Platoon (1986)
3202 stemmen | gemiddelde 3,92
Verenigd Koninkrijk / Verenigde Staten
Oorlog /
Drama120 minuten
geregisseerd door
Oliver Stonemet
Charlie Sheen,
Willem Dafoe en
Tom BerengerDe film laat het leven zien van een peloton Amerikaanse soldaten tijdens het vechten in de jungles van Vietnam, door de ogen van een jonge militair. Twee sergeants botsen wanneer één van hen meedoet aan een bloedbad onder Vietnamese dorpelingen.Deze film staat op nummer 78 in de top 250
» volledige top 250
5,0
[permalink] geplaatst op 9 november 2011, 9:06 uurMaar de hoofdrolspeler moet toch ook een melkmuiltje zijn. Vergeet niet dat de gemiddelde leeftijd van de soldaten aldaar 19 was en niet veel meer kende dan het boerengat waar ze waren opgegroeid.
Sheen in Apocalypse Now was een top hitman van de US army, een compleet ander personage. Het lijkt me dus in beide gevallen goed gecast.
3,5 [permalink] geplaatst op 9 november 2011, 9:17 uur Ik ben het voledig met je eens. Maar waar het me om ging is dat ik Charlie gewoon geen goed acteur vind. Vandaar ook: 'als acteur net zo'm melkmuil als het personage dat hij speelt'. Niet overtuigend. Bijna storend, zelfs.
3,5 [permalink] geplaatst op 9 november 2011, 9:28 uur Dat maaktte hem juist overtuigend!
Martin Sheen in Apocalypse Now speelde een hele andere rol. Dat personage is ook veel ouder.
Charlie spelt een 19 jarige, Martin een 30er. Afgezien daarvan zijn het ook 2 totaal verschillende films.
5,0 [permalink] geplaatst op 9 november 2011, 9:37 uur Driello schreef:
Ik ben het voledig met je eens. Maar waar het me om ging is dat ik Charlie gewoon geen goed acteur vind. Vandaar ook: 'als acteur net zo'm melkmuil als het personage dat hij speelt'. Niet overtuigend. Bijna storend, zelfs.
Ik snap het niet helemaal. Je vind 'm een melkmuil en dat is ook het personage dat hij moet spelen. Lijkt mij een perfect match.
Verder vind ik C. Sheen altijd een prima acteur, maar blijkbaar zie jij iets in hem dat je stoort. Dat kan, jammer.
3,5 [permalink] geplaatst op 9 november 2011, 9:38 uur Tja, dat is precies hetzelfde wat Reinbo ook al aangaf. Laat ik het duidelijker maken: Ik vond Charlie Sheen slecht acteren. Hij is een maatje te klein om een hoofdrol te spelen in een film als deze.
3,5 [permalink] geplaatst op 9 november 2011, 9:41 uur Reinbo schreef:Driello schreef:
(quote)
Ik snap het niet helemaal. Je vind 'm een melkmuil en dat is ook het personage dat hij moet spelen. Lijkt mij een perfect match.
Verder vind ik C. Sheen altijd een prima acteur, maar blijkbaar zie jij iets in hem dat je stoort. Dat kan, jammer.
Ha, ha, ha, nou gaan de zaken door elkaar heen lopen. Ik denk dat ik deze verwarring heb gesticht, door het hanteren van het woord melkmuil. Ik vind Sheen (in het algemeen, maar zeker in deze film) een acteur van te laag niveau om een dergelijke riol te spelen. Het is tenslotte de hoofdrol in een grote film. En hij maakt het niet, wat mij betreft.
5,0 [permalink] geplaatst op 9 november 2011, 9:44 uur Platoon was geen grote film toen die uitkwam, dat werd het daarna pas. Het was een vrij kleine en persoonlijke low budget film. Kostte geloof in nog geen 6 mjn dollar. Het was zowel zijn doorbraak als die van Stone.
[permalink] geplaatst op 20 november 2011, 8:55 uur Had deze al eerder gezien, welk met deze geen probleem is. Allereerst volgens mij een belangrijke film voor vele acteurs. Zoveel bekende gezichten waarvan voor vele deze film hun doorbraak heeft betekend, geloof ik thans. Na lange tijd de film te zien herken ik dan ook zowaar al die acteurs......dit was een aangenaam verrassingselement.
