Parisa

Alice in Wonderland, door Tim Burton met zijn zowat vaste team. Toen ik zo'n jaar geleden hoorde dat hij eraan kwam, kon ik niet wachten tot het zover was. En toen werd het echt 14 maart en hebben we voor de 2e voorstelling 's avonds maar gereserveerd, omdat die vroeger in de avond al vol zat. Ook nu zat de zaal weer bijna helemaal vol, in onze '3D zaal' van de Euroscoop.

Brilletje op en even helemaal weg en wegzakken in Wonderland. Om daar dan maar te beginnen. Het zag er allemaal mooi uit. Ik was blij om hier en daar wat van Burton's 'hout' te zien. En krulletjes. En wat duisternis. Ik zag helaas iets meer Disney dan Burton. En ik vond dat Wonderland zijn eigen geflipte karakter een beetje kwijt raakte. En dat vond ik toch erg zonde. Kost de film wat aan waardering.

Dan de cast. Ik was weer erg blij om Depp & Carter te zien. Ze zijn inmiddels een berucht stel in Burton's wereld. En terecht. Ze helpen om de wonderlijke wereld en de karakters erin tot leven te laten komen.
De gekozen Alice was o.k. Geen enorme tegenvaller of opvallende persoonlijkheid.
Chess en rupsje waren lief. Leuk dat ze er waren, goed ingesproken.
De andere karakters kwamen snel en waren ook weer snel weg. Ik had gehoopt dat ook zij mochten bouwen aan Wonderland, zo gek als het is. Jammergenoeg was het vat dat betreft meer Alice light.

De kostuums ben ik dan weer zeer over te spreken. Met veel aandacht voor detail. De jurken waren mooi om te zien, lekker vol, mooie kleuren. Het rode jurkje van Alice is mijn favoriet, denk ik.

Het einde was niet geniaal, waar ik nog het meeste mee zat was de speech van Alice tegen haar bekenden weer terug in saai-land. Zo misplaatst. Laat dat kind toch fijn verder dromen.

Waarom dan toch 4*, zou je denken? Voordat ik hem zag dacht ik dat hij van mij 5+ sterren ging krijgen. En ook een een topper zou worden in mijn lijstje. De verwachtingen zijn niet geheel ingelost, maar door de liefde die Burton, Depp en Carter erin hebben gestoken, vind ik hem erg de moeite waard. Bovendien houd ik van het verhaal van Alice in Wonderland, en heeft dit verhaal zoveel in zich dat het zelfs met een veel slechter team nog wat zou zijn. Als laatste is de tijd voorbij gevlogen.
Alice in Wonderland van Burton & Disney bleek geen lekkere trip, maar toch een fijn reisje. 4*

Mensen die 3* en minder hebben gestemd, bedankt. Jullie hebben het gras alvast voor mijn voeten weggemaaid.

Ik ben gisteren met een paar anderen geweest die hem graag wilden zien in 3D. Ik verwachtte na het lezen van het verhaal en het zien van de trailer niet veel. Maar wel vermaak.
Dat is precies wat ik kreeg. Het was mooi om te zien allemaal en weereens iets anders in 3D. Al moet ik zeggen dat 160 minuten naar zo'n film kijken wat teveel van mijn hoofd vraagt dan bijv. een filmpje als Pandadroom. Resultaat na deze film, zeker het eindgevecht: hoofdpijn, en niet zo zuinig. Gelukkig gingen we dan nog naar een bios met pauze.
Voordeel van deze manier van filmen is meer diepte. Het beeld lijkt zo ook wat donkerder, zodat dat meer sfeer geeft.

Het verhaaltje stelde niet veel voor. Ik las ergens dat hij vergeleken wordt met 'Pocahontas in space' en dat als de Navi groen geweest zouden zijn het helemaal een ecofeest zou zijn. Heerlijk toch, dat commentaar?
Ik vond het erg moeilijk om empathie op te brengen voor deze blauwe wezens. Het kon me eigenlijk niet zo veel schelen of hun wereld nu verging of niet. Volgend jaar hebben we namelijk wel weer een nieuwe versie van dit paradijs in de bios. En van goed acteren was ook geen sprake, helaas.
Vorig jaar hadden we het groene plantje van prins Nuada in Hellboy 2. Dit jaar de navi. Volgend jaar...?

Wat ik hoop is dat de hype voor de mooie leegte van deze film wat naar de achtergrond is verdrongen. Zodat er weer plaats is voor Alice van Burton, waar ik veel meer van verwacht.
Deze krijgt 3* van mij.

Wij hadden de hele aftiteling nodig om bij te komen. O, de muziek was ook sfeervol.

Dit is weldegelijk een (psychologische) thriller. Maar waarschijnlijk net iets meer voor dames dan voor heren, omdat er veel vrouwenthema's voorbij komen. Hij is geregeld spannend. Met de opening is meteen de toon gezet. Dat was ook een van de spannendste scene die erin zat. En brengt je meteen in de sfeer van de film. Verder zie je de enge momenten vaak wel aankomen, niet altijd zijn ze even effectief. En soms zijn ze gewoon goor. Ze waren voor mij wel effectief bij de 2 mastrubatiescenes. 1 in bad en de ander op haar kamer..
Maar eigenlijk is voor deze film de gedachtengang van Nina belangrijker. En de reden voor mijn eerste zinnen in deze alinea. Daarin zijn ze heel goed geslaagd. Ook de balletwereld is heel waarheidsgetrouw neergezet.

