The Drama (2026)

Vanaf 2 april in de bioscoop (The Searchers)

Nieuwe film met Robert Pattinson. Altijd de moeite waard.

Wist niet echt wat ik moest verwachten, maar dit is echt goed!

Op het verkeerde been gezet door de aanduiding Romcom, maar las er net in een nieuwsbrief wat meer over. Toch maar effe heen.

Goede film die je aandacht er goed bij houdt. Alleen “de clue” had wat mij betreft wel verder mogen uitgewerkt worden.

Serieus, waar maakt Pattinson zich de hele film in hemelsnaam druk om? Hij lijkt nog redelijk naast Alaina Haim's personage dat helemaal gestoord en onredelijk doet, maar ook Pattinson kon ik geen moment volgen. Het is ook dat de regie laat zien dat hij ergens mee zit want zijn vertolking zelf is nogal vlakjes. Maar zijn gedrag verder is wel heel raar. En zo duurt de film gelukkig niet lang maar wist me minder en minder te boeien. Af en toe raar gespeel met geluid (het zal vast met de aandoening van Emma te maken hebben maar het stoorde vooral in de film). De film had nog een punt kunnen hebben als Zendaya aan het eind iedereen op de bruiloft zou neerschieten maar ook dat niet. 1,5*.

Ik zie net dat ik Dream Scenario ook heb gezien (en wist niet dat die van dezelfde regisseur was) en welgeteld 1* heb gegeven. Die film vond ik ook vooral raar, vooral hoe personages reageerden, ik vond ze niet geloofwaardig. Precies zoals in The Drama dus. Dus als die je smaakte qua humor/sfeer/toon etc dan zal The Drama dat vast ook doen.

Uitstekende film waarin een koppel aan de vooravond van hun huwelijk iets onthullen aan elkaar. Een origineel verhaal dat ook weet te boeien. De staccato montage is op het begin even wennen, maar het draagt wel bij aan de ietwat ongemakkelijke en tegelijkertijd grappige sfeer van de film. Goed acteerwerk van de gehele cast en Robert Pattinson en Zendaya vormen een prima koppel.

De beste Borgli die ik tot nu toe zag. Eigenlijk duurt het wel te lang, hier en daar had wel wat strakker ge-edit mogen worden. Maar als Borgli deze lijn doorzet zie ik mezelf nog wel eens vijf sterren aan hem uitdelen.

The Drama is eenzelfde soort film als de vorige van Borgli: het begin is interessant doordat het alle kanten lijkt op te vliegen en je niet goed weet waar je naar zit te kijken maar zodra duidelijk is geworden waar de film over gaat – altijd een actueel maatschappelijk probleem – wordt de film eentonig en drammerig maar wordt de film tegelijk gered door de humor en het vakkundig plot waarin het (iets te lang) uitgerolde draadje ook weer keurig wordt opgerold. In dit geval gaat het om de vraag of iemand kan veranderen dus een tweede kans verdient: dat is een actueel thema omdat internet al je jeugdzondes bewaart en de algoritmes erop je gedrag anticiperen op basis van wat je in het verleden hebt gedaan zodat je vast blijft zitten aan je oude identiteit, hetgeen in de film de vorm van een ethisch dilemma – kun je iemand die fout was nog wel vertrouwen? – krijgt. Op basis van mijn levenservaring geloof ik zeker dat mensen over jeugdproblemen heen kunnen groeien zodat ik het eindeloos blijven hangen op die jeugdzonde moeilijk te volgen en de film in dat opzicht steeds minder interessant vond. Maar na de te verwachten climax op de bruiloft weet de film de zaak goed af te sluiten met (zoals al eerder) het verband met drama, zoals de film zelf, te leggen: het leven is als een dramatisch toneelstuk – vooral voor degenen die van drama houden – dat je over zou moeten mogen doen als het de eerste keer fout loopt, zodat ook een vastgelopen liefdesrelatie een tweede kans verdient.

Meer psycho dramady, Intermenselijke relaties en de problematiek daarbinnen, wordt goed weergegeven vanuit het feit dat een ieder zijn waarheid in het gegeven feit ervaart en daar zijn eigen filters over heen legt. De beperking tot de vrijheid van het eigen denken wordt gecreëerd door de eigen interne onverwerkte (trauma)stukken. De 180° draai die plaatsvindt zegt iets over de innerlijke kracht die de mens in zich draagt. Het feit dat confrontatie zo heftig kan zijn dat het mentale welzijn wordt aangetast wordt uitstekend vertolkt door Pattinson, waarbij Zendaya zich overeind houdt en uiteindelijk beiden vertrouwen op de allergrootste kracht die er is....... Liefde. 3,7*

Heel goed vernufte film,

Maar niet voor iedereen kan ik inbeelden de gesprekken onderlinge spanningen etc waren zo goed.

De film zorgde voor een hoop discussie achteraf en dat is wat een film moet doen

*4.0

Een romcom is het ook zeker niet, meer een zwartkomisch drama waarbij de nadruk meer op drama ligt dan op humor.

Vorige film van Borgli vond ik ook goed, deze beviel me ook prima. Een ontboezeming met grote gevolgen waarbij het steeds verder uit de bocht vliegt.

