Korparna (2017)

Vooraf meldde Assur een uitdagende film gemaakt te hebben qua pacing en vertelling e.d. Maar dat viel tegen; een conventioneel kalm drama zonder echt iets opvallends. Het leek of hij niet goed wist waar de focus te leggen, hoe een gebeurtenis te brengen en uit te werken. Verder wel degelijk uitgevoerd qua regie, camera- en acteerwerk, best genietbaar maar wel nogal gemiddeld. Nipt 3.5*

Sympathieke debuutfilm waarin het wat obligate verhaal over vader/boer en zoon/dienietwilopvolgen rustig wordt verteld. Jens Assur heeft onmiskenbaar talent en zal over tien jaar met een 'och hemel'-blik terugkijken op deze film, vermoed ik.

Mwoah, ik vond het toch wel iets specialer. Ik zag een behoorlijk traditionele film in beeldtaal en een uitgebeende vertelstijl qua vertelling. Veel herhaling, veel handelingen en er gebeurt niet al te veel in losse scenes, maar des te meer in de combinatie ervan. Terwijl de cameravoering, het gebruik van licht, de gedetailleerde seventiesaankleding (maar dan wel op een modderige boerenmanier) en het gebruik van muziek zeer verzorgd zijn. Film was me uiteindelijk wat al te fatalistisch en mist enigszins een kans, omdat het boerenleven in de afgelopen decennia meer veranderd is dan in duizenden jaren daarvoor en dat komt er niet echt uit, terwijl je met zo'n duidelijke tijdsetting dat wel verwacht.. Maar ik vond het toch een bijzonder, opvallend zelfverzekerd debuut. Met vooral ook een knappe rol van de acteur die de vader speelt. Mijn score is heel nipt, maar dit maakt erg nieuwsgierig.