Happy-Go-Lucky (2008)

Innemend en charmant filmpje met een hoofdrolspeelster die ik dezelfde eigenschappen plus schattig daar aan toegevoegd kan toedichten...

Snap het vele gezeur hier over Poppy dan ook niet zo goed eigenlijk... Maar trek het je verder niet aan hoor meid ik vind jouw wel veel leuker dan die tuttige Amelie. Laat ze maar lullen

Happy-Go-Lucky is geen film van het grote gebaar of van het zware drama. Nee, het is een luchtige slice-of-life, een aangename feel good voor op een zwoele zomerse avond en dat is prima zo. Niet iedere film hoeft van mij vol te zitten met minuten durende jankpartijen en levensbepalende ingrijpende gebeurtenissen. Nee, soms biedt een doodgewone autorijles stof genoeg voor een boeiende dialoog. Vooral wanneer 2 tegenpolen als de ubervrolijke, optimistische doch enigszins ondeugende zonnestraal Poppy in een extreem kleine ruimte wordt gestopt met de paranoïde, introverte, oerpessimist Scott. Heb toch wel erg kunnen genieten van die scènes, volgens mij zat er ook best wel wat aardig spontaan spul bij. Verder is de Flameco-lerares ook een favoriet van mij.

Alhoewel er verder weinig gebeurt in de film weet deze toch een bijna constante glimlach op m'n gezicht te toveren. De personages worden eigenlijk zonder uitzondering prima vertolkt en de film staat bol van de amusante dialogen.

Echt uitzonderlijke of gedurfde cinema wordt het nooit en de muziek had wel iets minder tuttig gemogen. Leigh blijft veilig aan de linkerkant van de Londense weg maar verder niet bijzonder veel aan te merken op dit uitstekende en luchtig vermaak.

Mooie 3.5* lijkt me voldoende.

Een leuke film, Hawkins nu eens in een andere rol en dit gaat haar heel goed af ! Je moet een goeie actrice zijn om deze rol tot een goed einde te brengen en die award verdient ze dus meer dan ooit. Verwacht hier geen spannend verhaal, maar een leuk onderhoudende film, waar je sympathie krijgt voor een beetje andere vrouw.
Mike Leigh heeft het weer voor mekaar gekregen.
Het is geen film waarvoor men de zalen plat loopt, maar lekker relaxed in de zetel met een zak popcorn of iets dergelijk, verstand op nul en genieten en je avond is zeker beeindigd met een big smile !!!

Deze film werd zeer geprezen, dus ik dacht ... laat ik hem een kans geven. Ik weet wel nog dat toen ik de trailer voor de eerste keer zag, dat ik zoiets had van ... no way ... maar tja ... ze spelen hem deze maand in première op Prime, dus ik gaf hem een kans.

Het verhaal heeft totaal geen inhoud, het kan me totaal niet boeien, er zit geen vooruitgang in en het leid naar nergens. Aan het einde van de film had ik zoiets ... waarom heb ik hier twee uren zitten naar kijken.
Deze film wordt gekenmerkt door twee hoofdlijnen:
a) Zeer irritante figuren. Je kan positief zijn in het leven, maar deze Poppy is er zwaar over, ze is ook ongelofelijk kinderachtig wat echt op mijn systeem werkte. Dan heb je nog de andere figuren: de flatgenote, de rij-instruteur, ... allemaal zeer irritante figuren, die op geen enkele wijze me kunnen doen lachen, maar waar ik rillingen van krijg.
b) Van het overhappythema vallen we af en toe in een valkuil van 50m diep, als ze dan depri zijn, zijn ze dan meteen ook enorm depri. Deze scenes waren dan nog in beeld gebracht in een zeer saaie kadrering, waardoor er niets van gevoel overkwam.

De meeste mensen vinden deze Sally Hawkins een dijk van een actrice, maar na deze film heb ik niet meteen zin om haar nog aan het werk te zien.

Dit is een film om zeer zéér snel te vergeten. Ik denk zelfs dat dit mijn grootste afrader voor 2008 wordt :-s.

