Majo no Takkyûbin (1989)

Een erg Goede animatiefilm als je het mij vraagt, Leuke Japanse stijl ook, De Stemmen waren ook in orde kortom : Voor kinderen is deze animatiefilm echt een hele grote dikke aanrader, Als kind vond ik hem natuurlijk nog Leuker.

****

Lekker luchtig en feelgood maar tevens voorspelbaar, met de nodige clichés en soms met een beetje teveel 'cuteness'. Ghibli is vooralsnog uitstekend in het creëren van sfeer, maar de animaties steken daar vaak schril tegen af. Als ze wat meer aandacht aan de animaties geven, dan zijn de meeste werkelijk kleine meesterwerkjes die met gemak 4* en hoger scoren. Jammer.

3,5*

Aan gebrek aan aandacht zal het zeker niet liggen. Misschien eerder budget, maar verder ook gewoon puur de stijl.

Dan ben jij een van de weinige, de animaties worden toch vaak erg mooi gevonden. Vind ik zelf ook trouwens, ook al Laputa uit '86 had erg mooie animaties en die zijn alleen maar mooier geworden in o.a. Spirited Away en Mononoke.

Schitterende film maar dat is te verwachten van Miyazaki. Het mooie blijft toch altijd de luchtigheid van de films zonder saai te worden. Geweldig hoe Kiki de oude vrouw helpt met het bakken van de taart. Ze kijkt op de klok en heeft nog genoeg tijd over. Maar dan ontstaat het probleem, de klok blijkt achter te lopen en Kiki moet zich haasten. Zo gruwelijk simpel maar tegelijkertijd ook zo effectief.

Ik heb werkelijk genoten van dit humanistische sprookje zonder schurken of geweld. Maar ondanks die onschuldige toon wordt het nooit zoetsappig. In handen van een Amerikaan zou zoveel onschuld nooit werken.

Leuk, lieflijk, een film die bewijst dat geweld niet nodig is om onderhoudend te kunnen zijn.

vreemd dat ie in nederland wel in video verscheen. maar niet als dvd is

op dit moment heb ik van iemand geleend. helaas genoeg was het wel regio 4.

ik heb hem uiteinderlijk gekeken

en wat een goeie film.

ik keek hem wel in japans met englese ondertiteling want die disney gedoe is 50% fout

de kat (weet de naam niet meer) is in de japanse iets cooler maar in de engelse meer een zeurpiet

het vervelende was dat de beelden uit de disney versie kwamen zodat ik in het vere einden een brief kon lezen in engels.

maar goed wat mij betreft is de japanse gewoon mij de winnende ding.

opeens schoot te me binnen dat ik eens een dvd zag in de winkel van kiki's delivery service in nederlands. iets heel ver vroeger.

maar zou het aan mij liggen?

ik ken wel van alles vergissen

goed : 5,0*

Wederom een geslaagde Miyazaki, kan me eigenlijk niet voorstellen dat die man een film compleet zou verprutsen. Alhoewel Kiki's Delivery Service wel de minste vind van al zijn films die ik tot nu toe gezien heb.

Animatie is absoluut weer oogstrelend daar ligt het zeker niet aan. Nee, het is vooral te wijten aan het soms wel erg minimale en gezapige verhaaltje, het is aan de andere kant uiterst efficiënte relax/onthaast cinema dat wel...

Grappig dat Miyazaki zijn fantasie wereld opbouwt uit elementen die hij passend lijkt te vinden, ongeacht hun herkomst. Het levert een bonte en vrolijke verzameling op van vliegtuigen en luchtschepen uit de jaren '20 en '30, veel jaren '50 invloeden en Japans aandoende karakters als Kiki en haar vader bv die moeiteloos lijken te passen in het idyllische Zuid-Zweeds aandoende landschap...

Deze film deed me trouwens erg denken aan de jaren '80 TV-serie Nils Horgelson (die ik vroeger behoorlijk tof vond). Natuurlijk is er de overeenkomst in het landschap en het vele vliegwerk maar toch vraag me af of er nog een connectie is tussen Ghibli en die animatie-serie?

