Sideways (2004)

Blijft een erg fijne tragikomedie, deze Sideways. Bij momenten ronduit hilarisch en dan weer oprecht pakkend. Zowel Giamatti als Church is inderdaad geweldig. Heerlijke dynamiek tussen die 2. Relaxed sfeertje ook.

4*

Ter voorbereiding op z'n recente project deze maar eens herzien. Het blijft een héérlijk sfeervolle film. Ik vind eigenlijk bijna alles leuk aan film. Het is aandoenlijk en hartverwarmend, treurig en hoopgevend tegelijk en bovenal een echte hang-out film. 4 dikke sterren met kans op verhoging.

Film over 2 veertigers die een weekje eropuit trekken voordat de zaterdag erop één van beiden trouwt. Wat volgt zijn interessante dialogen doorspekt met wetenswaardigheden, met name over wijn, tussen de heren en later in de film ook dames. De heer Giamatti speelt op overtuigende wijze een knorrepot met depressieve gevoelens die weigert zichzelf een schop onder de kont te geven. Een boeiende film over leven, vriendschap en de liefde.
Aanrader.

Inderdaad een erg leuke film.

Het was even inkomen, het gezwets over soorten wijn begon op een gegeven moment wel wat te irriteren in het begin. Beetje te veel interessant doenerij. Maar naarmate de film vordert werd ie steeds leuker.

Het gaat over twee losers voor de duidelijkheid, de ene weet het erg duidelijk van zichzelf en probeert er niet al te veel de nadruk op te leggen. De ander vindt zichzelf juist het mannetje, maar ondertussen.... Erg goed geschreven dialogen, leuke situaties en dramatisch ook aardig. Deed me denken aan The Trip van vorig jaar, maar deze was er natuurlijk wel eerder. Ik vond ze uiteindelijk net zo leuk.

Visueel was het aangenaam maar niet echt al te opvallend. Een paar erg leuke scenes tillen de film van leuk naar erg leuk te tillen. Met name die scene waar Giamatti die portomonnee terug gaat halen , heerlijk.

4*

In het voetspoor van The Descendants nog een keer gekeken naar deze voorganger van regisseur Payne.
Serieuze buddyfilm, rijkelijk gelardeerd met de nodige humor. De omgeving van het pittoreske Solvang zorgt voor een fraaie achtergrond en er wordt goed geacteerd, in het bijzonder door Paul Giamatti en Sandra Oh.
Maar het veel bekroonde scenario mist naar mijn mening geloofwaardigheid en het schier eindeloze gepalaver over wijnen en de uitgifte van een boek, begon mij net als bij de eerste keer bekijken op d’n duur zo tegen te staan, dat de aanvankelijk sympathie voor de beide vrienden uiteindelijk als sneeuw voor de zon verdween.
’t Zal wel aan mij liggen, maar Alexander Payne haalt met deze film niet het niveau van zijn eerdere werken.