De film zelf vond ik heel mooi. Er is goed over nagedacht de personages een karakter toe te schrijven, het verhaal is partijloos, opvallend weinig heroïsch en geeft verder vele aspecten weer die mogelijk ook in een echte oorlog aanwezig zijn: angst, lafaards, gekte, verharding, kameraadschap, dood, stress, menselijkheid en niemand die goed is en net zo min slecht.
Prachtig meeslepende muziek en ik had echt het gevoel dat ik me in kon leven in de personages........4,5
2,5 [permalink] geplaatst op 30 november 2011, 14:25 uur Ik vind de film echt niks aan.
3,5 [permalink] geplaatst op 30 november 2011, 18:49 uur Goede opmerking, daar kunnen mensen wat mee...
Wat vond je er niet goed aan dan en wat had je verwacht?
2,5 [permalink] geplaatst op 17 december 2011, 15:55 uur Ik werd wel gegrepen door de spanning in bepaalde scenes, maar telkens vond ik de qlimaxen qua spaning erg tegenvallen. Ik had toch wel een redelijk spannende film in gedachten.
3,5 [permalink] geplaatst op 2 januari 2012, 18:51 uur Een prima film, maar het gaat hier meer om de volwassenheid van de kinderen in een oorlogssituatie dan een echt goed verhaal. En het verbaasde me dat Sheen niet kan acteren, maar in zijn eerste grote rol de sterren van de hemel speelt. Had ik echt niet verwacht.. Waar is het mis gegaan met hem?
1,0 [permalink] geplaatst op 28 januari 2012, 22:53 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezenErg zwak.
Vietnam, een land waar vreselijk veel films over zijn gemaakt. Het niveau verschild nogal. Meestal vallen ze niet tegen alleen soms heb je er eentje tussen zitten die toch minder met je doet. Platoon is hier een voorbeeld van.
De film begint meteen al erg hinderlijk. Er wordt verteld hoe vreselijk het wel niet is. Iets waar ik me erg aan kan ergeren. De hele film lang zaten er zulke stukjes tussen gestopt. Een regisseur hoort de dingen duidelijk te maken met behulp van beelden en niet met woorden. Met beelden iets duidelijk maken is natuurlijk een heel stuk moeilijker dan met woorden alleen hier is gewoon meteen voor de makkelijke weg gekozen zonder ook maar een greintje moeite te doen om het met beelden uit te leggen.
In het begin leek het nog even goed te gaan. Wanneer Sheen de wacht houd en langzaam een soldaat uit de bosjes komt kruipen. Even heb je het gevoel dat je er zelf ook bij bent. Dit soort spanning gebaseerd op sfeer werkt ook veruit het beste. Dit maakt de hierop volgende scène pijnlijk duidelijk. Zodra de eerste schoten gelost worden is meteen alle spanning verdwenen.
Dit is ook meteen mijn grootste kritiekpunt, ze poogden de spanning goed op te bouwen, waar ze hier en daar nog wel in slaagden. Daarop volgde een non-stop vuurgevecht wat eigenlijk totaal geen spanning bevatte. Wat is dan het doel van deze film? Is het het laten zien van de angst van de soldaten? Ze zijn daar in ieder geval totaal niet in geslaagd. Het psychologische deel werd totaal niet naar voren gebracht, en dat terwijl dit toch juist datgene is wat zo'n beklemmende sfeer kan veroorzaken. Er werd zo veel geweld getoond en ook allemaal in beeld gebracht dat er een ''oh, kijk eens wat we schockerend zijn'' sfeertje ontstond.
Vreemde reactie van die soldaat op het eind, schiet me maar dood? Onbegrijpelijk. De film is ook al wat gedateerd, schoten zagen er soms uit als rode laserstraaltjes.
Setting was goed, goed donker kleurgebruik en er zitten ook mooi gefilmde stukken tussen.
Acteerwerk wist niet te boeien. Het personage wordt vreselijk gespeeld en weet totaal geen band met je op te bouwen.
Al met al een erg ''domme'' film die op de verkeerde manier wil schockeren.
1*
5,0 [permalink] geplaatst op 1 februari 2012, 17:07 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen maxroelofs schreef:
Erg zwak.
Vietnam, een land waar vreselijk veel films over zijn gemaakt. Het niveau verschild nogal. Meestal vallen ze niet tegen alleen soms heb je er eentje tussen zitten die toch minder met je doet. Platoon is hier een voorbeeld van.