Dan de acteurs. Ik kan het niet laten om Ryder eerst te noemen. Wat is zij toch heerlijk grillig. Wat zij hier in die paar scenes neerzet is heel erg knap. De scene met de vijl is er een die mij mij nog als een van de besten is blijven hangen. Bij deze een dikke pluim/veer voor Winona.

Portman is natuurlijk een droom van een actrice. In The Other Boleyn Girl heeft ze me bijvoorbeeld aan het huilen gekregen. Dus aan haar is het wel toevertouwd om om vrouwen-problematiek neer te zetten. Ook hier is dat zeker weer gelukt. Je wil ook echt dat ze haar droom bereikt.

Kunis betekent waarschijnlijk in een een of andere taal sexy. Een uitstraling om jaloers op te worden. Die ogen. Ze zou zeker een goede reden zijn om lesbisch te worden. Goede vertolking van zo'n type vriendin die je in vanalles mee kan slepen.
Cassel is een geweldig goede creep. Geeft een zeer geloofwaardige rol weg. Ik wil hem niet in een donker steegje tegenkomen.
Hersey doet het goed als bezorgde (?) moeder.

Bravo trouwens voor de casting in uiterlijk van de dames. Deze thematiek en het donkere haar, trekken, lichaamsbouw (ballet) en verdere uitstraling is een grote plus.

Natuurlijk moet ook iets over de kostuums en het decor gezegd worden. Daar is ook over nagedacht. Al is het maar met iets simpels als kleuren. Er zijn veel dingen doorgezet van het verhaal en de karakters op kostuums en decor. Het decor van de voorstelling zelf was zo mooi. Ik wil die show ook een keer zien. Ook veel plussen voor de zwanen kostuums en de witte jurk de Portman aanhad bij het feest. Die wil ik ook hebben. Prachtig. Ook grappig dat het blauwe monster van Het Zwanenmeer zelf (ook mooi gemaakt), nog even droog hoi zei tegen Nina, op de premiere, in de coulissen. Dat brak even de sfeer. Ik moest lachen.

Al met al een film die je toch wel op het grote scherm gezien moet hebben. 4,5*

Ik ben al dagen aan het denken wat ik deze film zou geven. Het is uiteindelijk een 2,5* geworden. Met name omdat hij te erg aan de trage kant is. Soms is dat wel lekker om het mysterie echt tot je te laten komen, in The Box werkte dat gewoon niet.
De film bevat wel een bepaalde dreiging, maar toch mist die iets. Het is van dit soort films uiteraard ook niet de bedoeling dat iedereen opgegeten wordt door lelijke beestjes (ander genre, natuurlijk). De dreiging was gewoon wat te sloom.
Toch ben ik wel voor X-files en King's verhalen te vinden. Dus ook voor zo'n soort film. Voor mij hoeft hij ook niet de grond in geboord te worden. Hij bevat genoeg leuke ingrediënten om hem een keer te bekijken.

Met een vriendin ben ik naar deze film geweest met het simpele doel gewoon lekker te lachen. Deze film is meer en minder dan dat. Het is meer omdat er ook een aantal best gevoelige momenten in zitten die de film meer geven dan een gewone, snelle Amerikaanse komedie. Het is minder omdat er ook een aantal dode momenten in zitten die de vaart te veel uit de film halen.

Wiig maakt deze film menselijk genoeg. Wilson Phillips - Hold on was de perfecte afsluiter.
3*

Wij zijn hier via de Veronica voorpremiere geweest. Ondanks dat ie daar veel sterren kreeg was ik nog niet echt warmgelopen door het lezen van het plot. Maar ach, gratis griezelen, wie zegt daar nou nee tegen?

Als de film begint wordt je meteen getracteerd met een van de beste scenes. Ik was meteen weg van het huis, de Spaanse vrouw en de Spaanse taal. Daarna moest ik helaas weer even terug naar het hier en nu. Gelukkig al snel onderbroken door mevr. Garnush. Ik vond haar ook meteen al leuk. De actrice speelde haar de hele film geweldig (ik wilde bijna gezellig tikken ) en haar grime was ook leuk gedaan. Laat je niet misleiden door trailers of foto's. In de film is ze stukken leuker en enger.

Ik ben achteraf het meest blij met de sfeer binnen het 'Spaanse huis'. De andere waren ook best aardig, maar ik kreeg ook vaak het idee dat ik het al eerder en beter had gezien. En ik kon vrij vaak voorspellen wat er ging gebeuren. De eerste seconde dat ik haar lieve kitten zag wist ik dat die het niet ging overleven. - De autoscene na het doekje. Doekje en de scene waren verder wel leuk. - In de garage met mevr. achter het doek. - De bedscene.

De schaduw- en herriescenes vond ik minder geslaagd. Ik heb er niet mee gegriezeld en ook niet mee gelachen. Wel beter was de grafscene waar Christine een arm van mevr. om zich heen kreeg en een tik kreeg van het kruis.

