Nao 't Zuuje (2018)

Schaamteloze carnavals- en stadspromotie. Met makkelijke slow-motion beelden, goedkope muziek en interviewcitaten probeert de regisseur de volledige film lang maar een enkel ding bij de kijker duidelijk te maken; "carnaval in Venlo is mooi".

Het is niets anders dan ordinaire promotie waar geen enkele gelaagdheid (hoe verhoudt dit feest zich tot het gewone leven?) of tegengeluid (niemand houdt hier blijkbaar niet van carnaval, geen woord over de vele relaties die sneuvelen) in wordt getoond.

Er is mijn inziens geen enkele reden om dit soort reclame op de npo uit te zenden.

Nooit een groot carnaval-fanaat geweest, maar het is ook weer niet zo dat ik er een hekel aan heb. Ik heb me in ieder geval best vermaakt met 'Noa 't Zuuje'. De carnaval die ik gewend ben is toch wel weer wat minder saamhorig dan de beelden die ik hier van Venlo voor mijn neus kreeg. Je krijgt vooral een vrij goed beeld van wat het zijn van prins carnaval nou precies inhoudt, zowel de aanloop daarnaartoe als hoe deze de 'drie daag vasteloavend' beleeft. Wat ik een beetje miste was wat meer tekst en uitleg bij de rituelen. Zelf had ik het niet nodig, maar als je weinig van carnaval begrijpt, betwijfel ik of je dat na het zien van deze docu wel doet. Wat dat betreft is de doelgroep toch overduidelijk de carnavalisten zelf. Persoonlijk vond ik de overdaad aan slow-motion, vrijwel altijd begeleid door een pianodeuntje, echter de meest storende factor. Dat maakte het naar mijn mening bij vlagen wat overdreven sentimenteel. Voor mijn gevoel correspondeert dat ook niet met elkaar: carnaval en sentiment. Ik geloof best dat er hier en daar een goed gesprek plaatsvindt tijdens de vastelaovend, maar het is toch vooral een feest dat je niet al te serieus moet nemen

Geen eyeopener, maar wel leuk om eens gezien te hebben. Overigens is het titelnummer van Lex Uiting, dat in 2018 een plaats in de Top 2000 wist te veroveren, erg mooi!

3*

Nao ’t Zuuje is een documentaire van Rob Hodselmans. Hodselmans is geboren in Belfeld en verdient zijn brood vooral als cameraman. Samen met producent Pieter Kuijpers en programmamaker Lex Uiting maakte hij een intieme documentaire over de Venlose Vastelaovend (carnaval). De documentaire staat symbool voor hoe Vastelaovend in het Zuiden wordt gevierd. Het beeld dat het uitsluitend een ordinair drankfeest is, wordt hier met klem tegengesproken.

Aan de hand van tien Vastelaovendvierders en hun persoonlijke verhalen wordt de kijker duidelijk gemaakt dat Vastelaovend vooral een feest is van verbroedering. Programmamaker Lex Uiting werd in 2017 door het Venlose Vastelaovend gezelschap de Jocus, uitgeroepen tot de stadsprins van Venlo. Samen met zijn broer Dick Uiting en zijn beste vriend Martijn Peters vormde Lex het dreej-span (trio) van Venlo. Nog voordat hij officieel werd benoemd, liep hij rond met het idee om hierover een documentaire te maken. Hij benaderde hiervoor de filmmaker Pieter Kuijpers, die geboren is in Tegelen en natuurlijk ook bekend is met de Vastelaovend in het Zuiden.

Naast het Venlose dreej-span worden in Nao ’t Zuuje diverse personen gevolgd. Niet alle verhalen zijn even boeiend, maar het verhaal van oud-prins Jeroen van den Ham en zijn terminaal zieke vader Hay van den Ham (eveneens oud-prins en ook bekende Venlose Vastelaovendzanger) weet een gevoelige snaar te raken en laat ook zien hoe intens sommige mensen de Vastelaovend beleven. Ook het verhaal van bekende Venlose zanger Sjraar Peetjens blijft je als kijker bij.

Natuurlijk worden in Nao ’t Zuuje vooral de die-hard Vastelaovendvierders gevolgd, voor wie het feest een belangrijk onderdeel van hun leven is. Dat niet iedereen de Vastelaovend op een dergelijke manier beleeft, moge duidelijk zijn. Voor mij als Venlonaar was deze documentaire een feest der herkenning. Een ontroerende documentaire welke een enorm succes was in de bioscopen (met name in het Zuiden). In Venlo werden alle records verbroken en is ze daar met ruim 20.000 bezoekers de meest succesvolle bioscooprelease ooit!

Onverwachts sterk eigenlijk. Ik heb zelf eigenlijk zeer weinig met carnaval maar deze doc weet uitstekend niet alleen het vastelaovend gevoel over te brengen maar ook het al bijna verdwenen gezamenlijke identiteitsgevoel van de middelgrote steden.