Moeilijke en tegelijkertijd luchtige film die echt serieus te lang was voor mijn gevoel XD.

Ik vond die hoofdrolspeelster wel erg leuk moet ik toegeven met een grappig giecheltje.
Verder begreep ik amper waar de film over ging. Als ik verder de samenvatting hier zo lees snap ik ook wel waarom andere mensen dat denken.

Tis gewoon een Chronologisch lopend verhaal naar het einde zonder speciale flashbacks of interessante stukjes om eerlijk te zijn.

Toch vermakelijk genoeg om niet af te zetten. 3.0*

Een zeer flauwe film, totaal niet boeiend.

Bij herziening toch een punt eraf. Vind Poppy echt tenenkrommend irritant. Ze vind zichzelf zo leuk. Bij elke zin die ze zegt dat irritante giegeltje. Dan die scene dat ze voor het eerst uit gaat met die maatschappelijk werker. Tering hoe kan je nou op zon irritant iemand vallen zelf in bed kan ze haar irritante grapjes niet voor zich houden. Alleen de rijinstructeur houdt het nog een beetje leuk.

Echt een rare film. Oké, het is een luchtige film, maar er gebeurd serieus ook geen ene ruk. Ja, je kunt giegelen, maar die kinderen in haar klas zijn nog serieuzer.
Er zit totaal geen rode draad in dit verhaal, alleen dat ze altijd vrolijk is.

Een van de merkwaardigste films die ik heb gezien. De eerste helft zat ik regelmatig met de gedachte zet maar uit. Halverwege wordt de film wel wat interessanter doordat Poppy veel sterker wordt geconfronteerd met haar omgeving. Beetje psychologische film ook wel. Soms heel goede gedeelten in deze film zoals met die rijschoolhouder, de Spaanse dansles, de probleemleerling en het bezoek bij haar zus.

Geinig filmpje met goed acteerwerk en een script dat niet in een Hollywood-malletje past. Ik hou van films die niet de wetten van Hollywood volgen, maar ik vond deze film aan het einde te onevenwichtig worden. Tot de laatste 5 minuten krijg je een luchtige komedie voorgeschoteld en dan wordt het in de laatste 5 minuten plotseling een zwaar drama, waardoor de balans van de film volledig kwijt was. Ik hou van beide stijlen en een combinatie ervan, maar hier werd het dus veel te onevenwichtig gebracht en dat nekt de film een beetje. Ik hou ook van films met een open einde, maar door de laatste 5 minuten van de film paste het open einde totaal niet bij de film. Het lijkt wel of ze voor de laatste 5 minuten een andere scriptschrijver en een andere regisseur hebben gekozen. Ondanks deze 2 minpunten vond ik het een goede film, vooral door de normale dialogen en verwikkelingen die nergens heen lijken te gaan, zoals in het echte leven.

Ik hou helemaal niet van open einde. Maar vond deze juist geslaagd. Poppy heeft wat deukjes opgelopen, maar blijft toch optimistisch en dan past zo'n einde wel.

Laten we het tragikomisch noemen. Je moet lachen, maar eigenlijk is het triest wat er gebeurt. Ik moet hem nog even laten bezinken, maar hij heeft zeer zeker meer diepgang dan films als Bridget Jones. Tot nu toe alleen in de spaanse versie gezien...

Ik weet van mezelf dat de Britse filmbusiness me vaak teleursteld, maar ik zag het leuke verhaal en de goede recensies dus heb ik me toch aan gewaagd, jammer genoeg.

Verhaal is opzicht al niet heel speciaal, maar best vermakelijk. Word alleen niet veel mee gedaan. Gebeurt nergens in de films echt iets speciaals en het lukt ook niet altijd even goed om je in Poppy in te leven.. Wat daardoor overblijft is 2 uur lang (wat veel te lang is voor deze film) kijken naar iemand die om alles een beetje loopt te lachen zonder echt interessante gebeurtenissen (op misschien een enkele na).

De humor (die er in zit) is ook niet leuk of grappig. Acteerwerk is wel leuk, maar vind ik door sommigen ook wel wat overgewaardeerd.