Deze film is vooral een aanrader voor de mensen die mevr. Garnush beter willen kennen. Verder ook nog voor wat vieze- en schrikmomenten. Mijn broertje schok op andere momenten. Dat was wel grappig. Verder was al het Spaanse een flinke plus voor deze film.

Lachen door de tranen heen, dat is De Gelukkige Huisvrouw.

Ik ben nooit zwanger geweest en dat maakt het voor mij wat moeilijker om me in te leven in Lea. En na haar bevalling weet ik ook zeker dat ik geen zin heb om te bevallen. Wat een marteling! En wat sloeg Lea zich er prachtig doorheen.

Het verhaal was geloofwaardig neergezet dankzij ruim voldoende tot goed acteerspel van iedereen. Al waren de mensen in de inrichting natuurlijk een beetje een karikatuur van allerlei ziektebeelden. Zij zorgden wel voor de lach tussen de tranen door. Ook goed gedaan dus.

Al met al, leuk om een keer gezien te hebben. 3*

Dit keer geen (wat) langere review. Maar ik wil wel even wat kwijt wat me opviel aan de film.

The tale of the 3 brothers animatie 5* Voor dat stuk. Ik vond de lange vingers, het krullerige, de soort van Chinese vorm van tekenen erg geweldig.

Ik heb het boek heel erg lang geleden gelezen, maar volgens mij is in ieder geval de hoofdlijn redelijk goed weergegeven. Goed ook dat er tijd genomen werd om afscheid te nemen van dingen als zijn 'slaap'kast. Een andere filmmaker had dat misschien overgeslagen omdat het totaal oninteressant over kan komen.

Ik vond de beginscene ook erg mooi. En het leek voor de helft van de tijd of je naar een scene toe vloog. Zonder 3D. Erg fijn gemaakt.

Even een dikkepluim voor Helena & Emma, die toch wel echt schitterden in deze film.

Netjes geeïndigd. Het zag er allemaal weer top uit. 4 Dik verdiende sterren.

We zijn bij het einde van de films gekomen. Dat is maar goed ook, want de boeken had ik al lang en breed uit.

Voor zover ik me kan herinneren hebben ze de hoofdlijn goed genoeg gevolgd. Wel vond ik dat ze Perkamentus zijn jeugd maar slecht hebben toegelicht. Mijn mede biosgangers wisten nu ook dat het niet een totale goedzak was, maar ze missen nu toch wat informatie.
Er zat wel een fijne spanningsopbouw in de 'Battle for Hogwards'. Wel vond ik het gevecht te massaal. Ik kan me niet herinneren gelezen te hebben dat Voldemort zo'n massaal leger had. Ook heb ik de centaurs gemist, die volgens mij ook in dat gevecht voorkwamen. Die muziek bij het opstellen van de verdediging sprak me wel aan.
Verder wat pluspunten voor de herinneringen van Snape. Voor mij (en hopelijk alle lezers) een belangrijke passage uit het boek die zeker niet gemist zou moeten worden. De effecten die hierbij werden gebruikt vond ik zelfs zonder 3D ook mooi en sfeervol.
Ik miste de emotie in de scene waarbij Harry de geesten van zijn dierbaren ziet. Dat was zo mooi in het boek, maar hier miste er iets. Dat vond ik erg jammer.
ik las hier dat het een en al een rollercoaster film was, maar dat viel wel mee. Er zaten goede rustpunten in die ook in het boek onmisbaar waren. Zo ben ik bijvoorbeeld nog steeds dol op de technische toverstokpraatjes. Dat is toch wel een echt een HP-ding. Toch hield ik wel een soort rollercoaster gevoel omdat gebeurtenissen elkaar lekker snel opvolgden.

Voor mij hoeft geen acteur of actice voor deze film een oscar te winnen. Ze vulden hun rol prima in hoor, Radcliffe ook. Toch jammer dat net nu hij het karakter in de vingers heeft het weer moet loslaten. De volwassenen hadden voor het grootste gedeelte van de film wel een goede mate van aanwezigheid en herkenbaarheid voor ook de niet-fans. Stiekem heb ik soms best moeten lachen om de oneliners die de schrijvers in de film hebben gegooid.

Verder zag de film er in 2D heel mooi uit. Met het bekijken van wat youtube-jes dacht ik dat hij te donker zou zijn, maar dat viel me alles mee. Het kleurgebruik is gewoon goed. Verder vond ik de draak mooi gemaakt, blijf ik iets met Hogwards hebben, enz. Ik moest lachen om de manier waarop het Geheime Kamer-gedeelte werd afgesloten. De punten waarbij gebruik gemaakt zou kunnen zijn van 3D waren wel te spotten, maar daar mis je niets mee. Trust me.

Verder moet ik nog even pluspunten geven voor het vertrouwde gevoel in de film. Gelukkig hebben ze net als in het boek nog een eerbetoon gegeven aan de bekende wezens, items, personages, passages enz.
Een welverdiende 4*.

De bioscoop zat weer vol. Altijd gezellig, als er tenminste niet 2 giebelgeiten naast je zitten. Ik heb maar geprobeerd me er niet te veel aan te ergeren.