De film begint meteen al erg hinderlijk. Er wordt verteld hoe vreselijk het wel niet is. Iets waar ik me erg aan kan ergeren. De hele film lang zaten er zulke stukjes tussen gestopt. Een regisseur hoort de dingen duidelijk te maken met behulp van beelden en niet met woorden. Met beelden iets duidelijk maken is natuurlijk een heel stuk moeilijker dan met woorden alleen hier is gewoon meteen voor de makkelijke weg gekozen zonder ook maar een greintje moeite te doen om het met beelden uit te leggen.
In het begin leek het nog even goed te gaan. Wanneer Sheen de wacht houd en langzaam een soldaat uit de bosjes komt kruipen. Even heb je het gevoel dat je er zelf ook bij bent. Dit soort spanning gebaseerd op sfeer werkt ook veruit het beste. Dit maakt de hierop volgende scène pijnlijk duidelijk. Zodra de eerste schoten gelost worden is meteen alle spanning verdwenen.
Dit is ook meteen mijn grootste kritiekpunt, ze poogden de spanning goed op te bouwen, waar ze hier en daar nog wel in slaagden. Daarop volgde een non-stop vuurgevecht wat eigenlijk totaal geen spanning bevatte. Wat is dan het doel van deze film? Is het het laten zien van de angst van de soldaten? Ze zijn daar in ieder geval totaal niet in geslaagd. Het psychologische deel werd totaal niet naar voren gebracht, en dat terwijl dit toch juist datgene is wat zo'n beklemmende sfeer kan veroorzaken. Er werd zo veel geweld getoond en ook allemaal in beeld gebracht dat er een ''oh, kijk eens wat we schockerend zijn'' sfeertje ontstond.
Vreemde reactie van die soldaat op het eind, schiet me maar dood? Onbegrijpelijk. De film is ook al wat gedateerd, schoten zagen er soms uit als rode laserstraaltjes.
Setting was goed, goed donker kleurgebruik en er zitten ook mooi gefilmde stukken tussen.
Acteerwerk wist niet te boeien. Het personage wordt vreselijk gespeeld en weet totaal geen band met je op te bouwen.
Al met al een erg ''domme'' film die op de verkeerde manier wil schockeren.
1*
Welke film heb jij gekeken? Meningen kunnen verschillen, en je kan het geen topfilm vinden, Maar 1 ster; dat kan ik gewoon niet geloven...
Maar ja... Ik persoonlijk vind dit 1 van de beste Vietnamfilms die er is... zo niet de beste.
Acteerwerk is zelfs erg goed (zelfs Charlie Sheen speelde behoorlijk). En de gekte werd goed neergezet (vind ik dan)
1,0 [permalink] geplaatst op 1 februari 2012, 18:28 uur Ik heb net als jij Platoon gekeken, 1 ster is inderdaad niet veel maar bij deze film zeker niet ongepast.
5,0 [permalink] geplaatst op 2 februari 2012, 15:37 uur maxroelofs schreef:
De film is ook al wat gedateerd, schoten zagen er soms uit als rode laserstraaltjes.
Zijn licht kogels om te zien waar je schiet.
3,5 [permalink] geplaatst op 2 februari 2012, 16:03 uur maxroelofs schreef:
Vreemde reactie van die soldaat op het eind, schiet me maar dood? Onbegrijpelijk. De film is ook al wat gedateerd, schoten zagen er soms uit als rode laserstraaltjes.
Misschien moet je je eens wat mee in de Vietnam oorlog verdiepen, of in oorlog in het algemeen. Dat soldaten zo reageren is in zulke situaties zeker niet vreemd, heeft met je psyche te maken, iets dat jou blijkbaar boven je pet gaat.
Die "rode laserstraaltjes" zijn inderdaad lichtspoormunitie, iets dat je nog steeds veel gebruikt word, kijk maar eens naar beelden van de moderne oorlogen. Het word met name gebruikt voor luchtdoelen, maar ook 's nachts is het goed toepasbaar.
Nadeel is alleen dat je vijand ook gelijk weet waar jij bent...
1,0 [permalink] geplaatst op 2 februari 2012, 21:34 uur Dat met die lichtjes had ik inderdaad verkeerd.
