Happy-Go-Lucky (2008)

Ik vond die vrouw zo vreselijk irritant.

Poeff, in het begin moet je je wel even over het personage Poppy heen kunnen zetten, het is inderdaad een erg over de top vrolijke vrouw, soms iets te vrolijk en misschien ook kinderachtig?

Echter kwam ik na een kwartier beter in de film en ging ik het personage eigenlijk ook meer waarderen. Blijkt dat ze toch erg zorgzaam is en dat ze ook veel om haar medemens geeft. Vooral de scene met haar leerling en de scene met de zwerver is leuk gedaan. Knappe acteerprestatie van Hawkins.

De interactie met de rij instructeur Scott is wel vermakelijk, alleen dit zijn wel de momenten waarbij ik denk dat ze toch te kinderachtig is. Je gooit tijdens een rijles niet je handen in de lucht midden in een bocht. Kon Scott opzich wel begrijpen, al kwam hij over als een gefrustreerd mannetje. Overigens wel ontzettend leuk gespeeld door Marsan.

Verhaaltechnisch is het allemaal niet zo bijzonder, de film is eigenlijk vooral een vrolijk allegaartje voor tussendoor.

3*

Had al tijden geen Mike Leigh gezien en hoewel de titel me ook niet erg aantrok en dit zeker niet Leighs beste film is, was het een bijzonder fijn weerzien. Met een paar mooie fijne Mike Leigh-karakters en toch ook weer een paar geweldige scenes. Prachtig geacteerd, prachtige dialogen en geweldig getimed. Top 3 scenes bij deze Leigh: De scene met de zwerver, de discussiescene bij de zwangere zus en de laatste rijles van Poppy.

3.5* en Leigh verdient wat meer aandacht van me.

De hoofdrolspeelster was echt veelste hyper.
De leukste scene was die met die zwerver.
2,5*

Deze komt op de Belgische zender vanavond
om 20:40

Niet altijd even geloofwaardige naieve positivo van het vrouwelijke geslacht, gaat met vette glimlach en lompe passen, inclusief laarzen door hedendaags Londons leven. Sympathiek en warmhartig niemandalletje met enkele hilarische momenten, vooral met en door de autoschool-leraar, of hoe noem je zo'n kerel, rij-instructeur?

Dus als er overtuigend een irritant, hyperactief, extravert, dwangmatig positief karakter neer wordt gezet dan is het een slechte film?

Ik denk dan goed gedaan. Evenals de misantropische, controlerende, communicatie-gestoorde, binnenvettende, passief agresieve taxi-chauffeur.

ENRAHA! Ik heb ervan genoten.

Nee, maar kan duidelijk de waardering van de film beïnvloeden.

Vond ik precies zo, naarmate de film duurde raakte ik gewend aan het hyper hoofdpersonage.
Desondanks toch maar 2,5*

Tsja. Poppy is wel een beetje irritant. Waar gaat de film over? Ik kan er eigenlijk geen touw aan vastknopen. Wel een paar echt grappige scenes, en volstrekt idiote personages. Dat maakt het nog net de moeite van het kijken.

Wat een irritant wijf. Rij-instructeur was het enige lichtpuntje in deze film.

Door iemand van de videotheek waar ik regelmatig kom (en die ook verstand heeft van Arthouse, om misverstanden te voorkomen), werd "Happy-Go-Lucky" omschreven als "Alles wat Amélie eigenlijk had moeten zijn".
Dat vind ik persoonlijk nog net iets te ver gaan, maar wát een lekkere film vond ik dit zeg. Inderdaad, een stuk realistischer en rauwer dan "Amélie", en daardoor misschien ook wat acceptabeler, qua realisme dan, niet qua romantiek en dromerigheid. Want "Amélie" blijft toch wel mijn favoriete film. Maargoed, genoeg over de vergelijkingen met die film.

Mike Leigh maakt hier toch weer zo'n steengoede film met een lach en een traan, en óók ronduit drama.
Sally Hawkins speelt een superrol als de overmatige (bijna dwangmatige) positieve Poppy, en Eddie Marsan speelt ook een fantastische rol als de getormenteerde taxichauffeur!

