À Mon Âge Je Me Cache Encore pour Fumer (2016)

Er zijn nogal wat films waarin het ongenoegen van een bepaalde bevolkingsgroep, de vrouw in het bijzonder, wordt geuit, maar, zoals in deze film het grotendeels weten te brengen in één bijzondere ruimte, een badhuis, is toch wel merkwaardig. Het schijnt dat een toneelstuk de film voorafging.

Niet altijd eenvoudig om volgen want de vrouwen in die locatie samengetroept bewegen en praten dooreen en stelselmatig sijpelt de problematiek door: de hunkering naar een beter, liefdevoller leven, de supprematie van de man in de samenleving, de zucht naar erkenning, de vrees voor geweld, de frustaties en wrok door geleden drama's, de represailles, de politiek...

En boven dit alles is er Fatima, die instaat voor het badhuis en voortdurend in de weer is om leed te lenigen en meer dan eens kordaat moet optreden. Een uiterst sterke vertolking van de actrice Hiam Abbass.

De titel van de film zet de tendens, de openingsscène maakt al heel wat duidelijk evenals de schitterende, uiterst aandoenlijke slotscène.

Onverbloemd kijkje in een traditioneel badhuis, waar vrouwen een beetje zichzelf kunnen zijn terwijl fundamentalisten op de deur staan te bonken. De film speelt weliswaar in Algerije, maar de badhuisscènes zijn opgenomen in het eeuwenoude badhuis Bey Hamam in Thessaloniki (Griekenland).

Een eerlijke, openhartige verfilming van een toneelstuk van regisseur Rayhana Obermeyer, op wie na een opvoering in Parijs in 2010 een aanslag werd gepleegd. Een opmerkelijke film met niet alleen een scherp gekozen titel en maar ook een uitstekende hoofdrol van Hiam Abbass, die eerder al schitterde in films als The Visitor (2007), Etz Limon (2008), La Source des Femmes (2011) e.a. Van harte aanbevolen.