De keuze blijft echter onbegrijpelijk. Het is niet dat ik het psychologische niet kan waarderen alleen het sluit gewoon totaal niet aan bij zijn personage. Die kickte de hele tijd zo erg op de oorlog en wilde niet eens naar huis. Hij had al velen veldslagen meegemaakt. Het breekpunt kwam dus veel te erg uit de lucht vallen.
5,0 [permalink] geplaatst op 22 maart 2012, 18:19 uur deze film heeft me onverwacht toch wat overdonderd
indrukwekkende cast!!!
en het afgezaagde goed tegen slecht (Elias vs Barnes) bekoorde me
met als decor de Vietnamoorlog: Prachtig.
ook toont deze film op een mooie manier hoe de Amerikanen een militaire blamage opliepen tegen Vietnam
PS. prettig om Drama van de serie Entourage te zien in zijn jonge jaren als Bunny in deze film, goeie acteur toch die Kevin Dillon
5,0 [permalink] geplaatst op 28 maart 2012, 21:26 uur In een andere eeuw al talloze malen gezien, ik ben dan ook al om en op de Filipijnen als ik de tune hoor. Sheen's blik naar de versleten soldaat is de voorbode, waarna de film via een schitterend shot door de bomen, omgevingsgeluiden en bijtende insecten meteen de klamme, hete oorlogsjungle induikt. Om daar voorlopig ook niet meer weg te gaan. Verder geen poespas, het blijft bij een ervaring van een soldaat binnen een peloton in Vietnam. Simpel wellicht, maar Stone is zeer doelgericht en uiterst effectief in het tonen van zijn pionnen op het slagveld, de toenemende spanningen en in het op- en afbouwen van intensiteit.
Zoals de boobytrap en de muziek daarbij of wanneer een geharde soldaat I got a bad feeling on this one eruit perst. Je voelt het 'm zeggen. Sowieso zitten er wel een aantal karakteristieke koppen (en koppies) in de cast. Natuurlijk het verminkte gezicht van Berenger (Take the pain!), maar het is zo'n film waar ook wat bijrollen een smoel krijgen en blijven hangen. De voice over had voor mij niet altijd gehoeven, maar verder staat het nog altijd als een bunker. De strijd tussen Elias en Barnes kan je afdoen als een simpel goed versus kwaad dingetje, maar het zijn slechts personificaties van zaken die in elke soldaat zitten opgesloten.
De nogal theatrale posterscène mag dan een prominent plekje in de geschiedenis hebben, ik ga toch voor twee andere momenten die de film tot een monument maken. Beide ook met die dualiteit. De gebeurtenissen in het dorpje gaan me nog altijd door merg en been. Eentje die trouwens nog wat wranger wordt als je Stone's commentaar daarop hoort. Daarnaast de afsluitende aanval van de NVA. Een spectaculaire licht- en vuurwerkshow met chaotisch en maniakaal oorlogsgeweld. En een staart. Het gladde, naïeve jongetje dat zich vol goede moed en intenties vrijwillig aanmeldde, is de versleten soldaat van het begin geworden.
4,0 [permalink] geplaatst op 1 april 2012, 12:46 uur Heftige soldatenfilm die de spanning vast blijft houden en een goed verhaal heeft.
4,5 [permalink] geplaatst op 19 mei 2012, 15:42 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen Absoluut een schitterend oorlogsdrama met de universele boodschap dat oorlog het slechtste in iedereen bovenhaalt. Door een doodgewone soldaat dicht op de huid te volgen, worden de ontberingen, de psychologische druk, de angst, de tweestrijd duidelijk voelbaar. Er zitten hier enkele erg mooie scènes in vol betekenis zoals de aanval op het dorp, een keerpunt in de film. Een gemene realistische scène die het slechtste van de oorlog toont.
Dan de personages. De idealist Elias, die het natuurlijk altijd goed voorheeft met iedereen maar te braaf is voor de oorlog, de lafaard O'Neil die zich in de eindscène onder een lijk verbergt en dan als beloning een volgende peloton mag aanvoeren en dus nog wat langer mag blijven . Barnes uiteraard, heel sterke rol van Berenger: eens een goed soldaat maar vervallen in waanzin en die Elias neermaait. Dat was veruit de meest dramatische scène waardoor je ook als kijker bijna ergens iets voelt knakken. . Stuk voor stuk boeiende personages in extreme omstandigheden. Dat de film door een vietnamveteraan is gemaakt geeft nog meer zin aan de film.
Verplicht kijkvoer zonder meer.
