Sagrada - El Misteri de la Creació (2012)

Vanaf 14 augustus in de bioscoop (Contactfilm)

Mooooooooi ! Ook daar ik binnenkort naar Barcelona ga.

Het meest prominente bouwwerk waar mettertijd aan gebouwd wordt ("Want God heeft geen haast") van Barcelona

wordt gekneed door de jaren heen en zou in 2026 voltooid moeten zijn, de honderdste sterfdag van

Antoni Gaudí, de genicus.

God woont op aarde en wel in de katholieke basiliek van Barcelona. Met de talrijke, miljoenen, bezoekers

per jaar wordt er heel wat refund en donaties opgedaan, wat zijn weg kent naar de bouwwerkzaamheden. En

dat heeft een beetje meer snelheid gekregen, zoals we het bos aan wapeningsstaal van de christustoren

bezien.

Het is de controverse dat de voortdurende bouw 'doorgegeven' is door Gaudí die met zijn tekeningen en

maquettes de voortgang bewaard heeft. Tijdens een burgeroorlog zijn de meesten vergaan.

De filmmaker holst zich in het binnenste van de basiliek en de modus operandi van de partijen die

zich erin bekwamen de voltooiïng vorm te geven.

Van de voorman, de beeldhouwers (zeer abstracte uitbeelding van Jezus' dood aan stalen balken),

de CAD-specialist met vliegtuigsoftware, historici die bij elkaar geraapte fragmenten bezitten van

Gaudi's nalatenschap en renovatie experts.

Indrukwekkende documentaire over de bouw van Gaudí’s meesterwerk. Niet alleen heeft Gaudí’s architectuur een sprookjesachtige of magische schoonheid, waarbij Gaudí overigens uitdrukkelijk originaliteit afwijst (‘als iets nieuw is dan was er geen noodzaak voor’) en expliciet de aangetroffen vormen in de natuur imiteert (met in de Sagrada een hoofdrol voor de hyperboloïde), het gebouw is zo immens groot en vergt zo’n monikkenwerk in z’n uitvoering dat het de toeschouwer duizelt en het project ook niet alleen Gaudí maar vele generaties overstijgt hetgeen de vraag centraal stelt of het nog wel een project van Gaudí is of van de vele kunstenaars die het helpen realiseren en afmaken. De conclusie kan niet anders zijn dan dat het project zelf organisch is zoals het basisontwerp zelf ook het organische imiteert: het gebouw is gebaseerd op Gaudí’s ideeën maar krijgt een afwerking door kunstenaars die Gaudí op z’n minst moeten interpreteren naar eigen inzicht of naar de eigen tijd dan wel bewust hun eigen stijl behouden.

Deze organische groei dient symbolisch uiteindelijk alles om te omvatten: het kunstwerk zal niet alleen de hoogste kerk of kathedraal ter wereld zijn als het klaar is (en vanwege de opbrengst uit het toerisme gaat de bouw nu in een hoog tempo voort), maar zal ook de gehele mensheid – en dus ook alle religies – als één grote (heilige) familie kunnen representeren waarbij het niet alleen het goddelijke als schoonheid afbeeldt maar ook de voltooiing ervan zou moeten samenvallen met de vervolmaking van de mensheid waardoor de Sagrada Família niet alleen de trots van Catalonië maar ook het trotse symbool van wereldvrede zou moeten zijn. Al met al een megalomaan project maar precies daarom zo fascinerend.