De film zelf begon goed. Eigenlijk veel beter dan ik van andere Potters gewend was. De spanningsboog was trouwens helemaal anders. Begin met spanning, lang middenstuk met af en toe een spannend gedeelte, en een heel snel slotstuk. Beetje vreemd.

Het is al een hele tijd geleden dat ik het boek heb gelezen, en vervolgens moesten we ook nog extra lang wachten op de film, maar volgens mij klopte hij in hoofdlijnen in ieder geval redelijk. Als ik zo wat reacties las, ben ik zelfs blij dat ik het boek al zolang niet meer heb gelezen.

Vat mij betreft hadden ze de gezellige scenes wat korter mogen houden, om meer tijd te kunnen besteden aan de spannende. Die waren alweer voorbij voordat ze eenmaal begonnen waren. Of heel slordig afgewerkt, bijvoorbeeld de grotscene. Ook de dood van Perkamentus vond ik ronduit slordig en daardoor nogal oneerbiedig aan zo'n belangrijk personage van de boeken. Ze hadden bijvoorbeeld Felix best haar lied kunnen laten zingen.

Na het zien van de film had ik volgens mij hetzelfde gevoel als bij het lezen van het boek. Klaar voor de start? Af!

Laat ik beginnen met de 'ingewikkeldheid' van deze film. Ik meen gelezen te hebben dat iemand voor mij vermelde dat het een half uurtje opletten is. Dat klopt, dus heel ingewikkeld is het niet. In dat half uur wordt in prima tempo alles verteld wat je moet weten. Dat stuk is best boeiend. Wat ik ook had verwacht. Ik kreeg hiervan echt zin in de rest.

De 3 lagen van de droom worden vervolgens behoorlijk snel doorgelopen. Dat vind ik jammer. De film was beter geweest als het hierin nog erg complex was geworden.
Al moet je iets om het subplot met Leo ook netjes erin te verwerken. Wat laten we wel wezen, deze film duurt 2,5 uur en ik heb me geen minuut verveeld. Ik vond de scene waarin Cotillard zelfmoord pleegt trouwens erg sterk. Wat mij betreft had dit subplot er niet uit gemogen.

Dat ik me niet verveelde heeft ook te maken de acteurs waarmee de regisseur heeft mogen werken. Ik was blij met bijna allemaal. Veel hadden ook iets, hoe zullen we het noemen?, mystieks/dromerigs met een realistische vechtmentaliteit om zich heen hangen. Ik was blij om veel van deze hoofden terug te zien.
Met Page had ik echter weinig. Een studente met weinig eigen karakter. Dat vond ik jammer. Ik had liever een karakter gezien die bovenstaande karaktereigenschappen wel heeft. Voor de rest 'heerst' de hele cast.

Special Effects zijn prima. Met name die van de steden. De slow motion en natuurlijk nogmaals het hele avatar-idee is natuurlijk erg Matrix, maar wel netjes gejat.

Prima blockbuster met een scherp randje. Waarin bovendien meestal lekker in geacteerd wordt en de tijd voorbij vliegt. Dat verdient 3,5*

Tijd voor een nieuwe hype onder de kids: Welke vacature in het team wil jij vervullen?

Ik vond hem leuker dan ik dacht. Wat ik dacht voor ik de film zag was namelijk; er draait sowieso geen topper. We gaan eens kiezen wat ons toch het leukste lijkt. Even leek lachen om de kuikens van Hop in het Nederlands(!) voor mij de beste optie. Ik ben blij dat we toch voor deze hebben gekozen.

Is het dan een film die je op het grote scherm gezien moet hebben omdat hij zoooooo bijzonder was? Met zo'n geweldig verhaal, acteertalent en stoere actie? Nou, dat valt allemaal nogal mee, maar heeft wel wat vooroordelen goed gemaakt.

Ten eerste was ik bang dat deze film na wat misschien boeiend 'geneuzel' zou vervallen in het verplichte half uurtje -towards the ending- actiegeweld. Er was wel wat actie, maar het is niet zo dat het ergens de film overnam. De actie die er was, was nodig voor het verhaal. Niet meer, niet minder.

Een andere valkuil was dat er misschien een half uitgesponnen romance in zou zitten, waar ik dus even geen zin in had. Die was er ook niet. Uiteraard waren er wel wat vrouwen aanwezig, maar het werd niet suikerzoet en ook geen Me Bond-gebeuren.

Nu weer wat anders. De lengte van de film was precies goed. Niets was te erg uitgesponnen. Ik vond het leuk dat er ook in de film sprongen gemaakt werden in de tijd. Zoals je natuurlijk ook in boeken of andere films tegenkomt. Bij deze film werkte dit goed.
Daarnaast waren de enkele camera effecten goed gelukt. Op de kleinste tv zouden ze ook nog wel werken. Om duizelig van te worden.

Bradley Cooper, bijna vergeten dat ik hem van The Hangover ken. Ik vond hem hier een stuk leuker. Hij speelde zijn rol neutraal, wat vat mij betreft goed is voor deze film. Op het eind vond ik hem wel te glad. Jammer dat hij een deel van zijn karakter moest verliezen voor zijn succes.
Abbie zou van mij de volgende actice mogen worden met de like factor voor beide geslachten. Maar ik vrees dat ze daarvoor niet genoeg boobs heeft. Uitstraling heeft ze in ieder geval zeker. Dom is ze volgens mij ook niet. Ik zie haar graag nog eens in wat leuke films spelen.
Van De Niro had ik niet meer verwacht dan wat hij deed. Hij had tenslotte eigenlijk maar een 'bijrolletje'.
Verder vond ik de boef, als jullie begrijpen wie ik bedoel, en het script wat voor hem was geschreven erg geslaagd.

