorfilms op VHS huurde.

De 11-jarige Jamie (erg goed gespeeld door Alaina Carner) wil als haar babysitter, de kauwgom smakende, verveelde tiener Tina (Elizabeth Stenholt) is gearriveerd, kijken naar haar favoriete tv-programma; “Skeletons in the Closet.” Een programma op tv waarin een vrouw genaamd The Widow (Ellie Church), horrorfilms kijkt en commentaar erbij geeft samen met haar overleden echtgenoot Charlie, die nu een rottend skelet is. De film voor vanavond heet 'Chop Shop', een anthologie waarin drie verschillende horrorverhalen worden verteld.

Kort samengevat: we kijken naar een film over mensen die naar een tv-serie kijken over mensen die een film kijken met drie afzonderlijke verhalen.

Als het je al moeite kost om daar iets van te maken, dan is het ook moeilijk om de film te volgen als je hem daadwerkelijk bekijkt. Want soms was het verhaal best moeilijk om te volgen, vooral omdat de film nogal eens wisselt tussen de verschillende vertellingen.Op zijn zwakst was de film in dat opzicht best chaotisch.

Het eerste filmpje was de meest vermakelijke van het stel. Jong meisje moet bij haar strenge grootmoeder logeren en komt achter de duistere geheimen van haar familie .

Het tweede verhaal, over een vrouw die er van droomt om haar man te vermoorden, is een beetje verwarrend en een tikkeltje aan de korte kant.

Het derde verhaal het uiteindelijke 'Chop Shop' - gaat over een geest van een autokerkhof die het heeft gemunt op criminelen. Het bezit een intrigerend concept en interessante personages, maar slaagt er niet helemaal in dat eerste verhaal te overtreffen.

Daar tussendoor zien we dan naast de twee andere ook nog een derde subplot over een ontsnapte waanzinnige. Hierdoor begint het allemaal net te veel te worden. Er zijn te veel ideeën voordat we maar het einde van de film hebben bereikt!

Ondanks de gebreken van de film merkte ik toch dat ik het wel leuk vond om 'Skeletons in the Closet' te kijken Het slaagt er in om wat nostalgische herinneringen naar de tijd van de videotheek voort te brengen. Echter heel goed was de film niet meer veelbelovend met een paar goede momenten.