Night Train to Terror (1985)

"Dance with me, dance with me"

Geweldig 80's vermaak in elk opzicht, deze omnibus. Het eerste verhaal is wat chaotisch, maar gaat op sommige momenten best los wat gore betreft. Het tweede verhaal is het beste en kent fantastische retro effecten, van de claymation reuzenvlieg tot melting Jimi Hendrix. Het laatste verhaal is net als het eerste ook best rommelig en dat kan kloppen, want het is een soort van samenvatting van deze film. Maar het beste is toch wel het overkoepelende conceptverhaal met God, Satan en die band in de trein. Dat nummertje dat ze elk intermezzo spelen, is wel erg aanstekelijk.

Idioot uitgangspunt dat vanuit een bepaalde context erg goed werkt. Het script is een compleet zooitje maar maakt, samen met eerdergenoemde ingrediënten, van Night Train to Terror wel een curieus werkje.

4*

Horror anthologie met daarin drie verhalen waarin steeds de lotsbestemmingen van de personages centraal staan. De segmenten worden becommentarieerd door Satan en God die al keuvelend in een coupé van een rijdende trein tegelijkertijd de verbindende factoren tussen de drie filmpjes zijn. Dat klinkt knotsgek en dat is het ook. Beide personages houden overigens geen hoogstaande theologische beschouwingen. De dialogen tussen beide personages gaan niet veel verder dan de vraag of iemand naar de hemel of de hel gaat en zijn van het niveau welles-nietes. Ach, wel grappig.

De verhaaltjes zijn stuk voor stuk rommelig en slecht te volgen. Gekke scène wisselingen maken dat het idee ontstaat dat er stukjes verhaal worden overgeslagen. De kijker moet soms zelf de verhalende verbinding tusen scènes invullen en zaken met betrekking tot de chronologie rechtbreien. Het is een verwarrend kijkspel en het is hard werken.

De disbalans in de filmpjes is verklaarbaar. De film is samengesteld uit stukken film die uit drie andere films afkomstig zijn. Dat is niet best gedaan. Slordige montage is waarschijnlijk de belangrijkste reden dat de verhalen een warrige indruk maken. De vreemde en abrupte scène wisselingen lijken het gevolg te zijn van robuust en onhandig plakwerk. De finesse is ver te zoeken.

De sfx zijn van bedenkelijk niveau. Veel effecten bedienen zich van Claymation. Die effecten komen nogal stumperig en knullig over. Angstaanjagend zijn ze allerminst. Toch hebben de effecten door hun knulligheid ook weer een vertederende werking. De sfx volledig afbranden gaat daarom gewoon niet.

Een slordig in elkaar gezette film dus. Met warrige verhaaltjes. Niet goed, en toch is de film niet vervelend om te volgen. De verhalen zijn ondanks de mankementen inhoudelijk in orde en zijn daarom vermakelijk en intrigerend genoeg.

Humor is er ook en humor helpt ook om tijdens het kijken in een milde stemming te blijven. Klein voorbeeldje: in de endcredits staat dat Satan gespeeld wordt door "Lu Sifer" en dat God zich zelf speelt. Vooral dat laatste vind ik grappig. Nou ja, van die humor dus.

Nee, het is zeker geen goede film maar het is wel een film met 'vertederende' haperingen. ik sta er vergevingsgezind tegenover. In de geest van de film zogezegd.

4 sterren. Topvermaak. Je denkt bij jezelf van: 'huh?!' Maar dan heb je alweer iets gemist. Of de film mist zelf weer iets, er is veel mis in ieder geval. Gelukkig is er de band die de boel weer even recht trekt met een lekker nummer. Daarna datzelfde nog 2 keer. En zo is het maar net. Coole effecten, puik acteerwerk en een montage om u tegen te zeggen.

Irritante, zeer zwakke horrorfilm waarin God en de duivel elkaar ontmoeten in de trein en hun oordeel vellen over mensen die betrekking hebben die in de drie verhalen voorbij komen. Telkens wordt ieder verhaaltje voorzien van wat geleuter tussen God en de duivel en een vreselijk discoliedje gezongen door een groepje in de trein. De verhalen raken kant noch wal en er lijken gewoon stukken uitgeknipt te zijn. 2/10