Dus natuurlijk, het is geen film waar je het jaren later nog over gaat hebben. Maar wel een die je voor de lol gerust eens kan gaan kijken. 3,5*

Ik vond de film leuk en hij was zeker niet te zoet. De karakters zijn voor hun korte speeltijd echt genoeg te noemen.
We hebben geregeld zitten lachen om verschillende verhaallijnen. De film is een goede sfeerbouwer voor de komende dagen.
Dit was de 3* wel waard.

Ik krijg al niet aan mezelf verkocht om er 3* voor te geven. Jammer, want dat had ik wel graag gedaan.

Om te beginnen loopt het verhaal niet helemaal lekker. Alsof de scripschrijver in hoofdstukjes heeft zitten schrijven, waarbij simpelweg dit of dat gedaan moest worden. Het kwam vrijwel allemaal ongeïnspireerd over. Mij teveel zwaardgevechten omdat dat nu eenmaal moet. En teveel onnodige zijplotjes. Ik had bijvoorbeeld best kunnen leven zonder het Gibbs-zijplotje. Maar trouwens weer niet zonder de Spanjaarden. Het had de film goed gedaan om wat korter te zijn en meer humor toe te voegen.
Het grote pluspunt van deze film, in allerlei opzichten, zijn de niet zo schattige zeemeerminnen. Helemaal mooi-Splash. Dit gedeelte van de verhaallijn was wel met wat extra passie gemaakt. Alsof ze dit helemaal perfect wilden krijgen. En dat hebben meer mensen meegekregen, zo te lezen.
Een ander pluspunt van de film was de audiëntie met de Engelse koning. Waar Jack weer even helemaal Jack was. Denk aan de debiele stoelschuiverij en het gerinkel met de kettingen. En natuurlijk het lopen over de tafel en hangen aan de touwen. De uitstraling van Griffiths, die koning speelde, was ook te leuk.

De acteurs kregen dus niet heel veel leuks of boeiends om mee te werken. Als ik naar de first billed op IMDB kijk, weet ik voor de helft al niet meer wat voor rol ze nu eigenlijk hadden. Het zijn voor een groot gedeelte eigenlijk meer figuranten, die je zo zou kunnen missen.
Onmisbaar zijn, natuurlijk Sparrow, Angelica, Barbossa, Syrena, King George en The Spaniard.
Depp vond ik helaas niet goed op dreef. Deed zijn moves en grapjes net niet helemaal zoals je van Jack gewend bent. Niet als iemand die steeds improviseerd, maar teveel met een 'boeiuh' houding. Zonde.
Fijn dat Angelica er was om hem een beetje te pesten. Anders was Jack al helemaal in slaap gevallen, vrees ik.
Barbossa was zoals gewoonlijk weer een leuk figuur met wat rare trekjes.
Syrena was fijn om er als meermin bij te hebben. Ik had liever die blonde meermin gehad, maar dat juist niet de bedoeling van het zijplot. met wat andere wendingen hier had de film bij mij meer punten gekregen.
King George met zijn papperige gezicht en kinderachtige trekjes duimpjes in de lucht, enzo vond ik erg grappig. Als er weer een nieuwe Pirates komt hoop ik dat hij ook het verhaal in gescheven wordt.
Die hoofdrolspelers van de Spanjaarden zagen er mooi elitair uit. Pluspunten voor de kostuums. Heerlijk gespeeld, met een air. Hun aanwezigheid was steeds prettig. Jammer dat ze iets te sullerig neergezet werden en niet echt een serieuze tegenstander.

Jammer dat de film voor deze lengte dus tekort schiet in humor en een echt boeiende verhaallijn. Volgende keer graag hier meer van en minder niet leuke karakters.
Voor deze Pirates helaas maar een 2,5*.

Voordat we deze film zijn gaan kijken heb ik recensies hier gelezen. Ons gezelschap bestond uit mensen die van veel actie hielden en mensen die hielden van een goed verhaal. Uit de recensies die ik las begreep ik dat deze film een combinatie van beiden moest zijn en daarmee perfect voor ons gezelschap. Dit klopte.
Degenen die van actie hielden konden hun hart ophalen aan de shoot outs. Ik heb nooit geweten dat dit zo heette trouwens. Wat ik bijzonder daaraan vond was dat elk soort geweerschot weer anders klonk. En dat het inderdaad leek alsof je er middenin stond. Verder vond ik het ook prettig dat de meeste shoot outs niet heel lang duurden op 1 na, die gewoon super in elkaar zat, waardoor ik het gevoel zou kunnen hebben in de zoveelste schietfilm beland te zijn.