Charlie [Robert Pattinson] en Emma [Zendaya] bereiden zich voor op hun huwelijksfeest. Tijdens een etentje met getuige Mike [Mamoudou Athie] en bruidsmeisje Rachel [Alana Haim] onthult Emma een geheim, waardoor alles dreigt te ontsporen. Dat geheim biedt Korgli (die ook het scenario schreef) allerlei kansen om iets interessants te zeggen, maar hij laat die liggen en eindigt ook nog eens met de ultieme laffe uitvlucht. Zendaya en Pattinson maken er maar het beste van.

Zeker geen slechte film en er zit duidelijk vakmanschap in, maar deze tragikomedie pakte me niet. Het geeft me zodanig veel een onbehaaglijk gevoel en plaatsvervangende schaamte dat ik er te weinig van kon genieten. Ook de initiële onthulling en vooral de scherpe reacties erop vond ik nogal overdreven.

Dat dus, een prima uitgangspunt en dito verhaal wordt de nek omgedraaid door de keuzes van de regisseur.

Gemiste kans.

Had verschillende scenario's in mijn hoofd, maar dit zag ik niet aankomen. Origineel uitgangspunt dat toewerkt naar een geweldige climax. Fijn geregisseerd met mooie soundtrack. Was ook een fan van Dream Scenario, dus de stijl van Borgli ligt me wel.

Mensen die hier zeggen dat er wat overdreven wordt gereageerd op de onthulling van het geheim kan ik ergens wel vinden. Je zou kunnen denken, dat is iets van lang geleden dus get over it. Maar toch. Ik kan ook begrijpen dat het wel tussen je oren gaat zitten (pun intended) en dat je een persoon die je dacht te kennen op een hele andere manier gaat zien. Ik vond het in ieder geval een interessant psychologisch drama met maatschappelijke relevantie, waar ik nog wel vaker aan zal terugdenken.

Een film dat een bijzonder gevoelig, actueel thema aankaart maar er ook niet veel interessants over weet te zeggen. Vandaar waarschijnlijk dat er halverwege de film hoe langer hoe meer naar ongemakkelijke kolder wordt overgeschakeld en er redelijk wat genante situaties in beeld worden gebracht. Uiteindelijk vraag je jezelf af waarom er zoveel 'drama' wordt gemaakt over het opbiechten van iets waar nooit iets van in huis is gekomen.

3*

Een romcom die beweert geen romcom te zijn maar het ondertussen natuurlijk wel gewoon is. De reacties op 'het geheim' vond ik niet altijd even geloofwaardig, maar vaak ook weer niet absurd genoeg om te kunnen accepteren dat we naar absurdisme zaten te kijken. De bruiloftspeeches vond ik barslecht, daar had veel meer uitgehaald kunnen worden. Maar op andere momenten zat ik met een glimlach te kijken.

Voor mij ging de film uiteindelijk meer om de reactie op het geheim dan om het geheim zelf. De makers laten ruimte om zelf te oordelen, dat is altijd wel prettig. Het gebrek aan interesse en empathie van de kant van de bruidegom vond ik schokkender dan het verhaal van de bruid.

Het blijft allemaal behoorlijk luchtig en vermakelijk, de film kijkt lekker weg en soms is dat alles wat je van een film verlangt. Prima tussendoortje. Hij levert na afloop bovendien gespreksstof op, want hoe had jij in deze situatie gereageerd, en wat is eigenlijk het ergste wat jij ooit gedaan hebt? Er kwamen een hoop jeugdtrauma's naar boven. Gezellig was dat.

Film vol vervelende halve zolen, maar dat was misschien ook de bedoeling van de makers…

Weer een hele fijne film van Kristoffer Borgli, nadat ik Dream Scenario een paar jaar geleden ook al erg goed (3.5*) kon hebben. Maar The Drama vind ik over de hele lijn nog een tikje sterker. Qua thematiek erg scherp, continu enorm entertainend, vlot tempo, geweldig gefilmd (met die kenmerkende ''Quick cuts'') en bovenal prima geacteerd door Zendaya en Robert Pattinson. De personages an sich zijn niet zozeer enorm sympathiek of interessant, maar de psychologische gevolgen van het geheim van Zendaya - vooral dan op Pattinson's personage Charlie - worden raak en tof in beeld gebracht. Ik vond het vooral ook heel sterk dat ''het geheim'' totaal niet als een gimmick werd gebruikt in de film. Je komt er eigenlijk vrij vroeg achter wat het precies is, en de fall-out ervan gaat vooral over de psychologie in de personages en hoe ze hier (slecht) mee omgaan. Het levert daarnaast ook nog voldoende morele en filosofische vraagstukken op; zoals Charlie die zich wanhopig probeert vast te klampen aan het idee dat ze er - als puntje bij paaltje kwam - niet echt zou mee zijn doorgegaan, terwijl Emma er eigenlijk zeer weinig twijfel over laat bestaan dat ze het sowieso wel gedaan zou hebben.. Maar in hoeverre kan je iemand aanrekenen op iets dat ze wilde doen, maar uiteindelijk niet gedaan heeft?

Het feit dat hier nét genoeg grey area bestaat voor verschillende denkpistes, maakt het allemaal wel erg interessant. Voeg daarbij nog een héleboel feilloos uitgevoerde awkward situaties en scènes aan toe, mét bovendien een einde dat bevredigend en zelfs op een bepaalde manier lief en mooi afsluit, en je hebt er op een dikke 100 minuten wel een enorme rollercoaster aan emoties opzitten.

Er komt nog een groot jaar aan voor zowel Zendaya als Pattinson, maar ik zie ze beide eerlijk gezegd niet over deze performances heen gaan.

4*.