Happy-Go-Lucky (2008)

Ik weet van mezelf dat de Britse filmbusiness me vaak teleursteld, maar ik zag het leuke verhaal en de goede recensies dus heb ik me toch aan gewaagd, jammer genoeg.

Verhaal is opzicht al niet heel speciaal, maar best vermakelijk. Word alleen niet veel mee gedaan. Gebeurt nergens in de films echt iets speciaals en het lukt ook niet altijd even goed om je in Poppy in te leven.. Wat daardoor overblijft is 2 uur lang (wat veel te lang is voor deze film) kijken naar iemand die om alles een beetje loopt te lachen zonder echt interessante gebeurtenissen (op misschien een enkele na).

De humor (die er in zit) is ook niet leuk of grappig. Acteerwerk is wel leuk, maar vind ik door sommigen ook wel wat overgewaardeerd.

Als het echt je soort film is, misschien nog wel oke, maar ik vond het driemaal niks..

Vréselijke film!

Het acteerwerk vind ik werkelijk het laagste van het laagste. Evenals de combinatie van de irritante lach en het vreselijk domme hoofd dat "Poppy" de hele tijd trekt.

Het enige leuke van de film vond ik een aantal keer in de lesauto. Op zich is de film wel grappig, hoewel dat eigelijk ook tegenvalt.

Jammer,had een leuke komedie verwacht, maar helaas was het een vreselijk irritante film.

2*

Snap er geen zak van. Plotloos. Maar niet zo dat ik weg wilde zappen. 2*

Vreemd hoe een film bijna zonder plot toch kan boeien. De strijd/interactie tussen de verschillende karakters vindt ik op een sterke manier verwerkt in deze film. Hoewel ik veel andere kijkers ook wel kan begrijpen als de karakters je irriteren. Ik heb er maar 1 woord voor over

ENRAHA

Een leuk, lief, warm filmpje dat eigenlijk helemaal nergens over ging. Maar toch bleef ik kijken. Het verhaal gaat alleen om een heel positief hoofdpersoon en hoe zij haar dagen een beetje doorkomt. Er gebeurt helemaal niks op het laatste kwartiertje na misschien.

Ik had een dubbel gevoel bij de hoofdpersoon. Aan de ene kant heb ik veel bewondering voor haar positieve houding en vond ik haar echt heel lief. Maar aan de andere kant kon ze me ook af en toe irriteren met haar kinderlijke gedrag en irritante lachje.

Ik zou hem niemand aanraden en ik zou er zeker geen tweede keer naar kijken maar toch ben ik wel blij dat ik hem toch wel helemaal gezien heb. Heel dubbel.

Stem verlaagd naar 1*

Lichtvoetige film van de heer Leigh. Waar treurige figuren uit troosteloze arbeiderswijken voorheen nog hele films vulden, duiken ze hier in slechts een paar scènes op: de zwerver in het park bijvoorbeeld, en de twee dikzakken op een muurtje waar een shot van zeker vijf seconden aan gewijd is.

En gelukkig maar. Poppy is namelijk een veel leuker personage dan de stukken verdriet uit Leighs vorige films (m.u.v. Johnny dan). Zo charmant als een Amélie is ze zeker niet, maar d'r opgewekte en weldoende karakter houdt de film levend en zorgt voor een aantal fijne contrastrijke scènes.

Aan de paar rijlessen van Poppy heb ik meer plezier gehad dan al m'n eigen rijlessen bij elkaar. Tof personage, die rijstructeur, verdient een eigen film.

Af en toe ook wat té contrastrijk, – boehoe, lieve Poppy wordt genegeerd door de grote boze, kille, verloederde maatschappij, boehoe – maar de film vliegt voorbij dus who fucking cares. Van cinematische power is evenwel nooit sprake. Daar mag Leigh nog aan werken.

Enraha!

Leuke film! Poppy ik lijken veel elkaar qua in het leven staan. Maar ik zou als ik net rijlessen heb (heb geen rijbewijs) wel ff serieus zijn of niet alles weglachen. Dat was wat irritant af en toe.

Onderhoudend filmpje zonder veel plot. Hoofdrolspeelster Hawkins hangt tegen het irritante aan, maar gelukkig blijft het net binnen de grenzen van het toelaatbare. Niet alle scenes zijn even bijzonder (of relevant); de film is het sterkst in de scenes met rijschoolhouder Eddie Marsan. Zijn rol is echt briljant. Absoluut niet één van de betere films van regisseur Leigh, maar toch heeft het wel wat.

Ik vond het een onvergelijkelijke film. Vond 'm nergens over gaan.
De hoofdpersonage kwam als een zonderling op mij over.
Irriteerde mij mateloos aan haar geforceerde lachlust.
De film was ook alles behalve geestig. Ik heb één keer gelachen! En dat was accidenteel!
Verder begreep ik de connectie niet tussen die rij-instructeur en haar. Dat kon mij gewoon niet boeien.