De manier van filmen vond ik helemaal niet storend. Maar ik was dat al gewend van de Bourne trilogie, en daar vond ik het ook passend. Het maakt een film heel wat minder statisch en maakt het ook makkelijker om je in te leven in een verhaal of in een shout out. Zeker omdat ik het laatste vast nooit mee ga maken.
Ik ben ook een fan van close ups. Zeker als de acteurs karakteristieke koppen hebben. Ze hoeven van mij dan niet eens het mooiste van de wereld te zijn.

De manier waarop het verhaal van Dillinger werd verteld sprak me aan. Het is niet een film die binnen mijn toppers komt omdat hij voor mij dan weer net iets miste, maar dat ligt niet aan de acteurs. Vat mij betreft heeft de hele cast het goed gegaan. Ook iedereen met bijrollen.
Ik ben een fan van Depp en hij deed het weer erg goed. Ik vond het ook mooi om hem een keer te zien huilen. Heel even liet het karakter dit zichzelf maar toe. Ik vond het wel knap gedaan. En ik vond het ook wel komisch dat de hele cast hem maar gelijk Johnny ging noemen. Het was ook grappig om Depp te horen vragen wat hij in Indiana (geloof ik) moest doen toen hij van gevangenis moest verhuizen.

Ik ben geen fan van Bale, maar deze rol speelde hij wel zeer overtuigend. Ik geloofde beide mannen wel.
Verder las ik dat velen vonden dat de bijrollen onbelangrijk gemaakt waren, maar er toch veel emotie bij kwam kijken. Wat men niet verwachtte. Ik denk dat de manier waarop het verhaal werd verteld wel klopte met de werkelijkheid. Dillinger was waarschijnlijk iemand die niet met zijn gevoelens te koop liep, maar ze wel degelijk voor mensen had. Zo kwam het tenminste op mij over. Bovendien moest hij ook geregeld van vrienden wisselen.

Cotillard deed het hier ook goed. Zij leek net als veel dames in de film zo weggelopen te zijn uit de jaren 30. (Ze leek een beetje op mij in deze film. Al is zij mooier natuurlijk. lol.) Ik vond haar een zeer plezierige love interest. Die veel meer deed dan alleen mooi zijn. Dat is waarschijnlijk de grootste valkuil voor vrouwelijk publiek.

Verder, de jaren 30. Enkele scenes lieten overduidelijk blijken dat het in die tijd speelde. Uit andere was het veel moeilijker te halen. Het had ook nu en om de hoek kunnen zijn, bij wijze van. Ik vond dus dat ze dit nog wel wat meer door de film hadden kunnen halen.

De tijd was voorbij voordat ik er erg in had. Ik had het idee dat ik pas een uurtje zat te kijken toen hij al afgelopen was. Voor nu 3,5*.

Ik vond Moulin Rouge wel een fijne musical. Lekker over the top, wat ook past bij Bollywood. Er zit een heel ander sfeertje in de film dan die we van de standaard Amerikaanse films gewend zijn. En daarom vind ik dit soort films iets toevoegen aan de filmwereld.
Ook Saawariya is een sierlijke, kleurrijke film vol ritmische liedjes en dansen in mooie traditionele kleding. Een mooi sprookje zonder happy end die je het 'wilde' westen even doet vergeten.

Hij viel me tegen in verhouding tot het eerste deel. Dat was ook al bij de trailer zo. Maar we hadden wat mensen bij ons die hem graag wilden zien. Dus hebben we voor deze film gekozen.

Het deel voor de pauze was erg saai gebracht. Er was wel wat verhaal, maar dit was niet interessant. De mannen hadden dit misschien niet zo door omdat er nog wat, niet spannende, actie in zat. Maar daar laat ik me niet door voor de gek houden.
Een pluspunt van dit gedeelte was de scene waarin de relatie tussen Holmes, Watson en de hond weer werd neergezet. Traditiegetrouw en weer goed gespeeld.

Na de pauze kwam het verhaal in een stuk prettiger vaarwater terecht. Hij was iets minder traag. Ook werd de combi tussen humor en actie, waar de eerste Holmes het goed in heeft gedaan, weer teruggevonden. Het deel na de pauze redt dus de film.

Door de hele film natuurlijk het pluspunt van deze films: de mooie kostuums en sets. Daardoor was het eerste deel van deze film toch vol te houden.
2*

Ik ben blij dat ik deze film op de valreep nog in de bios heb gezien. (Ik denk namelijk dat hij niet zolang meer draait?) In vergelijking met andere nieuwe films die ik de afgelopen tijd heb gezien is de tijd in deze voorbij gevlogen. Dat is te danken aan de goede setting, acteurs en script/boek.

Laat ik beginnen met het eerste. De psychiatrische inrichting was the bomb. Echt geloofwaardig in zijn doel. Hoe de opbouw was, hoe mensen daar over en weer liepen enz. Goed gedaan. Ook het eiland met alle scherpe punten deed het goed in het scherm. Minder vond ik de vuurtoren. Die viel naar mijn mening een beetje uit de toon. Ik zag de scenes daar net zo lief ergens anders in het complex.

Met de acteurs dacht ik eerst nog hallo Jack, hallo Gandhi, maar dat viel na een kwartierje weg. Goede acteurs kunnen dat. Iedereen speelde geloofwaardig de rol waarvoor ze gecast waren. Als ze praten (en dat gebeurde veel) waren ze gewoon hun karakter met eigen achtergrond. Ook deden ze (in de laatste scenes bijv.) veel non verbaal, wat veel bijdroeg aan geloofwaardige communicatie.