Als het echt je soort film is, misschien nog wel oke, maar ik vond het driemaal niks..

Vréselijke film!

Het acteerwerk vind ik werkelijk het laagste van het laagste. Evenals de combinatie van de irritante lach en het vreselijk domme hoofd dat "Poppy" de hele tijd trekt.

Het enige leuke van de film vond ik een aantal keer in de lesauto. Op zich is de film wel grappig, hoewel dat eigelijk ook tegenvalt.

Jammer,had een leuke komedie verwacht, maar helaas was het een vreselijk irritante film.

2*

Snap er geen zak van. Plotloos. Maar niet zo dat ik weg wilde zappen. 2*

Vreemd hoe een film bijna zonder plot toch kan boeien. De strijd/interactie tussen de verschillende karakters vindt ik op een sterke manier verwerkt in deze film. Hoewel ik veel andere kijkers ook wel kan begrijpen als de karakters je irriteren. Ik heb er maar 1 woord voor over

ENRAHA

Een leuk, lief, warm filmpje dat eigenlijk helemaal nergens over ging. Maar toch bleef ik kijken. Het verhaal gaat alleen om een heel positief hoofdpersoon en hoe zij haar dagen een beetje doorkomt. Er gebeurt helemaal niks op het laatste kwartiertje na misschien.

Ik had een dubbel gevoel bij de hoofdpersoon. Aan de ene kant heb ik veel bewondering voor haar positieve houding en vond ik haar echt heel lief. Maar aan de andere kant kon ze me ook af en toe irriteren met haar kinderlijke gedrag en irritante lachje.

Ik zou hem niemand aanraden en ik zou er zeker geen tweede keer naar kijken maar toch ben ik wel blij dat ik hem toch wel helemaal gezien heb. Heel dubbel.

Stem verlaagd naar 1*

Lichtvoetige film van de heer Leigh. Waar treurige figuren uit troosteloze arbeiderswijken voorheen nog hele films vulden, duiken ze hier in slechts een paar scènes op: de zwerver in het park bijvoorbeeld, en de twee dikzakken op een muurtje waar een shot van zeker vijf seconden aan gewijd is.

En gelukkig maar. Poppy is namelijk een veel leuker personage dan de stukken verdriet uit Leighs vorige films (m.u.v. Johnny dan). Zo charmant als een Amélie is ze zeker niet, maar d'r opgewekte en weldoende karakter houdt de film levend en zorgt voor een aantal fijne contrastrijke scènes.

Aan de paar rijlessen van Poppy heb ik meer plezier gehad dan al m'n eigen rijlessen bij elkaar. Tof personage, die rijstructeur, verdient een eigen film.

Af en toe ook wat té contrastrijk, – boehoe, lieve Poppy wordt genegeerd door de grote boze, kille, verloederde maatschappij, boehoe – maar de film vliegt voorbij dus who fucking cares. Van cinematische power is evenwel nooit sprake. Daar mag Leigh nog aan werken.

Enraha!

Leuke film! Poppy ik lijken veel elkaar qua in het leven staan. Maar ik zou als ik net rijlessen heb (heb geen rijbewijs) wel ff serieus zijn of niet alles weglachen. Dat was wat irritant af en toe.

Onderhoudend filmpje zonder veel plot. Hoofdrolspeelster Hawkins hangt tegen het irritante aan, maar gelukkig blijft het net binnen de grenzen van het toelaatbare. Niet alle scenes zijn even bijzonder (of relevant); de film is het sterkst in de scenes met rijschoolhouder Eddie Marsan. Zijn rol is echt briljant. Absoluut niet één van de betere films van regisseur Leigh, maar toch heeft het wel wat.

Heerlijke feelgood film, die in dermate luchtig is dat de zwaardere elementen wat moeilijk op je in werken.

Ik vond het geen superfilm. Ik irriteerde me aan die lach van Poppy en dat altijd te opportunistische.
Voor de rest vond ik de rij instructeur wel erg goed en eigenlijk ook wel grappig.

Optimistische?

wow ja dat bedoelde ik