Gelukzoekers (2018)

Potpourri van niet-passende stijlen van half uitgewerkte ideeën die samen echt een wanproduct maken. Soms wil de film grappig zijn met die twee bewakers en de moeder met de scheur in het huis, maar dat is nergens grappig en past niet bij de rest van de film. Dan weer is de film spannend, maar wel erg kort. En wat die aardbevingen hierin doen? Om over dat vreselijke cliché begin maar te zwijgen. Verder lijkt de film de kant te kiezen van de asielzoeker met de IND als een soort boeman, maar of wat bevorderlijk is voor het debat? Met die IND-man die een soort parodie is. Toon dan of de éne kant met een groot deel van asielzoekers dat uiteindelijk de bijstand in gaat en nauwelijks Nederlands spreekt, of de moeilijkheden die de IND heeft (want bepaal achter je desk maar eens of iemand homo is of niet, of echt op de vlucht is of niet) of maak een drama van een substantieel deel aan goed geïntegreerde asielzoekers die eruit dreigen te worden gezet terwijl je daarvan kan zeggen: wees welkom en doe mee. De types dus die hun hele jeugd hier hebben gewoond. Dat is het nu allemaal niet. De film wil veel en doet niks. Ook de centrale liefde sprankelt nergens. Dan blijft er weinig over. Ik kan eigenlijk niets positiefs zeggen, behalve dan de redelijke Fattal en de sympathiefactor. 1,0*.

Het is me wat met de maatschappelijke betrokkenheid in deze lichting telefilms. Eerst 'Het hart van Hadiah Tromp' (2018) en nu dan weer deze 'Gelukzoekers' (2018). De film probeert zo geforceerd én relevant te zijn én een soort ploertige komedie á la New Kids, dat het op twee manieren de plank compleet misslaat. Er zijn meer dan genoeg verhalen te verzinnen (of boeken te verfilmen!) waarin vluchtelingenproblematiek beter uit de verf komt, maar deze nonsense met ploinktiedoinktie-muziek en dito cabaret-typetjes, heeft het om één of andere reden gehaald tot een verfilming. Ook bizar dat men bij dit onderwerp kiest voor de hilariteit en de platte komedie, terwijl het in werkelijkheid één van de politieke twistpunten is van deze tijd. Een paar schampere lachjes meer dan bij de gotspe die Hadiah Tromp was.

Een goede drama TV Movie...

Goed verhaal...

Goed acteerwerk...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek met Dolby Digital...

Prima camerabeweging...

Bekende actrice Anniek Pheifer en ook een bekende acteur Marcel Hensema...

Gewoon TV Movie...

Dit was wel de beste telefilm 2018! Veel hedendaagse problematiek waar met de nodige humor en absurditeit aandacht aan wordt besteed. Prima rol van Jouman Fattal, Prettige actrice om te zien ook. Ik geef het 3,5☆