Ik heb het boek niet gelezen, maar het is goed te merken dat de scripschijver veel stof had om iets moois van te maken. Het verhaal is voor een niet lezer zoals ik compleet en er werd de tijd genomen om je alles te leren over de personen en omgeving van de film.

Dan over de twist. Lekker zo'n open einde. Vaak krijg je bij zo'n film echt alles uitgelegd. Nu mogen we zelf onze conclusies trekken. Ik denk dat Teddy wel echt Teddy is. Waarom? Doktoren mogen niet zo ver meegaan in een rollenspel. Er zijn ook daadwerkelijk andere gevangen bij betrokken geraakt (de verhoringen), en dat kan je als psychiater gewoon niet maken. Kan je daar weer troep in het hoofd van anderen op gaan ruimen. Van wie is de kamer van de 'ontsnapte gevangene'? Van Teddy zelf? Ik geloof er niets van. En ook niet dat die ruimte zomaar leeg staat. Daarvoor is gewoon te weinig ruimte. Alles zit altijd helemaal vol.
Geen echte vragen van mij dus. Meer mijn standpunt voor deze film.

4* Voor deze meeslepende film.

Ik verveel me al terwijl ik het moet typen, maar ok.

Eerst de positieve punten. Het begin was goed. Er werd fijn naar de ramp toegewerkt. De hoofdpersoon werd netjes geintroduceerd. Sylvia Hoeks die Julia speelde, deed dat ook geloofwaardig. Met veel verschillende emoties, wat wel het minste is wat je als actrice moet kunnen.

Nadat de ramp zijn vloed heeft laten zien en het weer licht werd besloot het script naar een soapscript te draaien. Je kent het wel, ramp 'zus' gecombineerd met persoonlijk drama 'zo'. Dat zorgde ervoor dat ik de film met Titanic ging vergelijken. Op een gegeven moment had ik het wel gehad met het inzoomen op het zoeken naar de baby. De vriendin waarmee ik was, had de twist niet aan zien komen. Ik wel, al vanaf het begin zelfs. Ik verveelde me en door al dat water vond ik het wel een mooi excuus om naar de wc te gaan. Dat heb ik nog nooit gedaan in de bioscoop. De zaal uitlopen. Dat acteurtje wat haar 18-jarige zoon speelde was zoooooooooooo slecht. Ze hadden net zo goed iemand van straat kunnen plukken en hem in de film kunnen zetten. Het einde was ook saai.

Bij onze 'filmevaluatie' na de afloop van de film bleek dat zij hem helemaal te gek vond en het moeilijk vond om weer te aarden. Ik had er totaal geen problemen mee. Dat is vreemd want zij is veel beter geaard dan ik.
Het onderwerp van gesprek kwam later met anderen ook op de sfeer van de film. Sfeer, dacht ik. Welke sfeer? Op een gegeven moment had ik een antwoord. Hoe men in de jaren 50 omging met dingen die van de kerk niet mochten. Een sullige sfeer, vergelijkbaar met wat je nu ziet binnen andere culturen. Wel ok neergezet, maar briljant? Of sprak het me aan? Nee. Het was in zijn geheel niet zo aan mij besteed.
2*

Ik heb het moeilijk deze film een passende score te geven. Het heeft veel mooie dingen laten zien, maar jammer genoeg ook wat zwakke punten. Voor nu geef ik hem 3,5*. Want de magische grens van 4* heeft hij voor mij niet bereikt.

Uiteraard zag de actie er goed uit. De meiden ook in hun pakjes. Geloofwaardig voor een meisje die zichzelf eigenlijk liever zo zou zien, dan wie ze eigenlijk is. Al is ze niet echt een mietje. Niet iedereen zou zich namelijk zo gedragen als zij in de openings scene. Wel enigzins op de waarheid gebaseerd dus. Fijn dat de Duitsers Duits spraken. De LOTR scene sprak me het meeste aan, die met de robots het minste. Ik had wel gehoopt, al weet ik niet hoe, dat de animaties enigzins in de film verwerkt waren. Dat had het weer wat extra diepte gegeven. Beetje zonde dat die nu waarschijnlijk alleen als specials op de dvd komen te staan.

Het verhaal valt, zoals ik eerder al las, en dus verwachtte, tegen. Jammer als je net een paar weken geleden Black Swan hebt gezien. Ik was blij met de rustpunten tussen de actie. Maar ik vond ze niet sterk ingevuld. Ik had graag gewild dat Baby Doll meer energie had gestoken in het bedenken/fantaseren van/over hun karakers. Degene die er behalve Baby Doll nog het sterkste vanaf kwam was Sweet Pea. Die gelukkig ook iets volwassener klonk dan de rest.
Voor deze film heb ik eigenlijk het idee dat ik naar de onvolwassen, of puber versie heb zitten kijken. En daar gaan de sex scene en wat bloed niets aan veranderen. Ik had gewoon meer diepte gewild. Maar misschien komt dat ook omdat Baby Doll nog aan het begin staat/stond van het volwassen worden. En heel plat tegen iedereen aan keek. Dat is natuurlijk ook wel makkelijk, want dan hoef je niemand te verliezen van wie je houdt. Ik zou meteen willen weten waarom iedereen daar zit. Maar dat ben ik dan weer.
Juist omdat het verhaal zo plat was, kwam het, in principe goed geschreven, einde totaal niet over. Ik begrijp wat ze wilden vertellen, en ik denk dat het gewerkt zou hebben met meer investering in de karakters v.a. het begin. Wel prettig om het cirkeltje rond te maken met de Wise Man.