Enraha, Enraha, Enraha, die term zal ik van mijn leven niet meer vergeten! En ik heb niet eens een rijbewijs....!

Ongelooflijk irritant mens die Poppy, ongelooflijk saaie vriendin met haar stem op constante toon ook. Enkel de rijinstructeur was volgens mij het interessantse karaktertypetje uit heel de film. Maar waar gaat die film uiteindelijk over? Weer hetzelfde statement over de films van Leigh: ze boeien mij totaal niet.

Er is me door verschillende personen verteld dat dit een vreselijk stomme film is met een erg irritant hoofdpersonage.
Aangezien ik pasgeleden Naked van Mike Leigh gezien heb, en ik deze geweldig vond, was ik ook erg benieuwd naar deze, en of hij echt zo erg was.
En nee, ik vond het alles meevallen. Tuurlijk, Poppy gedraagt zich (vooral tijdens de rijlessen) nogal overdreven opgewekt, grappend en jolig, maar eigenlijk stoorde me dat (buiten sommige rijlesscenes) helemaal niet. Haar personage is erg leuk gedaan, en ik vond haar het grootste deel van de tijd gewoon erg grappig en lief. Hoewel ik zelf een stuk zwartgalliger en negatiever ben, herkende ik me tegelijkertijd ook wel weer in haar soms afwijkende gedrag.
Hoe ze zich in het begin gedraagt in de boekwinkel, tijdens de flamencoles, kan natuurlijk als irritant gezien worden, maar ik vond het wel leuk en verfrissend, in een wereld vol volwassenen die alles uiterst serieus nemen.

Ik hou erg van films met naturelle realistische dialogen. In Naked zijn ze zwartgallig en negatief en in deze film juist heel de tijd luchtig, grappend. Erg grappig contrast, maar toch op een of andere manier weer zo hetzelfde.
Ga zeker meer van Mike Leigh bekijken.

Een wat gemiste kans vond ik dat alles voor Poppy zijn vrolijke gangetje blijft gaan, terwijl ik haar in een erge situatie had willen zien. Een beetje zoals Johnny in Naked ervaart; iemand die haar eens goed de waarheid verteld, dat de zwerver waar ze in alle goedheid en naiviteit mee gaat praten haar verkracht/mishandeld, dat ze door haar kinderachtige gedrag in de auto een ongeluk veroorzaakt. Dat is de film niet, maar dat had het wel een heel stuk interessanter gemaakt. Het conflict met haar rijnstructeur uiteindelijk komt in de buurt, maar eigenlijk is de film dan al te lang bezig en begint hij wat te slepen.

Maar, viel me dus alles mee, erg leuk en knap geacteerd hoofdpersonage, alleen wat te weinig verhaal, te weinig conflict, en te lang om heel de tijd boeiend te blijven.

Twijfel tussen 3,5 en 4, maar 4 is gevoelsmatig toch iets te hoog.

3,75

Deze film heb ik gisteravond opgezet zonder te weten waar hij over ging. Nu ik 'm gezien heb weet ik het nog steeds niet. Er zit niet echt een verhaal in. Veel van de scènes hadden ook in een volstrekt andere volgorde afgespeeld kunnen worden.

Sally Hawkins speelt inderdaad een wel heel erg hyperactief en -vrolijk persoon (wat zal ze uitgeput zijn geweest na een dag filmen!) aan wie ik me aanvankelijk nogal ergerde. Later kon ik er eigenlijk de lol wel van inzien. Tegen de tijd dat ze voor het eerst naar een flamencoles ging moest ik vooral om haar lachen. Het is trouwens ook wel knap om een personage zowel übervrolijk als sympathiek neer te zetten; complimenten voor Sally Hawkins.

Het ontbreken van een echt plot doet helaas toch wel afbreuk aan de film. Het lijken eigenlijk meer een soort losse, bij elkaar horende verhalen te zijn over iemands dagelijks leven. Alsof het columns zijn. Best leuk voor een keertje, maar ik heb toch liever een echt verhaal.