Lekker relaxed, soms zelfs wat sloom filmpje met enige "coming of age" thematiek maar vooral een ontzettend cute heksje en dito zwarte kat (met af en toe erg droge opmerkingen).

3.5*

Mijn 6e Miyazaki en ondanks dat het wederom een leuke film is, is dit toch wel de minste tot nu toe. Kiki is in ieder geval een erg leuk personage, voor wie ik naarmate de film vorderde steeds meer sympathie kreeg. Haar kat is lekker op dreef en maakt af en toe best grappige opmerkingen. Erg jammer dan ook dan die naarmate de film vordert, steeds minder aan bod komt.

Het verhaal is erg simpel, maar dat maakt niet uit, want dat is Totoro bijvoorbeeld ook. Waar het in deze film aan ontbreekt is dat er naast Kiki niet tot nauwelijks leuke personages zijn die ook goed uitgewerkt worden. In de andere Miyazaki's heb je dat eigenlijk wel.

Verder is de animatie prima in orde. Kijkt de film lekker onspannend weg en is het leuk om eens op deze manier naar heksen te kijken. Ook qua sfeer zit het verder wel goed, dus ondanks dat het voor mij tot nu toe Miazaki's minste is, scoort ook Kiki nog altijd een ruime voldoende.

3,5*

Zo. dat is me de meevaller wel. Mensen zijn niet echt onder de indruk van de film hie, lees ik.

Ik vond m erg oed, en beduidend beter dan totoro, waarmee kiki het beste te vergelijken is.

Echt weer typisch een film van Ghibli, het ziet er allemaal mierzoet uit en ook de personages zijn erg aandoenlijk. Het leuke is dat in dit soort films het verhaal ook niet moeilijk hoeft te zijn want hoe simpel en oppervlakkig het verhaal ook is, het blijft leuk om naar te kijken. Ik vond alleen dat katje iets minder, maar dat kan ook komen doordat ik hem in het Engels gezien heb. Volgende keer maar niet meer doen dus. Ook de muziek vond ik wat minder, maar goed dat maakt deze film zeker niet minder leuk.

Ik heb ervan genoten, maar ik moet wel zeggen dat ik vele betere films heb gezien van Miyazaki.

Toch nog 4.0* voor dit schattige filmpje

Lang niet zo bijzonder als andere films van Miyzaki die ik gezien heb, namelijk spirited away, my neigbour totoro en howl's moving castle.

Studio Ghibli en dat staat vrijwel altijd garant voor de maximale score.

Minder spiritueel dan bv Spirited Away, maar ook bij dit sprookje voor kiddies en meisjes is het allemaal weer even overtuigend, schattig en ontroerend.

Yep, we hebben weer een traantje weg moeten pikken.

Meesterwerkje!

Ook voor volwassenen en jongetjes!

Die mogen natuurlijk ook meekijken

Dat is natuurlijk ook een beetje de kracht van die Ghibli-films, die prachtige fantasie-werelden waar je zo ontzettend lekker in op gaan.

Dus ook alle volwassen mannen die het kind in zichzelf niet zijn verloren kunnen hier van genieten.

De laatste Ghibli-film van Miyazaki die ik nog moest zien (ik ken verder niets van zijn tijd voor Ghibli).

Aardig, maar niet geweldig. Animatie is in orde, muziek is okee, maar ik vond het nergens zo magisch worden als bijvoorbeeld een Totoro. De climax zag ik ook wel aankomen toen die zeppelin op tv verscheen, dus echt verrassend was het ook niet. De hoofdpersoon wist ook nergens zo te bekoren als bij bijvoorbeeld de hoofdpersonen uit Laputa. Wat heeft die Miyazaki eigenlijk met opwaaiende jurkjes? Ik zie dat nu al bij meerdere films van hem terug, je gaat haast verdenkingen koesteren.

Samenvattend een redelijke amusante Miyazaki, maar zeker niet zijn beste.

Geen onaardig filmpje die het voor mij toch helemaal moest hebben van Jiji de kat. Zonder deze schitterend weergegeven creatuur had deze animatiefilm voor mij duidelijk minder gescoord.