Het acteren was dus niet zo lastig voor iedereen. Als je iets of iemand af moet maken moet je er gewoon strijdlustig uitzien. De openings scene was qua acteren denk ik de lastigste, omdat daar het meeste echte gevoelens bij kwamen kijken. Die 'klopte' dus ook. Een compliment voor de 3 acteurs. De rest voelde niet echt. De Wise Man was in vergelijking met Bill een schatje. Bill is namelijk een stukje groffer. Maar ik begrijp de vergelijking. Ik was steeds wel blij met zijn aanwezigheid.

Verder begrijp ik de goede reviews over de muziek niet zo goed. Ze werken namelijk lang niet altijd. Niet dat het altijd moet kloppen, maar Tarantino was hier sterker in. En die past ze ook niet aan bij de scene. Denk bijvoorbeeld aan de Spaanse muziek bij de scene in de sneeuw in Japan. Nee, de adrenaline ging bij mij niet extra stromen door de muziek.

Kortom, ik zou hem graag volwassener herschreven willen hebben. Dan had het een 4* of meer kunnen zijn. Zonde dat hij mijn verwachtingen niet in heeft kunnen lossen. Maar ik heb me goed vermaakt. 3,5*

Met dit soort films is het zo dat ze het beste werken als ze lekker verwarrend zijn. Zodat je als kijker niet meer weer wie nou de boosdoener is. Daar slaagt deze film (voor een Nederlandse film) vrij goed in. Zeker in het begin wordt er naar iedereen gewezen. Later bleek ons idee toch te snel te kloppen. Het was leuker geweest als het later aan het licht was gekomen. Toch sprak de uitwerking van de film me aan. Het is er toch een om nog een tijdje over na te praten.

Niet iedereen acteerde even sterk. Als hoofdkarakter deed Linda de Mol het beter dan acceptabel. Van Daan Schuurmans had ik meer verwacht omdat ik hem gewend was van Westenwind, waar hij zijn rol zeer goed neerzette. Met alle bijrollen was niets mis.
Er zaten 2 leuke schrikmomenten in. Die bij iedereen in onze zaal werkten. Ze zaten dan ook op momenten waarop we ze niet verwachtten.

Al met al een hele mooie Nederlandse poging om paranoia, gestoorde mensen en beklemmende sfeer overtuigend op het grote doek te krijgen.
Niet kijken als je denkt dat je gestalkt wordt of daar gevoelig voor bent.

Op de site van pathe wordt deze nog steeds een drama/thriller genoemd. Ik heb geen idee waarom, want beide passen niet. Actie/komedie/rom com had beter gepast. Daar is opzich niets mis mee. Maar waarom een film als iets anders verkopen?

Een van de pluspunten van deze film is Venetië. Ik ben er een aantal jaren geleden geweest en was er meteen verliefd op. Het mooie en warme van Venetië staat goed op film.
Een andere pluspunt is de komedie in combinatie met Depp. Wij hebben geregeld gelachen om de dialogen tussen hem en de Italianen. Die kunnen op hun beurt ook weer heel wat hebben. Zodat het van die heel nonchalante gesprekjes werden. Daarnaast gelachen om Depp in vreselijke pyjama en hoe hij overal rond liep en rende.
Het stuk actie was niets leuks aan, maar gelukkig waren er altijd nog de vervelende snipers.
Wij hebben ook geregeld de oh-t en ge ah-t door de mooie kleding die Jolie steeds aanhad.
Als laatste is de tijd voorbij gevlogen.

Minpunt is dus de actie. Die ben je zo weer vergeten.

Dus...
Niet denken dat je naar een thriller gaat. Maar er gewoon voor gaan zitten. Een 3,5* van mij.

Het was een leuke film, maar wat zou ik hier serieus over kunnen schrijven?

De film sluit prima aan op mijn mening over de Twilight saga *proest*. Ik denkt dat als je enigzins kritisch tegen die hype aankijkt je jezelf prima kan vermaken bij deze film. Het is een parodie, dus niet het soort humor waar je nog dagen over nadenkt of wat o zo slim in elkaar zit, maar gewoon een film die lekker wegkijkt. Niet alle humor is even lachen, gieren, brullen. Toch ging ik met een grote glimlach de bios uit.

Deze film is het beste te beschijven alsof de schrijvers voor de stof alle internetfora's zijn afgegaan en alle kritiek erin hebben verwerkt. Dat is het sterkste punt, naast de perfecte casting van Becca, Sullen, Jacob en de Black Eyed Peas (James!).

De scene met de visser en de BEP (die al gedeeltelijk in de trailer staat) is trouwens geweldig. Evenals de geweldige groupies. En ijdele Sullen. En de begin en eindscene.

Zo dat was wel weer genoeg. 3*