Het Bestand (2017)

De eerste thriller in het rijtje telefilms die daadwerkelijk een thriller is. En helemaal niet zo'n slechte. Ik begin bij de soundtrack; wat was die vet! Ik doel dan wel op de originele score en niet die rockherrie af en toe en bij de credits.

Bij vlagen best spannend en de technologie-elementen kwamen geloofwaardig over. Het verhaal was best interessant, maar voelde hier en daar wat dunnetjes. Helaas moet ik flink wat strafpunten uitdelen voor het acteerwerk, want dat was op veel momenten toch echt niet goed of overtuigend genoeg. Meer kan ik er eigenlijk niet over zeggen; daarvoor miste het toch wat diepgang. Maar de suspense was er wel en ik heb me niet verveeld, en daar draait het bij een thriller om.

7,25/10

Spannend was de film inderdaad op momenten wel, en het keek best aardig weg, maar goed zou ik deze niet willen noemen. Het boek van Grunberg waar de film losjes op is gebaseerd ging nergens heen. De film heeft dat iets meer dat het nog ergens toe leidt, maar mist ook een zekere focus met allerlei zijpaden die half worden afgewerkt. Matig acteerwerk ook, hoewel Dchar nog wel redelijk is en Van Leersum een prachtige dromerige maar tegelijk haast fatalistische uitstraling heeft. Erg fijn om naar te kijken, mooi meisje ook sowieso. En ook wel redelijk muziek en af en toe wel een mooi uitziende scène, maar niet heel bijzonder over het algemeen. Hoogtepunt was de vraag 'pubquiz?'. Zo herkenbaar en ook lekker naturel gebracht. 2,5*.

Voor mij een technologisch unicum: de eerste film die ik van begin tot eind op mijn mobiele telefoon heb gezien. 'Het Bestand' (2017) doet niet veel anders dan 'Silk Road' (2017) van een paar weken terug, maar het is hier een stuk geloofwaardiger uitgewerkt. Stefanie van Leersum is een mooi hackermeisje, met haar goddelijke jukbeenderen. Het heeft mooie gothische locaties en smaakvolle filters met duistere tinten. Grunberg zou Grunberg ook niet zijn als het niet vol zat met Freudiaanse elementen over vaders en moeders. Alleen Nasrdin Dchar valt uit de toon als weinig subtiele onheilsprofeet, die het in al zijn dialogen over 'wraakengelen' en 'rechtvaardigheid' heeft. Het zou fijn zijn als hij iets minder theateracteur en iets meer een geloofwaardig personage was geweest.

Alweer de vijfde telefilm van dit jaar.

Het Bestand is gebaseerd op de roman van Arnon Grunberg Het Bestand - Arnon Grunberg (2015) - BoekMeter.nl. Laat ik allereerst zeggen dat Grunberg bepaalt niet mijn favoriete schrijver is en dar ik alleen al daarom met de nodige tegenzin aan deze film begon. Gelukkig viel het allemaal best mee.

Hoofdrolspeelster Stefanie van Leersum die ik vooral ken als de dochter in de tv serie Tessa - Seizoen 1 (2015-2016) - TvMeter.nl deed het hier niet onverdienstelijk. Ze heeft wat weg van Kristen Stewart en haar personage lijkt behoorlijk veel op Lisbeth Salander uit de Millennium triologie. Het charisma van Noomi Rapace heeft ze nog niet en haar personage is lang niet zo goed uitgeschreven, maar ze brengt het er beter vanaf dan verwacht.

Verder is de film wel sfeervol, doen de acteurs het stuk voor stuk heel behoorlijk en valt de hand van Grunberg gelukkig niet al teveel op.

Iets beter dan het eerder dit jaar verschenen Silk Road (2017)

Boven Gemiddeld

Geen enkel spannend moment beleefd, ondanks de zgn. hack scènes.

Lilian’s voice-over is emotieloos. Haar dialogen lopen behoorlijk stroef en haar voice-over is emotieloos. Bovendien ontbreekt er chemie tussen de spelers. De film komt te klinisch over en slaat al snel “dood”.

Niet bepaald een thriller that thrills me: saai!

Lillian [Stefanie van Leersum] is een student aan de TU in Delft die gespecialiseerd is in cryptografie. Wanneer een cybersecuritybedrijf haar een stageplek aanbiedt, zijn haar hackervrienden niet blij. Maar wanneer Lilian een kans ziet om wraak te nemen op de bank waar haar pas overleden vader werkte, besluit ze van deze gelegenheid gebruik te maken. Maar zelfs een buitengewoon intelligente hacker als Lillian moet erg op haar tellen passen, wil ze ongemerkt de experts van dit bedrijf om de tuin kunnen leiden. Cybercrime leent zich niet goed voor een visueel opwindende thriller en ook Korthals Altes heeft geen oplossing voor dat probleem. Het scenario van Judith Goudsmit probeert wat drama toe te voegen middels geruzie tussen Lillian en haar moeder [Roos Oudehand] en een potentieel gevaarlijke romance, maar de mix van cybercrime en drama werkt niet.