3,5*

Het is toch altijd bewonderenswaardig dat regisseurs als Miyazaki altijd op zoek zijn naar nieuwe uitdagingen en niet gewoon standaard voortborduren op succesrecepten. Met Majo no Takkyubin is Miyazaki overduidelijk voor een Westers/Europees themaatje gegaan. Het is een filmpje over een jonge heks die haar eigen brood op de tafel moet krijgen. Wat mij het eerste opviel was het snelle tempo, waarin deze film zich differentieert van andere Miyazaki's. Maar ook aan de settings zie je dat er wel degelijk gekeken is naar de Westerse wereld. Allereerst de settings: de film speelt zich af in een fictief Europees stadje dat wat wegheeft van een Grindelwald of iets in die buurt. Ik kan er moeilijk mijn vinger opleggen, maar het straatbeeld is echt 'Europees', iets wat je in andere films echt weinig tegenkomt. Het zijn ook de details: Tomobo die een sweater om z'n nek heeft geslagen bijvoorbeeld. En de enige met zwarte haren is Kiki zelf, etc. etc. En daarnaast natuurlijk nog het heksen gebeuren zelf, iets wat in Japan amper te zien is maar in Europa altijd een grote bron van inspiratie is geweest.

Maar ook Mr. Anime Joe Hisaishi is op eurotrip gegaan. Door het gebruik van accordeons en van die hippe orgeltjes (wat mij erg deed denken aan Bassie en Adriaan! ) levert hij weer een score op die niet alleen perfect bij de film aansluit, maar daarnaast ook gewoon nog enorm goed klinkt. Ik was er in ieder geval een fan van.

Waar dit allemaal ook echter toe leidt is dat het wat minder als een echte Miyazaki aanvoelt. Er mist gewoon wat magie. Bij heks moet je in dit geval enkel denken aan een vliegende bezem, want verder komt het niet. Het is mij wel duidelijk dat het grappige katje Jiji echt een belangrijke rol speelt want zonder dat beestje had ik zeker wat minder genoten van de film. Hij brengt het wel lekker in balans. Er zit namelijk aardig wat humor in verstopt die ik wel kon waarderen. Net toen het een beetje leek in te dutten (dat gedoe dat ze haar heksenpowers kwijt was), herpakt de film zich toch nog goed, wat resulteert in een heerlijke einde wat iedereen natuurlijk zag aankomen, maar dat doet er niks toe. Het gebrek aan die typische magische Miyazaki touch maakt het wel dat deze film gewoon een lekker tussendoortje is met een goede nasmaak.

Vrolijk, vrolijk en nog eens vrolijk. Een film om.... vrolijk van te worden Animaties zijn mooi, net als de achtergronden. De film is niet de hele tijd boeiend en een beetje te luchtig om een echt serieus meesterwerk te zijn. Dit betekent nog niet dat de film soms hoge niveau's bereikt (de scène met de zeppelin en dat coole vriendinnetje)

Matige Ghibli. Misschien komt het omdat ik iets meer verwacht van Miyazaki, maar deze film is echt weinig bijzonders. Kiki is een sympathiek personage, maar niet boeiend genoeg om deze film alleen te dragen. Overige personages hebben eigenlijk vooral bijrollen. Leukste personage was de kat Jiji, met zijn vaak cynische opmerkingen. Jammer dat deze in het tweede deel van de film nog maar weinig aan bod kwam. Verhaal stelt redelijk weinig voor, niet genoeg om gedurende de hele film te kunnen boeien. Feel good film, met te weinig inhoud.

De laatste film die ik van Miyazaki nog moest zien. Hij krijgt hier veel goede beoordelingen, met meestal de kanttekening dat het voor Miyazaki toch een minder werkje is. Het meest negatieve dat ik echter kan zeggen is dat het de minste Miyzaki is van de films van hem die ik 4,5* heb gegeven (een vrij groot rijtje eigenlijk). Dat maakt het nog steeds een ijzersterk onderdeel van zijn oeuvre.

Het is eigenlijk een beetje een fantasyzusterfilm van Whisper of the Heart, mijn favoriete Ghibli. Ze gaan allebei over een tienermeisje dat moet gaan nadenken over haar toekomst en in beide gevallen speelt het vinden van inspiratie daarbij een sleutelrol. In Kiki wordt dit mooi benadrukt in een scène met een kunstenares die, het moet gezegd worden, een bijzonder fraai schilderij heeft gemaakt. Net als Yoshifumi Kondo's film wordt het allemaal gebracht op een aanstekelijke feelgoodmanier, met veel aandacht voor simpele maar effectieve karakterontwikkelingen en een oog voor alledaags detail, al denk ik dat Whisper of the Heart uiteindelijk net iets beter uit de bus komt doordat het geen fantasyfilm is. Dat reken ik Kiki niet af, want juist de vrij originele manier waarop het heksenelement uitgewerkt wordt levert de meeste plezier op.

Verder zijn er vooral veel vertrouwde Ghibli-elementen die mij gewoon niet vervelen. Natuurlijk is de animatie en het oog voor detail weer wonderlijk. Natuurlijk zijn de karakters weer aansprekelijk en is de hoofdpersoon aandoenlijk. De score van Joe Hisaishi stijgt zelfs boven de meeste van zijn andere Ghibli-scores uit. Met name de muziek tijdens Kiki's aankomst in het stadje is erg mooi en speels. Er is gewoon niets wat me niet bevalt hier. Zelfs de lengte, bij veel Miyazaki's net een pijnpunt, is hier perfect.
4,5*

Wow, goeie review TOR Vond deze film een van de mindere Ghibli's en dat geef ik zelfs 4 sterren. Zegt al genoeg

Leuke feelgood animatie van Studio Ghibli. In het begin was ik bang dat het wat te zoetsappig zou worden maar dat viel best mee. Verwacht niet teveel magische dingen, het verhaal is vrij simpel.

4 sterren.

Een van de weinige Ghibli's waar ik niet zo veel mee kon.

Het begon redelijk hysterisch, met een hoop bizar snelle en schreeuwerige dialogen tussen ouders en kind. Op het moment dat Kiki op pad gaat pakt de film enkele minuten wat rust en voelde ik de welbekende magie weer terugkeren, ook dankzij Kawai's muziek. Helaas is dat allemaal niet echt zo mooi als het kan zijn, en bij aankomst in het stadje komt Kiki weer allerlei mensen tegen die luidkeels in lachen uitbarsten etc.

Jammer genoeg niet zo meeslepend als het kan zijn. Een Europees aandoende jeugdfilm, gezien het verhaaltje. Had denk ik meer de moeite waard geweest als ik dit op jonge leeftijd had gezien. Dan had die kat nog wel leuker geweest denk ik bijvoorbeeld (heerlijk droog gebracht telkens). Nu vond ik het een aardig typische kinderfilm met veel drukte om de vaart er in te houden, maar weinig rust en charme om het ook voor ouderen geweldig te maken.

Tegenvaller. 2.5*

Ghilbi levert opnieuw een feel-good film af met een prachtig verhaal. Gewoon een sterk onderhouden avontuur dat goed uitgewerkt is. Knap hoe het boek dat origineel geschreven werd door een Japanse auteur toch zo'n Westers uiterlijk meekreeg. De makers hebben dingen aangepast of gewoon heel goed verfilmd. Het stadje, het gebruik van heksen en vele kleine dingen in de film zijn immers Europees en niet zo evident in een Japanse verfilming. Ondanks het feit dat Hayao Miyazaki nog bezig was met Tonari no Totoro in 1988 lukte het hem om deels tegelijkertijd hier al aan tewerken zodat deze film in 1989 al uitkwam. De enige keer dat hij zo kort 2 animatiefilms achter elkaar uit bracht.

De film is minder magisch dan zogezegde Ghibli-broertjes Totoro, Laputa of Hotaru no Haka. Maar in het genre van feel-good film (meer stijl Whisper of the heart, Ponyo, ...) is dit weer een sterke film. De muziek klopt, het verhaal is boeiend en naast Kiki hou ik enorm van de cynische Jiji. Prachtige animatie dus. Er zijn betere Ghibli films. Maar niet veel...

Wederom een heerlijke en prettige animatie! Ik heb aardig wat moeten lachen en de animatie zelf zag er weer erg mooi uit! Ik vond het alleen jammer dat het einde vrij kortaf werd afgekapt, had mijns inziens nog wat meer ingezeten.